ROTTING CHRIST: “Κατά Τον Δαίμονα Εαυτού”

Τα χρόνια πέρασαν, οι κάποτε όχι και τόσο δημοφιλείς, Rotting Christ,  κατέκτησαν την αγορά του εξωτερικού και στην πορεία έγιναν ίσως το προσφιλέστερο σχήμα στην Ελλάδα, με τους οπαδούς τους να περιμένουν καρτερικά την κάθε τους κίνηση.

Παρά την ανοδική πορεία του group, αυτό που ποτέ δεν άλλαξε είναι η βασική μουσική προσέγγισή του, με τον Σάκη να διατηρεί τη συνταγή που τους έκανε αγαπητούς, μπολιάζοντάς την κατά καιρούς με λογής ηχητικές ιδέες, φέρνοντας έτσι τη μπάντα στο peak της δημοτικότητάς της το 2010 με το “Aealo”.

Το ενδέκατο πόνημα των Rotting Christ κινείται σε λιγότερο “προσιτά” μονοπάτια, σε σχέση με τον προκάτοχό του και κάνει μια βουτιά στον αποκρυφισμό (στιχουργικά και ηχητικά). Ακόμη και το εξώφυλλο ή ο ελληνικός τίτλος (ο οποίος θα φαντάζει “ψαγμένος” στους οπαδούς από το εξωτερικό) δείχνει τη διάθεση του σχήματος προς το λιγότερο συμβατικό.

Σκοτεινό όσο δεν πάει, με ευρύτερο θέμα τις θεότητες του κάτω κόσμου, έτσι όπως παρουσιάζονται από διάφορους λαούς και παραδόσεις. Τι πιο ταιριαστό για το συγκρότημα;

Και ναι, φίλε ακροατή, το “Κατά Τον Δαίμονα Εαυτού” είναι ακριβώς αυτό που περιμένεις από τους Rotting Christ: μια καλοδουλεμένη κυκλοφορία του extreme ήχου, με εκπληκτική ατμόσφαιρα, που δε μασάει τους όρχεις της και δεν ακολουθεί τη συνταγή των “Theogonia” και “Aealo”, αλλά την εξελίσσει.

Η παραγωγή είναι παραδειγματική (αλίμονο πλέον), και μέσω αυτής το group παραδίδει έναν ολοκληρωμένο δίσκο που αγγίζει μέσω των συνθέσεών του όλες τις μουσικές πτυχές που έφεραν τους Rotting Christ ανάμεσα στα πιο σημαντικά συγκροτήματα του ακραίου ήχου.

Μιλάμε για ένα album που έχει βάθος και προσωπικότητα, και που αποφασίζει μόνο του το εάν θα είναι άμεσο ή δυσπρόσιτο στο κοινό. Εκ πρώτης όψεως, μια επιλογή που μπορεί και να ξένιζε όσους είχαν ενθουσιαστεί με τον προκάτοχό του, αλλά ύστερα από μερικές ακροάσεις επιβεβαιώνεται στο έπακρο η επιλογή του Σάκη. 

Το “Κατά Τον Δαίμονα Εαυτού” είναι ένας εσωστρεφής δίσκος που θέλει το χρόνο του για να σε εντάξει στη μαγεία του. Και εάν το “Aealo” ήταν η μέχρι σήμερα πιο επαγγελματική τους δουλειά, το νέο τους πόνημα είναι ότι πιο πολύπλευρο μας έχουν προσφέρει στην καριέρα τους.

Στέφανος Στεφανόπουλος
About Στέφανος Στεφανόπουλος 1314 Articles
Γεννήθηκε την ίδια ακριβώς ημέρα με τα CD και μάλλον για αυτό ασχολείται τόσο πολύ με τη μουσική. Όταν δεν γράφει για αυτή, αγοράζει CD, και όταν δεν αγοράζει, θα τον βρείτε είτε να παριστάνει τον dj σε διάφορα μαγαζιά της Αθήνας, είτε να προσπαθεί να κατεβάσει κάποια ιδέα για διαφήμιση. Στο Rockway.gr εντάχθηκε το 2010 και κάπως, κάπου, κάποτε, βρέθηκε να κρατάει και τα κλειδιά του. Δεν συμπαθεί τους ψευτοκουλτουριάρηδες, τους ξερόλες και τη μουστάρδα. Δηλώνει εγωιστής, κυνικός και fan του Philip Dick.