7 Tραγούδια Που “Συγκλόνισαν” Την 7η Τέχνη

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Κλεισμένοι ανάμεσα σε τέσσερις τοίχους, αναμφίβολα αναπολούμε το παρελθόν μας και τις διάφορες συνήθειες μας πριν οι ζωές μας αλλάξουν μια για πάντα, από την ασθένεια που έφερε μαζί τους ο ιός της κορώνας.

Αρκετοί από εμάς, βρήκαμε χρόνο, πάρα πολύ χρόνο, να ανακαλέσουμε όμορφες στιγμές μας μπροστά από κάποια οθόνη που έπαιζε ανέμελη κάποιο ένδοξο τμήμα της έβδομης τέχνης, του κινηματογράφου.

Αναπόσπαστο μέρος μιας κινηματογραφικής ταινίας είναι και ο ήχος, και δη η μουσική, που ντύνει κάποιες από τις πιο έντονες στιγμές της. Τραγούδια που ακούγοντάς τα, φέρνουν στο νου μας, τη σκηνοθεσία, τη φωτογραφία, την υποκριτική και αποτελούν ένα δίδυμο που ξυπνάει πολλές από τις αισθήσεις και τα συναισθήματα μας.

Έκατσα και σκέφτηκα, με αποτέλεσμα να διαλέξω επτά τραγούδια που “συγκλόνισαν” την έβδομη τέχνη, τα οποία και θα παραθέσω με χρονολογική σειρά, ανάλογα με το έτος κυκλοφορίας της εκάστοτε ταινίας.

  1. (1979) Apocalypse now – “The end” (The Doors)

Η τεράστια “αντιπολεμική” ταινία, σε σκηνοθεσία του Francis Ford Coppola, που σκοπό είχε να υπογραμμίσει τη βιαιότητα που γεννάει ένας πόλεμος και το αντίκτυπο που έχει επάνω στον άνθρωπο. Ο Συνταγματάρχης Kurz (Marlon Brado) έχει “χάσει” τα μυαλά του και συνεχίζει χωρίς την άδεια των ανωτέρων του, τον δικό του πόλεμο και επιβάλλει στους στρατιώτες του να του απευθύνονται σαν να είναι ημίθεος. Στο σημαντικότερο σημείου της ταινίας, όπου ο λοχαγός Willard (Martin Sheen) ετοιμάζεται να δολοφονήσει τον ημίτρελο αξιωματικό, ακούγεται από πίσω το έπος των Doors, “The End”, το οποίο είχε κυκλοφορήσει 12 χρόνια νωρίτερα στο ομώνυμο album του συγκροτήματος.

  1. (1991) Terminator 2 – “You Could be Mine” (Guns ‘n’ Roses)

Μιλάμε για την απόλυτη συνεύρεση εδώ.
Το sequel μιας ταινίας που έκανε όλα τα παιδιά να αγκαλιάσουν το αβέβαιο μέλλον της ανθρωπότητας που μπορεί να κινδυνεύει από τα ίδια της τα “παιδια”, τα ρομπότ, συναντά το πιο hot rock συγκρότημα των 90s που έκανε τις νεαρές να αλλάζουν εσώρουχα κάθε λίγη ώρα.

Ο μάτσο Arnold Schwarzenegger σε έναν ρόλο που θα τον καθορίσει για πάντα, με ατάκες που θα μείνουν για αιώνες στην λαϊκή κουλτούρα (I’ll be back και Hasta La Vista, Baby), κάνει την εμφάνιση του και στο video clip, μέσω σκηνών της ταινίας, το οποίο παίζει κάθε λίγο και λιγάκι στο Mtv.

  1. (1992) Reservoir Dogs- “Stuck in the middle with you” (Stealers Wheel)

Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Quentin Tarantino που έφερε μια νέα πνοή στον κινηματογράφο και τρόπον τινά, έδωσε κύρος στην κουλτούρα του μπιμουβισμού (εκ του b-movie), έκανε ευρύτερα γνωστές τεράστιες υποκριτικές φιγούρες, όπως ο Michael Madsen και ο Steve Buscemi, και έδωσε μεγάλη έμφαση στη μουσική επένδυση των έργων.

