CLOVEN HOOF: “Resist or Serve”

Μπάντα με βαριά φανέλα, πιστούς οπαδούς και κυκλοφορίες που έχουν ματώσει τα πικάπ και cd-player του καθενός μας που έχει εκθέσει σε λαικό προσκύνημα δίσκους όπως τα Dominator και A Sultans Ransom.

Το ξεκίνημα του group από το Wolverhampton, πίσω στην εποχή που το NWOBHM μεσουρανούσε, προμήνυε μια διαφορετική εξέλιξη αφού οι δίσκοι τους αποτελούσαν σημείο αναφοράς για το είδος.

Λίγο οι καιροί που άρχιζαν να αλλάζουν αλλά και προσωπικά λάθη του συγκροτήματος στάθηκαν εμπόδιο στη πορεία τους χωρίς ποτέ όμως η φλόγα του μοναδικού αρχικού μέλους, του μπασίστα Lee Payne, να σβήσει. Πέρα από μια 10ετή διακοπή (1990-2000), η μπάντα παραμένει ενεργή απο το 1979 μέχρι και σήμερα.

Εν έτη 2014 και 8 χρόνια μετά το Eye of the Sun που σήμανε την επιστροφή τους στα διασκογραφικά δρώμενα, οι Cloven Hoof επανέρχονται με το Resist or Serve. Με νέα σύνθεση κατά τα 3/4 οι Βρετανοί μας προσφέρουν έναν δίσκο με 10 συμπαθητικά κομμάτια, 3-4 αρκετά καλά, αλλά μέχρι εκεί.

Αν μιλάγαμε για το πρώτο δίσκο μιάς μπάντας θα έλεγα πώς έχουμε μια κυκλοφορία που αν μη τι άλλο δείχνει κάποιες καλές προοπτικές. Μιλάμε όμως για τους Cloven Hoof. Ένα συγκρότημα που έχει γράψει εκπληκτικούς ύμνους όπως τα Astral Rider, Reach for the sky, Highlander και πολλά ακόμα.

Βασική μου ένσταση, εκτός των συνθέσεων που δείχνουν ότι  απλά θέλουν να περάσουν τη βάση και κάτι παραπάνω, είναι ο τραγουδιστής Joe Whelan που χωρίς να είναι κακός δεν έχει το πάθος και την ένταση του τεράστιου Russ North που ότι και να κάνει ο Payne ξέρει ότι δεν θα ξαναβρεί. Λείπει αυτή η τρέλα και η ανατριχίλα του παρελθόντος ρε γαμώτο.
Δυνατά κομμάτια βεβαίως και υπάρχουν. Το εναρκτήριο Call of the dark ones σε ταρακουνάει από τη θέση σου με τις thrash αναφορές του. Το Brimstone & Fire με τις δισολίες να δίνουν πόνο και να ζωγραφίζουν Maiden-ικες φιγούρες μέσα στις μεταλλικές σπηλιές (δώστε βάση και στο ταξιδιάρικο refrain του). Στα highlights θα προσθέσω και το Austrian Assault που κλεινει το δίσκο. Επικό με σαφείς αναφορές σε Saxon και Jag Panzer.

Σίγουρα οι προσδοκίες μου ήταν μεγαλύτερες χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν πέρασα ωραία ακούγοντας το Resist or Serve. Ακούστε το και εσείς και κρίνεται μόνοι σας.
Αγαπητέ Lee ξέρω ότι έχεις πλακωθεί με το παλιόφιλο σου Russ αλλά είναι αμαρτία ο καθένας να ακολουθεί ξεχωριστούς δρόμους. Βάλτε νερό στο κρασί σας ρε αλάνια να γίνει της ταναπούς.