BLACK JUJU: “Purple Flower, Garden Black”

ALBUM

Είδος: Heavy/ doom metal
Εταιρεία: Sleaszy Rider Records
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 12 Μαρτίου 2021

Η γη θα κλονιστεί εδώ κι εκεί, όπως ο μεθυσμένος, και θα μετακινηθεί σαν καλύβα. Και η ανομία της θα βαρύνει επάνω της” (Ησαΐας 24:20)

Πλανήτης Γη, Ευρώπη, Μεσόγειος, Ελλάδα, ένας δυνατός σεισμός βγάζει τους κατοίκους του Θεσσαλικού κάμπου από τις όποιες εσωτερικές διανοητικές διεργασίες στις οποίες τους βρήκε και στρέφει το νου όλων στο ξαφνικό κακό που εμφανίστηκε από το πουθενά. Τα μηχανήματα των ανθρώπων δεν σταματούν να καταγράφουν την αδιάκοπη σεισμική δραστηριότητα επί μέρες. Δορυφόροι με υπερσύχρονους αισθητήρες παίρνουν μετρήσεις από την περιοχή. Ένα παράξενο ρήγμα πλάτους 40 εκατοστών έχει δημιουργηθεί σε κάποιο σημείο μεταξύ Λάρισας και Τρικάλων.

Η ομάδα που ξεκινά να το ερευνήσει ακολουθεί τα στίγματα που έστειλε ο δορυφόρος. Σεισμικές δονήσεις εξακολουθούν να κλειδωνίζουν τον τόπο και αυξάνουν σε ένταση όσο πλησιάζουν στο σημείο. Κάποια στιγμή μάλιστα τα παράσιτα στο vhf λαμβάνουν για λίγα δευτερόλεπτα τη χροιά σαμάνου που καλεί κοντά του μέσα από πνιγμένους ύμνους.

Το προπορεύομενο όχημα σταματάει απότομα υποχρεώνοντας και όσους ακολουθούν σε στάση. Πεσμένοι κορμοί έχουν κλείσει τη διαδρομή και πυκνή ομίχλη που δείχνει να βγαίνει από το υπέδαφος εμποδίζει την ορατότητα. Συνεχίζουν με τα πόδια στα τυφλά με οδηγό μόνο την αναμετάδοση του δορυφόρου. Φτάνουν στο σημείο στο οποίο η γη έχει ανοίξει. Ερυθρό φως ξεχύνεται από τα έγκατα του εδάφους και τρυπά την απόκοσμη ομίχλη όπως το μαχαίρι το χαρτί. Βάζουν το εύρυμα μέσα στον ειδικό εξοπλισμό που έφεραν μαζί τους και φεύγουν βιαστικά από το σημείο. Στην διαδρομή της επιστροφής το περιεργάζονται με ιδιαίτερη περιέργεια και αμηχανία. Επάνω γράφει Black Juju – Purple Flower Garden Black. Μέσα περιέχει έναν οπτικό δίσκο. Αποφασίζουν να αναπαράξουν το περιεχόμενο και αμέσως σταματά η κατάρα. Η γη πάυει να σείεται. Οι καπνοί καταλαγιάζουν στο έδαφος και το μόνο που παραμένει μάρτυρας πως όλα αυτά συνέβησαν είναι εκείνο το μικρό ρήγμα και ο οπτικός δίσκος που ξέβρασε ο κάτω κόσμος…

Ξυπνάω αναστατωμένος από το χτύπημα του τηλεφώνου. Τι παράξενη “παράδοση” κι αυτή να βλέπω τόσο ζωντανούς εφιάλτες κάθε φορά που βάζω να ακούσω νέο δισκάκι των Black Juju. Η κλήση είναι από τον Γιώργο Γεωργίου (φίλο και συνεργάτη στο Rockway), με καλεί από Λάρισα να μου πει πως έκανε κι άλλο μεγάλο σεισμό. Διάβασε μάλιστα πως η απόσταση ανάμεσα σε Λάρισα και Τρίκαλα αυξήθηκε κατά 40 εκατοστά. «Εκεί είναι το cd των Black Juju» τον διακόπτω χωρίς να το πολυσκεφτώ. «Tι λες; Είσαι καλά;» μου απαντά σκεπτικός. «Χμ, άσε, τίποτα, μη δίνεις σημασία, σε κλείνω να φτιάξω έναν καφέ φίλε και θα τα ξαναπούμε».

Αρκετούς καφέδες, ρίχτερ και ακροάσεις αργότερα…

Οι Λαρισαίοι τα είχαν προβλέψει όλα, ειδικά στο ep τους “I Prophesy Disaster” (2017) που ακολούθησε το ντεμπούτο τους (ως Black Juju φυσικά, για την προϊστορία των Δημητρίου/ Τσιμπώνη τα έχουμε ξαναπεί, δεν θα αναλύσω από την αρχή ποιοι είναι και τι έχουν κάνει) “Letters From My Brother Cain” (2013). Όσοι διάβασαν τις γραφές, άκουσαν τα λόγια και έμειναν αδιάφοροι ας μην περιμένουν κάτι από αυτό εδώ το album. Τα καλά νέα έρχονται σε όσους γουστάρουν τον ήχο της μπάντας όλα αυτά τα χρόνια. Όσοι δεν τους γνωρίζετε ανατρέξτε στα προαναφερόμενα άρθρα και κυκλοφορίες κι επιστρέψτε πάλι. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα δισκάκι που τιμά τον ήχο του σχήματος, τον πάει λίγο παραπέρα και είναι βελτιωμένο στα σημεία, όπως πχ στην εξαιρετική παραγωγή και τα, πιο απολαυστικά από ποτέ, φωνητικά του Δημητρίου.