Αφού η συμμορία των χρωμάτων έκλεψε κάποια διαμάντια, έπεσε σε κάποιες αναποδιές που οδήγησαν στην απαγωγή ενός αστυνομικού από τον Mr. Blonde (Michael Madsen). Γυρίζοντας στο κρυσφήγετο-garage με σκοπό τον βασανισμό του αστυνομικού, ο Blonde ανάβει το ραδιόφωνο και ακούει το αγαπημένο του τραγούδι την ώρα που κόβει το αυτί του αιχμαλώτου του. Χορεύοντας το “Stuck in the middle with you” που κυκλοφόρησε το 1972 στο επώνυμο album των Stealers Wheel, o Michael Madsen υπογράφει μια από τις χαρακτηριστικότερες σκηνές της σκηνοθετικής άποψης του Tarantino, που έκτοτε μας έχει χαρίσει πολλές ωραίες, μουσικά ντυμένες με φινέτσα, σκηνές.

  1. (1996) Trainspotting- “Lust For Life” (Iggy Pop)

O Σκωτσέζος συγγραφέας Irvine Welsh ποτέ δεν θα περίμενε το έργο του να γίνει αναπόσπαστο μέρος της βρετανικής pop κουλτούρας. 3 χρόνια μετά την έκδοση του “Trainspotting” (1993), o σκηνοθέτης Danny Boyle (αργότερα βραβευμένος με Oscar για το “Slumdog Millionaire”) με ένα ελπιδοφόρο cast ηθοποιών, έφερε την ιστορία στη μεγάλη οθόνη.

Οι περιπέτειες πέντε φίλων, στα πρόθυρα της καταστροφής από τη χρήση ναρκωτικών, συγκίνησαν του πάντες και έδειξαν μια διαφορετική όψη της κατάχρησης και των προβλημάτων που προέρχονται από αυτήν. Κάποιοι παλεύουν με τους δαίμονες τους για να επανέλθουν στην κανονικότητα της ζωής, κάποιοι άλλοι αφήνονται στην εγκληματικότητα και μπλέκουν και τους υπόλοιπους, που τελικά κυλούν και πάλι στον βούρκο. Μια τέτοια ταινία, με τέτοιο θέμα, δεν θα μπορούσε παρά να έχει ένα εξαιρετικό soundtrack, που περιέχει τραγούδια του Lou Reed, New Order, Pulp, Primal Scream και φυσικά το “Lust For Life” του μοναδικού Iggy Pop, που τόσο ταίριαξε στην ταινία και συνδέθηκε με αυτή στο μυαλό του κάθε θεατή.

Εξάλλου, το επίσημο video clip του κομματιού περιείχε σκηνές από την ταινία, η οποία ψηφίστηκε ως η σημαντικότερη σκωτσέζικη ταινία όλων των εποχών. Βέβαια, το τραγούδι είχε κυκλοφορήσει πολύ πιο παλιά, στο ομώνυμο album του 1977, “Lust For Life”, το οποίο συνυπόγραψε ο τεράστιος David Bowie.

  1. (1999) Matrix- “Wake Up” (Rage Against The Machine)

Μια επανάσταση από μόνη της αυτή η ταινία. Λίγο πριν λήξει η χιλιετία, όταν ο φόβος πως οι υπολογιστές θα μηδενιστούν πηγαίνοντας προς το 2000 και η ανθρωπότητα θα εισέλθει σε μια αβέβαιη κρίση (κάποιοι είχαν επιδράμει τα σούπερ μάρκετς και είχαν αδειάσει τα ράφια από τα χαρτιά υγείας και εβαπορέ), έρχεται το Matrix να μας βάλει σε σκέψεις.

Το δυστοπικό μέλλον που παρουσιάζουν οι αδερφοί Wachowski (πλέον αδερφές, αφού και οι δυο άλλαξαν φύλλο), όπου η ανθρωπότητα χωρίς να το γνωρίζει ζει μέσα σε μια εξομοίωση της πραγματικότητας, σχεδιασμένης από ιδιοφυείς μηχανές, με σκοπό να αποσπούν την προσοχή των ανθρώπων, όσο χρησιμοποιούν τα σώματα τους σαν ενεργειακό πόρο. Η ιστορία της Αντίστασης, μιας χούφτας αφυπνισμένων, ξεκινάει εδώ και εκτείνεται σε τρεις ταινίες (φήμες λένε πως το 2021 θα βγει και τέταρτη) και στο τέλος της πρώτης ταινίας, όταν ο Neo (Keannu Reeves) βγαίνει από έναν τηλεφωνικό θάλαμο, ακούγεται το “Wake Up” των Rage Against The Machine, που φοριέται σαν γάντι και γεννά φοβερές προσδοκίες για τη συνέχεια της τριλογίας.

