ΒΑΖΟΟΚΑ: “Άχρηστη Γενιά”

O ιστότοπος αυτός σπανίως παρουσιάζει ελληνόφωνες δουλειές, αλλά η συγκεκριμένη έχει κάτι το διαφορετικό.

Οι Βολιώτες ΒΑΖΟΟΚΑ, αφού κυκλοφόρησαν το ομότιτλο τους πρώτο album με την Slovenly Recordings (η οποία έχει και άλλα ελληνικά συγκροτήματα στο roster της), αποφάσισαν το δεύτερο τους να έχει εξ ολοκλήρου ελληνικούς στίχους.

Η εταιρεία φαίνεται να τους εμπιστεύεται ακόμα και έτσι, οπότε θα είναι υπεύθυνη της παγκόσμιας διανομής και του δεύτερου τους album. Όταν αγοράζει κανείς το cd, είτε αλλοδαπός, είτε ιθαγενής, έχει τους στίχους και σε ελληνικά και αγγλικά και μια φωτογραφία κάτω από τη θέση του δισκίου, με τον frontman Ξάνθο ανάσκελα σε κάποιο πάτωμα, εικόνα πολύ συνηθισμένη για τα ψυχωτικά τους live. Έτσι, αν απορεί τι διάολο σκούζει ο τύπος, εύκολα ανακαλύπτει την απάντηση!

H παραγωγή είναι διαυγής σε σχέση με αυτή του προηγούμενου δίσκου και η μπάντα ηχητικά πάει πολύ πιο κοντά στην punk αισθητική, χωρίς να ξεσκονίζει από πάνω της το garage και τη ψυχεδελική του εποχή. Με τα ελληνικά, ο Ξάνθος ακούγεται πιο θυμωμένος, τη στιγμή που η χροιά του και ο τρόπος τραγουδιού αλλάζει λόγο της γλώσσας.

Σε στιγμές μου θυμίζει τις παλιές εποχές από Μωρά στη Φωτιά και κάποια χαμένα post-punk ονόματα της χώρας μας, που έχουν πιθανόν χαθεί στη λήθη.

Μπορεί να μην είναι κάτι διαφορετικό στη μουσική, αλλά είναι κάτι ξεχωριστό τη δεδομένη στιγμή που όσοι παίζουν μουσική στην Ελλάδα, αρνούνται να ρισκάρουν εκτός μόδας ή να διαφοροποιηθούν έναντι άλλων συναδέλφων τους. Το ακούς από την αρχή ως το τέλος και θέλεις να τραγουδήσεις μαζί τους χορεύοντας με κομμάτια σαν το “Οθόνη”, το “Άγρια Φύση” (σαν να μου θυμίζει λίγο Παυλίδη στα νιάτα του), το “Επανάληψη”, το “Ψέμα” και άλλα, που με πάνε πίσω στο Γυμνάσιο, τότε που όλοι τραγουδούσαμε Panx Romana, Τρύπες και Αρνάκια.

Είναι μια προσπάθεια που ίσως, αναζωπυρώσει κάποιο ελληνόφωνο κίνημα ή θα μείνει απλά στην ιστορία σαν μια πολύ καλή προσπάθεια να ακούς ελληνικό στίχο χωρίς να γελάς, να ανατριχιάζεις από αηδία ή να απορείς που πήγε ο Βάγκνερ.

Βάζω το Bazooka στον ώμο μου… φυλαχτείτε!

About Δημήτρης Μαρσέλος 1771 Articles
Δέσμιος της μουσικής, είλωτας των συναυλιών, εθισμένος στα σκληρά...riffs, διπολικός μεταξύ metal και hardcore punk, έχει κάνει χρόνια τώρα πολιτιστικό crossover και δεν αρνείται κανένα ιδίωμα της rock που του τη σηκώνει...την τρίχα.