SCELERATA: “The Sniper”

Όταν αντίκρισα το εξώφυλλο από την τρίτη δουλειά των Βραζιλιανών power metallers Scelerata κάθε άλλο παρά αισιοδοξία ένιωσα για το περιεχόμενο. Ευτυχώς σύντομα η επιλογή “αναπαραγωγή” ήρθε να διαλύσει τα μαύρα σύννεφα και την θέση τους πήραν οι μελωδίες από τα 10 κομμάτια που περιέχει το “The Sniper”.

Μεγάλη αβάντα δίνει πλέον στην μπάντα ο Fabio Juan (vocals) ο οποίος αντικατέστησε τον Carl Casagrande που αποτέλεσε την φωνή των Scelerata στις δυο πρώτες δουλειές τους, για τις οποίες χρεώθηκαν και τον τίτλο του “Edguy κλώνου”. Με το “The Sniper” σπάνε το καλούπι τους και σε συνδυασμό με τον παλιό τους ήχο, ωριμάζουν και καταφέρνουν να δώσουν ένα πιο προσωπικό στίγμα.

Σε ότι αφορά τις συμμετοχές από Andy Deris (Helloween) και Paul Di’anno (ex-Iron Maiden, Dianno) δεν ξέρω κατά πόσο είναι κολακευτικό για μια power metal δουλειά (όχι μόνο να τραγουδά) αλλά και να συνθέτει κάποιος σαν τον Dianno και να το τονίζεις και στο δελτίο τύπου σου. Στο κομμάτι που τραγουδά μαζί με τον Juan (“In My Blood”) καταφέρνουν να κάνουν καλό δίδυμο, κυρίως βέβαια χάρη στον δεύτερο αφού η φωνή του Dianno ακούγεται εντελώς επίπεδη.

Αυτό δεν συμβαίνει και στο “Must Be Dreaming” το οποίο έχει γράψει (και συμμετέχει στο ντουέτο) ο Andy Deris. Εδώ οι φωνές τους δένουν κατάλληλα σε μια μπαλάντα που εξελίσσεται δυναμικά. Αναμφισβήτητα το ατού του album είναι η φωνή του Juan όπως προανέφερα, αλλά και η κιθαριστική δουλειά από τους Renato Osorio και Magnus Wichmann δίνει στο “The Sniper” πολλούς βαθμούς αξίας άλλοτε με μελωδικά lead και άλλοτε με κλασικομεταλλάδικα riffs. Δεν υπάρχουν άσχημα κομμάτια και η παραγωγή είναι πραγματική προσεγμένη.

Ναι σίγουρα δεν φέρνουν και την επανάσταση στο είδος, είναι όμως από τις καλές δουλειές που σίγουρα δεν τους αξίζει να παραγνωριστούν. Κάνουν ένα μεγάλο βήμα προς την σωστή κατεύθυνση και αν συνεχίσουν με αυτό το ρυθμό τότε η επόμενη δισκογραφική δουλειά τους (εκτός απροόπτου) θα είναι και αυτή που θα τους καθιερώσει.

About Ιωάννης Φράγκος 352 Articles
Όταν δεν κυνηγάει το crew του Rockway για τα deadline των άρθρων, θα τον βρεις να σπινάρει δίσκους από τους κλασικούς της συμφωνικής μουσικής στους κλασικούς του 80’s Us metal, από το goth rock στο prog rock και metal. Έχει ένα φετίχ να καταγράφει στην κάμερά του μουσικές ιστορίες κι όλο και κάποιο σχετικό project τον περιμένει για επεξεργασία στον υπολογιστή του. Λατρεύει το διάβασμα, τον πλαστικομοντελισμό, τα videogames και το vegan φαγητό.