MISERY INDEX: “Complete Control”

ALBUM

Είδος: Death metal, grindcore
Εταιρεία: Century Media Records
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 13 Μαΐου 2022

Στη γλώσσα της οικονομίας, ο misery index –ας τον πούμε «δείκτη εξαθλίωσης»– προκύπτει από το άθροισμα του ποσοστού ανεργίας και της τιμής του πληθωρισμού σε μια χώρα για μια δοσμένη χρονική στιγμή. Grosso modo, όσο πιο υψηλός είναι, τόσο πιο οικονομικά ασθενείς είμαστε και, συνεπώς, τόσο πιο σκατά (μας αναγκάζουν να) ζούμε. Από εκεί εμπνεύστηκαν, λοιπόν, το όνομά τους οι Misery Index, οι death/grind βετεράνοι από τη Βαλτιμόρη του Μέριλαντ, μήτρα πολλών αξιόλογων μουσικών σχημάτων με αντικαπιταλιστική πολιτική στράτευση. Τρία χρόνια μετά το πολύ δυνατό “Rituals of Power”, επιστρέφουν με τον έβδομο δίσκο της 19ετούς πορείας τους, πρώτο υπό τη νέα στέγη της Century Media, και είναι πιο οργισμένοι από ποτέ, έχοντας να στηλιτεύσουν πολλές πτυχές των κρισιακών, (μετα)πανδημικών κοινωνιών μας.

Το “Complete Control” είναι ένα πολύ σφιχτό και σαρωτικό σύνολο από εννέα συνθέσεις που αδιαφορούν για τις νέες τάσεις στον σημερινό extreme ήχο. Είναι ένας brutal death/grind ολετήρας που τιμά τις crust punk/hardcore επιρροές της μπάντας, ενώ αφήνει και λίγο χώρο σε πιο μελωδικά περάσματα, τόσο όσο χρειάζεται ώστε να μη μουδιάζουν τα αφτιά από το απανωτό σφυροκόπημα. Η περίπου μισή ώρα που διαρκεί είναι υπεραρκετό χρονικό διάστημα για να εξουθενώσει λυτρωτικά το ακροατήριό του μέσα από φρενιασμένο riffing, μπασογραμμές οδοστρωτήρες, ισοπεδωτικό drumming και μαινόμενα growls που ξερνάνε στίχους γεμάτους έξυπνη και εύστοχη κοινωνικοπολιτική κριτική. Η παραγωγή του album είναι ολόσωστη και πεντακάθαρη, αναδεικνύοντας επιτυχώς την ηχητική βαρβαρότητα, αν και μου λείπει ο συμπαγής όγκος που είχαν τα “The Killing Gods” (2014) και “Traitors” (2008).

Η σειρά με την οποία έχουν παρατεθεί τα tracks του “Complete Control” είναι καλά μελετημένη και οι Misery Index έχουν προσέξει πολύ να υπάρχει μια ομαλή ροή που επιτρέπει να φανούν οι λεπτές διαφορές στο στίγμα των εννέα ηχητικών επιθέσεων που ηχογράφησαν. Εντυπωσιακό είναι, επίσης, ότι ούτε μία τόση δα στιγμή μέσα σε ολόκληρο τον δίσκο δεν φαίνεται περιττή, δεν γίνεται καμία «κοιλιά», τα πάντα έχουν λόγο ύπαρξης και είναι στρατηγικά τοποθετημένα. Επομένως, αν κάποια τραγούδια ξεχωρίσουν, αυτό θα είναι αποκλειστικά θέμα προσωπικού γούστου και προτιμήσεων. Εγώ, ας πούμε, ψάρωσα άσχημα με τα “The Eaters and the Eaten”, “Necessary Suffering”, “Now Defied!” και “Administer the Dagger”.

Μεγάλο ενδιαφέρον έχουν, όπως πάντα, και οι στίχοι των Misery Index. Ο Jason Netherton (φωνή, μπάσο), με ανώτερες σπουδές στην Επιστήμη της Επικοινωνίας και των Μέσων Ενημέρωσης, αναφέρει ότι το “Complete Control” έχει σχεδόν concept χαρακτήρα. Κάθε τραγούδι καταπιάνεται με μια διαφορετική μορφή ελέγχου επί του ατόμου και των μαζών της μετανεωτερικής ιστορίας. Πλέον οι δομές εξουσίας, για να διασφαλίσουν την απρόσκοπτη κερδοφορία των κυρίαρχων τάξεων, δεν έχουν την ανάγκη να καταφεύγουν αποκλειστικά στην άσκηση φυσικής βίας, εφόσον μπορούν να μεθοδεύουν την εμπέδωση των κανόνων τους και να βασίζονται στην αυτοκαταστολή και την παθητική στάση που υιοθετούνται σε ατομικό επίπεδο μέσω καθημερινών συνηθειών και πρακτικών.

Θα κλείσω λέγοντας ότι με συγκροτήματα όπως οι Misery Index ξέρεις πολύ καλά τι να περιμένεις. Και αυτό μπορεί να έχει δύο αναγνώσεις: είτε δεν είναι στις προτεραιότητές σου να ασχοληθείς με κάτι που θεωρείς προβλέψιμο και προτιμάς να στραφείς σε πιο προκλητικά ακούσματα είτε αφήνεσαι στην ασφάλεια που σου προσφέρει η εγγυημένη ποιότητα και η ανόθευτη απόλαυση με όρους μουσικής σταθεράς. Η επιλογή είναι δική σου.

Official Site: https://www.miseryindex.com/
Facebook: https://www.facebook.com/MiseryIndex
Instagram: https://www.instagram.com/miseryindex.official/
Twitter: https://www.facebook.com/MiseryIndex
Spotify: https://open.spotify.com/artist/1kTUJy3zL57iEANLB9FpIA?si=dYA4SiaGQRiqhAGd_cANIA

88
About Πέτρος Μπεϊμανάβης 36 Articles
Ευαίσθητος, αυτοκαταστροφικός, ονειροπόλος, κυκλοθυμικός Ιχθύς, με ωροσκόπο Παρθένο, Σελήνη στον Υδροχόο, αλλά δεν πιστεύω στα ζώδια, αισθάνομαι ότι έχω γεννηθεί κάτω από το άστρο του 2112, με τεχνητές ωδίνες που προκάλεσε ο εναρκτήριος μπάσος ήχος του “Tom Sawyer”. Στον δρόμο, γυρνάω το κεφάλι μου αν πιάσει το αφτί μου κάτι από τα παρακάτω: Πέτρο, Images and Words, Warrel Dane, Morbid Angel, Bergman, Kundera, Chick Corea, Sarah Kane, σοκολάτα, “Μιλάμε για πολύ meta- φάσæ” και “Κατ’ αρχήν…”.