METALIAN: “Vortex”

Mε “τέρμα τα γκάζια” είναι οι Metalian στο νέο τους δίσκο “Vortex”, ένα album που είναι πιστό στις διδαχές των “πατέρων” του heavy metal. Η μουσική των Καναδών είναι μία μίξη Iron Maiden με Judas Priest, με ολίγον από Accept, και μοιάζουν αρκετά με τους συμπατριώτες τους Skull Fist, και όταν ρίχνουν λίγο τις ταχύτητες στους Striker.

Οι Metalian ξεκίνησαν σαν μπάντα το 2003 και ανήκουν στην πρώτη γενιά συγκροτημάτων του NWOHM, χωρίς όμως να έχουν καταφέρει να αποκτήσουν την αναγνωρισιμότητα των Enforcer ή των White Wizards. Το “Vortex” είναι το τρίτο album τους, ενώ έχουν προηγηθεί άλλοι δύο δίσκοι το 2009 και το 2017. Μουσικά κινoύνται στο ίδιο μοτίβο με τα προηγούμενα, με τη διαφορά ότι πλέον ακούγονται πιο ώριμοι και έχουν γίνει καλύτεροι στo γράψιμο των τραγουδιών τους.

Στο “Vortex” θα βρείς ωραίες μελωδίες, υπερηχητικά riffs, υψίφωνα φωνητικά που “φωνάζουν Halford” από μακριά, λατρεία για τη δεκαετία του ’80. Ο δίσκος ακούγεται  “μονορούφι” (βοηθάει και η μικρή διάρκειά του, με το album να είναι ακριβώς μισή ώρα) και όλες οι συνθέσεις  είναι σχεδιασμένες για ατελείωτο headbanging. Καλύτερα κομμάτια είναι τα “The Sirens Wail” και “Broke Down”, με το instrumental  “Prologue” να είναι επίσης πολύ καλό.

Η νέα κυκλοφορία των Metalian είναι αυστηρά φτιαγμένη για τους οπαδούς του κλασσικού ήχου με τα καλύτερα υλικά και είναι ότι πρέπει για ανέμελες, καλοκαιρινές, μεταλλικές βραδιές, με παγωμένες μπύρες ανά χείρας.

https://www.facebook.com/metalianz/

Πελοπίδας Χελάς
About Πελοπίδας Χελάς 180 Articles
Γεννημένος τη δεκαετία του 80 έφαγε την πετριά με την σκληρή μουσική όταν στη τρυφερή ηλικία των 10, ένας συμμαθητής του από το σχολείο του έγραψε δυο κασέτες που του άλλαξαν όλη τη ζωή. Στη μια κασέτα ήταν γραμμένο το “The Number of the Beast ” και στην άλλη το “Master of Reality ”. Έκτοτε, η μουσική μπήκε για τα καλά στη ζωή του και μπορεί να έχουν περάσει 30 χρόνια, αλλά η καψούρα του για το metal παραμένει αμείωτη. Επίσης λατρεύει το διάβασμα, παίζει μανιωδώς video games και δεν λέει ποτέ όχι για κανα μονάκι σε κάποιο γήπεδο μπάσκετ.