DEFTONES: "Diamond Eyes"

Οι Deftones, είναι από τα ελάχιστα συγκροτήματα που επιβίωσαν στην μετά- numetal εποχή, διατηρώντας, ή έστω εξελίσσοντας τον ήχο τους, προκειμένου να παραμείνουν στο προσκήνιο.

Το Diamond Eyes” είναι αισίως ο έκτος δίσκος τους, και διαδέχθηκε το πολύ καλό Saturday Night Wrist” του 2006. Στο μεσοδιάστημα, το σχήμα πέρασε ιδιαίτερα δύσκολες ώρες, καθώς ο μπασίστας τους, Chi Cheng, έπεσε θύμα τροχαίου και βρίσκεται σε κώμα., γεγονός που έχει επηρεάσει τη μπάντα. Για αυτό το λόγο, για όσους αναρωτιούνται, κυκλοφόρησε το Diamond Eyes” και όχι το Eros” όπως είχε ανακοινωθεί. Σύμφωνα με το συγκρότημα, από τη στιγμή που μεσολάβησε το ατύχημα του Cheng, βρίσκονται σε εντελώς διαφορετικό συνθετικό κλίμα, και ότι τα τραγούδια που είχαν γράψει για εκείνον το δίσκο δεν τους αντιπροσωπεύουν αυτήν την περίοδο. Αφήνουν βέβαια ανοιχτό το ενδεχόμενο να κυκλοφορήσει σε κάποια άλλη στιγμή, στο μέλλον. Σε ότι αφορά το Diamond Eyes” λοιπόν, ομολογώ πως σε κάθε δίσκο τους, οι Deftones, παρουσιάζονται ολοένα και πιο ώριμοι. Οι επιρροές από πιο σύγχρονες μπάντες όπως 30 SecondstoMars, είναι εμφανέστατες, ενώ τα εμβόλιμα “Tool” στοιχεία που είχαν εμφανιστεί και στο προηγούμενο album είναι εδώ. Φυσικά διατηρούν το ύφος που τους έκανε γνωστούς, απλώς έχουν αφήσει στην άκρη τα “πιθηκίσματα” των πρώτων κυκλοφοριών τους. Γενικά το κλίμα είναι πεσιμιστικό και σκοτεινό, με αρκετές “εκρήξεις” συναισθημάτων, ενώ αξιοπρόσεκτα είναι τα “ταξιδιάρικα” refrain. Δεν ξέρω εάν θα βγει κάποιο hit από τοDiamond Eyes”, έτσι και αλλιώς δε νομίζω πως θα είχε πλέον το ανάλογο airplay, αλλά έχει αρκετές στιγμές που ξεχωρίζουν. Προτείνεται ανεπιφύλακτα στους fan του είδους.


Στέφανος Στεφανόπουλος
About Στέφανος Στεφανόπουλος 1315 Articles
Γεννήθηκε την ίδια ακριβώς ημέρα με τα CD και μάλλον για αυτό ασχολείται τόσο πολύ με τη μουσική. Όταν δεν γράφει για αυτή, αγοράζει CD, και όταν δεν αγοράζει, θα τον βρείτε είτε να παριστάνει τον dj σε διάφορα μαγαζιά της Αθήνας, είτε να προσπαθεί να κατεβάσει κάποια ιδέα για διαφήμιση. Στο Rockway.gr εντάχθηκε το 2010 και κάπως, κάπου, κάποτε, βρέθηκε να κρατάει και τα κλειδιά του. Δεν συμπαθεί τους ψευτοκουλτουριάρηδες, τους ξερόλες και τη μουστάρδα. Δηλώνει εγωιστής, κυνικός και fan του Philip Dick.