HERE LIES MAN: "You Will Know Nothing"

Ο Marcos Garcia, πρώην μέλος των Antibalas, ίδρυσε τους Here Lies Man, έχοντας ως στόχο να δώσει απάντηση στο ερώτημα:”Τι θα γινόταν εάν οι Black Sabbath έπαιζαν Afrobeat;” (What if Black Sabbath played Afrobeat?).

Ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του ομώνυμου άλμπουμ του, το κουαρτέτο από το Los Angeles επιστρέφει ξανά για να ταράξει τα νερά με το νέο του δίσκο “You Will Know Nothing” που αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 15 Ιουνίου. 

Με σαφείς επιρροές από τους ήχους των Fela Kuti, της Orchestre Poly-Rythmo de Contonou, των Black Sabbath και των Pink Floyd, οι Here Lies Man καταφέρνουν να παντρέψουν επιτυχώς το άφρο-μπιτ με το ψυχεδελικό ροκ. 

Ωστόσο, το εν λόγω άλμπουμ δεν αποτελεί απλώς μια μίξη των Black Sabbath με afrobeat συνθέσεις. Η δυναμική του βασίζεται από τη μία στον βαρύ, εστιασμένο στην κιθάρα ήχο και ενίοτε τα παραμορφωμένα φωνητικά και από την άλλη στα ψυχεδελικά στοιχεία και τις έντονες εναλλαγές υπηρετώντας έτσι το ρυθμό του clave, ενός ρυθμού που στηρίζεται σε μια σειρά από μαθηματικούς αλγόριθμους.

Ήδη από την αρχή του δίσκου γίνεται αμέσως αντιληπτό πως τα κιθαριστικά riff παίζουν δευτερεύοντα ρόλο στις συνθέσεις. Με κομμάτια, όπως το”Floating On Water” και το”Ought To Know”, οι You Will Know Nothing εισάγουν τα ψυχεδελικά στοιχεία στο ηχητικό τους μείγμα, τα οποία έπειτα αντισταθμίζονται από το”Taking The Blame”και το”Summon Fire”.

Σε αντίθεση με το προηγούμενο άλμπουμ, το εξώφυλλο του δίσκου δεν προϊδεάζει τον ακροατή για το είδος της μουσικής που υπηρετεί η μπάντα, αφού παραπέμπει σε μια σκανδιναβική μινιμαλιστική αισθητική. Ωστόσο, η επιλογή του συγκεκριμένου εξωφύλλου δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί τυχαία, αφού δικαιώνει απόλυτα το χαρακτήρα των Here Lies Man που είναι βασισμένος στις αντιθέσεις, καλώντας τον ακροατή σε ένα σκοτεινό ταξίδι 31 λεπτών.

Για τα περισσότερα μουσικά συγκροτήματα η παραμονή τους στο μουσικό χώρο κρίνεται έπειτα από την κυκλοφορία του δεύτερου δίσκου τους. Οι Here Lies Man καταφέρνουν, μέσα από το You Will Know Nothing, να διατηρήσουν την ταυτότητά τους προσθέτοντας νέα, αντιθετικά μεταξύ τους στοιχεία που καθιστούν το δίσκο αυτό ίσως έναν από τους πιο ενδιαφέροντες των τελευταίων ετών.