Beggar's Blues Diary, HalfΝote, Hrach Altunyan (24/10/2014) Koo Koo

Η επιστροφή των Beggar’s Blues Diary στην Αθήνα συντάραξε έως και τα καιρικά φαινόμενα! Οι ουρανοί άνοιξαν, η Αθήνα βούλιαξε, αλλά τα τρία σχήματα δεν πτοήθηκαν καθόλου, ούτε τόσο και ο κόσμος, αν και υποθέτω ότι με άλλες συνθήκες ίσως να ήταν καλύτερα.

Λίγο μετά τις δέκα οι bluesers Hrach Altunyan Band βρίσκονταν στη σκηνή. Με εναρκτήριο το Mannish Boy από Muddy Waters κατάφεραν να κεντρίσουν την προσοχή όσων βρίσκονταν από νωρίς στον χώρο και να συνεχίσουν με κομμάτια από τη δική τους δουλειά. Νομίζω πως στον ήχο τους βρίσκεις αυτό που περιμένεις καθώς διαβάζεις για το σχήμα. Γνήσιο, παλιομοδίτικο, αγαπημένο blues στη βάση με πινελιές από πιο rock στοιχεία…

Καλός ήχος και ωραία φώτα δημιούργησαν μία συνολικά ωραία ατμόσφαιρα για το μισάωρο set της μπάντας. Για το τέλος είχαμε και την παρουσίαση ενός νέου κομματιού, ενώ το πρώτο album με τίτλο “Long Way Home” βρίσκεται στα σκαριά!

Hrach Atunyan setlist
Mannish Boy (Muddy Waters cover)
Long Way Home
Long Gone
Things I never Said
Adam Raised a Cain (Bruce Springsteen cover)
I Got Mine (Black Keys cover)
I’m Gonna Leave You

Δεύτεροι έρχονται στη σκηνή οι HalfΝote. Η πρώτη μου επαφή με το σχήμα ήταν στον τελικό του Ghost House band festival το ’13 στο οποίο και κέρδισαν τόσο την πρώτη θέση όσο και τις εντυπώσεις. Στο εφεξής ενεργητικότατο διάστημα για το σχήμα δεν είχε τύχει να τους δω ξανά και η πρώτη τους δισκογραφική απόπειρα με τίτλο “Personal Identity” που ακολούθησε το “Monuments” (LP) ήταν αρκετά καλή αφορμή για να θέλω να τους παρακολουθήσω ξανά. Η θετική ανάμνηση της live παρουσίας τους ήρθε να επιβεβαιωθεί και να ανανεωθεί καθώς πλέον το σχήμα είναι δεμένο και έχει αποκτήσει περισσότερη εμπειρία στο stage. Η καλή διάθεση επί σκηνής κέρδισε τον κόσμο από την αρχή. Οι συνθήκες ήχου άψογες και υπήρχαν οι προϋποθέσεις για μία αξιόλογη εμφάνιση.

Η setlist περιελάμβανε κομμάτια από τον πρώτο δίσκο αλλά και δύο νέα, τα οποία προορίζονται για την δεύτερη δουλειά του σχήματος που αναμένεται στα μισά του νέου έτους. Oι HalfNote έχουν βρει τον τρόπο να σε περνούν από τις πιο hypnotizing διαθέσεις και ατμόσφαιρες έως τις ακριβώς αντίθετες και αυτό σίγουρα ανήκει στα υπέρ τους. Μία πολύ καλή διασκευή του Again των Archive και δύο ακόμα κομμάτια ακόμα για να μας αφήσουν λίγο πριν τις 12 με επαναστατικές διαθέσεις και έχοντας ζεστάνει αρκετά όσους βρισκόμασταν εκεί για την τελευταία εμφάνιση της βραδιάς.

HalfNote setlist
Motivated Song
Miserable Life
Untitled Track
I Wish I Couldn’t
Again (Archive cover)
Lies
Against This Life

Μετά από 70 περίπου εμφανίσεις και οργώνοντας την Ελλάδα, οι Beggar’s Blues Diary επέστρεψαν στην Αθήνα έχοντας ετοιμάσει μία ιδιαίτερη βραδιά και ένα γεμάτο set για τους φίλους της μπάντας.