Μια διαφορά με τις 2 προηγούμενες κυκλοφορίες τους είναι πως εδώ δεν φέρουν το άρωμα της concept δουλειάς, παρά το γεγονός πως δεν πρόκειται και για κλασική περίπτωση εναπόθεσης σε ένα tracklist εντελώς άσχετων μεταξύ τους κομματιών. Αναφέρω χαρακτηριστικό παράδειγμα την «επικοινωνία» του “Hiawatha” στις αρχές του δίσκου με το τελείωμα του “Gloomy Sunday”, όπως επίσης και το Βιβλικό υπόβαθρο στους στίχους κάποιων τραγουδιών. Ακόμη μια διαφορά είναι η ύπαρξη … μπαλάντας στο νέο album, πρόκειται για το κομμάτι που ακούει στον τίτλο “Sorrow Song”.

H πραγματικά αξιόλογη παραγωγή έγινε από τον Γιώργο Τσαβδαρίδη στα Fabric studios, ενώ το εξώφυλλο για ακόμη μια φορά δημιουργήθηκε από τον Πάνο Αργυρίου ο οποίος έχει επιμεληθεί το artwork και στις προηγούμενες κυκλοφορίες των Black Juju.

Οι συνθέσεις μπορεί να βλέπουν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας με την κυκλοφορία αυτή, δεν είναι όμως όλες νέες ιδέες. Ο πυρήνας των Δημητρίου/ Τσιμπώνη πετάει άσους από τα μανίκια του όποτε χρειαστεί και από ιδέες που περιμένουν υπομονετικά σε συρτάρια και σκληρούς δίσκους για χρόνια. Όπως δήλωσε και ο ίδιος ο τραγουδιστής του σχήματος στην συνέντευξη που μας παραχώρησε (διαβάστε εδώ) υπάρχει υλικό διαθέσιμο το οποίο η μπάντα γουστάρει και αρκεί αυτό και μόνο για να γραφτούν ακόμη 2 album.

Σαν επίλογο θα αφήσω το σχόλιο πως το “Purple Flower, Garden Black” αποτελεί την σφραγίδα επάνω στον φάκελο Black Juju που τους καταχωρεί για πάντα στην κατηγορία των κλασικών σχημάτων του ήχου κι όχι μόνο στην κατάταξη της εγχώριας σκηνής. Σαν προσωπική «παράκληση» θα ήθελα να δω μια αμιγώς concept κυκλοφορία στο μέλλον με τραγούδια που θα έχουν σειρά, στιχουργική αλληλοσύνδεση και διαδοχή και αρκετά από αυτά τα ωραία εφέ που έξυπνα έχουν δείξει πως μπορούν να τοποθετήσουν μέσα στις δουλειές τους.

Για όσους ψάχνουμε μέρα με τη μέρα μέσα σε emails, τα online (πλέον) δισκάδικα, το Youtube κ.α. να ακούσουμε μουσική, περιπτώσεις όπως αυτή των Black juju που πατούν με πίστη επάνω στο γνήσιο heavy metal αλλά δεν διαπραγματεύονται το προσωπικό τους ύφος στο πέρασμα των χρόνων, είναι πραγματικά μια όαση…

Δεν ξέρετε τι θα συμβεί αύριο. Επειδή ποιά είναι η ζωή σας; Είναι πραγματικά, ατμός που φαίνεται για λίγο, κι έπειτα εξαφανίζεται” (Ιάκωβος 4:14)

Black Juju 2021:
Πάνος Δημητρίου – φωνητικά
Δημήτρης Τσιμπώνης – κιθάρα
Κώστας Γκάγκαλης – μπάσο
Nestor CC – τύμπανα

Tracklist:
Jaguar Paw
Hiawatha
v.f.t.
Soul Stealer
Burn Me
Black Hearted River
Acid King
Sorrow Song
Flesh And Blood
Gloomy Sunday

Facebook: https://www.facebook.com/blackjujuband/

About Ιωάννης Φράγκος 355 Articles
Όταν δεν κυνηγάει το crew του Rockway για τα deadline των άρθρων, θα τον βρεις να σπινάρει δίσκους από τους κλασικούς της συμφωνικής μουσικής στους κλασικούς του 80’s Us metal, από το goth rock στο prog rock και metal. Έχει ένα φετίχ να καταγράφει στην κάμερά του μουσικές ιστορίες κι όλο και κάποιο σχετικό project τον περιμένει για επεξεργασία στον υπολογιστή του. Λατρεύει το διάβασμα, τον πλαστικομοντελισμό, τα videogames και το vegan φαγητό.