  1. (1999) Fight Club- “Where is my Mind?” (The Pixies)

Μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του σκηνοθέτη David Fincher, με πρωταγωνιστές τους Brad Pitt και Edward Norton, δυο από τους πιο ανερχόμενους αστέρες εκείνης της εποχής σε μια ταινία σταθμό.

Μια ταινία που βουτάει στην άβυσσο της ανθρώπινης ψυχής, η οποία πολεμάει τον ίδιο της τον εαυτό. Η διπολικότητα αυτή, είναι η βάση του Fight Club, όπου η σκοτεινή πλευρά, εκείνη που αντιπαλεύεται τους κοινωνικούς περιορισμούς καταφέρνει να κυριεύσει την καθώς πρέπει, φωτεινή πλευρά. Μια σύγχρονη και απλουστευμένη παρουσίαση της σχιζοειδούς διαταραχής προσωπικότητας που συγκλονίζει τον θεατή με την έξυπνη μεταφορά ενός ακόμη μυθιστορήματος στο πανί.

Οι συνεχείς βίαιες σκηνές της ταινίας φτάνουν στο τέλος, όπου ο Αφηγητής (Edward Norton) και η συμβία του παρακολουθούν την ανατίναξη ουρανοξυστών υπό την ακρόαση του “Where is my Mind?”.

  1. (2006) The Departed- “I’m Shipping up to Boston” (Dropkick Murphus)

H κινηματογραφική “σχέση” που έχει ο Martin Scorcese με τον υπόκοσμο είναι σε όλους γνωστή. Ο γνωστός σκηνοθέτης αυτή τη φορά επικεντρώνεται στην ιρλανδο-αμερικανική μαφία της Βοστώνης, της οποίας το αφεντικό (Jack Nicholson), καταφέρνει να βάλει δικό του άνθρωπο (Matt Damon) μέσα στην Αστυνομική Ακαδημία και να ξέρει τα πάντα από πρώτο χέρι. H Αστυνομία με τη σειρά της, τοποθετεί μυστικό αστυνομικό στη συμμορία (Leonardo Di Caprio) και αναπόφευκτα τελικά, ο ένας προσπαθεί να ξεσκεπάσει τον άλλον.

Σε μια από τις σημαντικότερες σκηνές της ταινίας όταν ο ρουφιάνος του μαφιόζου καταφέρνει να τραβήξει μακριά τα αστυνομικά οχήματα που τον ακολουθούν, ακούγεται ο “ύμνος” των Dropkick Murphys και το σασπένς κλιμακώνεται.

Πόσοι από εμάς δεν ψάξαμε κάποτε, για καιρό, να μάθουμε ποιο είναι το τραγούδι που ακούσαμε σε μια εξαιρετική ταινία, τότε που το internet και το Shazam ήταν έννοιες που δεν είχαν δημιουργηθεί ή εξαπλωθεί ακόμη; Τώρα, όλα είναι πιο απλά, για αυτόν τον λόγο ίσως, η παραπάνω λίστα περιέχει κυρίως ταινίες, μια πιο μυστήριας και αθώας περιόδου, που κάποιοι από εσάς μόνο να φανταστείτε μπορείτε! Γεράσαμε, Γιώργο Γεωργίου;

Δημήτρης Μαρσέλος
About Δημήτρης Μαρσέλος 1699 Articles
Δέσμιος της μουσικής, είλωτας των συναυλιών, εθισμένος στα σκληρά...riffs, διπολικός μεταξύ metal και hardcore punk, έχει κάνει χρόνια τώρα πολιτιστικό crossover και δεν αρνείται κανένα ιδίωμα της rock που του τη σηκώνει...την τρίχα.