Το τελευταίο album πήγε εξ ίσου καλά και χάρηκε ίδιας και μεγαλύτερης ίσως αποδοχής από το προηγούμενο δημιουργώντας προσδοκίες και για το “It’s a Devil’s Highway” που περιμένουμε μέσα στον επόμενο χρόνο. Πάμε να διηγηθούμε λοιπόν τα όσα συνέβησαν την βροχερή Παρασκευή…

Λίγο μετά τις 12 το αθηναϊκό τρίο καταλαμβάνει το stage και δειλά-δειλά ο κόσμος μετακινείται στον χώρο μπροστά από τη σκηνή. Με διάθεση επικοινωνίας και αρκετά ενεργητικοί ξεκινούν με το “Desperate Rock ‘n’ Roll” να πρωταγωνιστεί στις επιλογές. Η εκδοχή της μπάντας για την ιστορία του Jesse James νομίζω ότι χρίζει ιδιαίτερης μνείας τόσο από άποψης του κομματιού καθαυτού όσο και από πλευράς της ένθερμης εκτέλεσής του.

Λίγο αργότερα στη σκηνή ανέβηκε ο φίλος της μπάντας Δημήτρης Σίμος για να προσθέσει το saxophone στις rock διαθέσεις και έπειτα η μαγευτική φωνή της Ειρήνης Δούκα για δύο κομμάτια, με το Hide Me… Shivers down our spines…

Πάλι μόνοι στη σκηνή συνεχίζοντας με επιλογές από τη δισκογραφία τους, μία πετυχημένη διασκευή του Children of the Revolution (T Rex cover) και μία ιδέα για τον επερχόμενο δίσκο. Η συνδιαλλαγή με τον κόσμο ήταν διαρκής από τον frontman και η διάθεση πάρταρε έως το τέλος πάνω και κάτω από το stage. To τέλος ήρθε λίγο πριν τις 02:00 με το Lunatic να ολοκληρώνει την εμφάνιση. Γεμάτο set, ικανοποιητικό τόσο μουσικά όσο και ως παρουσία σε όλη τη διάρκεια (η οποία ήταν και παρ’ολίγο δίωρη).

Beggar’s Blues Diary setlist
That Road
The Motorchrist
Modern Baby
Jesse James
Dove
Rocking (Neil Young cover)
Bring Me Down
Not My War
Rita
At the Disco
Man of Two Faces
JJ Flash
Hide Me
I Don’t Know
Children of the Revolution (T Rex cover)
Devil’s Highway
Dead End Street
Downtown Train
Over Me
Truth
Lunatic

Θεωρώ πως αν ευνοούσαν λίγο περισσότερο οι συνθήκες, το live θα είχε μεγαλύτερη προσέλευση, αν και η συνολική εικόνα ήταν αξιοπρεπέστατη. Και οι τρεις μπάντες παρουσίασαν ενδιαφέρουσες δουλειές και, αν μη τι άλλο, ο λόγος που γίνεται περί αυτών τελευταία δε γίνεται άδικα. Ωραίες μουσικές, καλός ήχος και μπύρες. Οκ, όλα καλά! Περιμένουμε νέους δίσκους και ευκαιρίες για live performances!

Photos: Καλλιόπη Τσουρουπίδου

Φανή Τσουκαλά
About Φανή Τσουκαλά 171 Articles
Γεννήθηκε και μεγάλωσε [με γαλλικά και πιάνο(και μπαλέτο)] στη μαγευτική Αθήνα. Οι σχέσεις της με την rock και metal σκηνή ξεκίνησαν στο δημοτικό, με τη μία κασέτα που κυκλοφορούσε στο σχολείο, ηχογραφημένη από ραδιόφωνο, Λιωμένο Παγωτό από τη μία, Smells Like Teen Spirit από την άλλη. Η πρώτη κασέτα που αγόρασε παρόλ’ αυτά, ήταν Iron Maiden με Di Anno. ‘Έκτοτε έχει βρεθεί σε διαφορετικούς ρόλους, από τον πιο enthusiast θαυμαστή της νέας prog σκηνής, έως τον θιασώτη των Clutch. Σπανίως γράφει για πράγματα, εκτός αν θεωρεί ότι αξίζει να γραφτούν. Ονειρεύεται να βγει στη σύνταξη και να πάρει πτυχίο στην αστροφυσική, καθώς τα Ηumanities και τα Economics and Business που έχει ασχοληθεί μέχρι τώρα, τα βρίσκει βαρετά απέναντι στο αχανές σύμπαν. Επιλογές καριέρας: αιώνια φοιτήτρια.