SORRONIA: "Words of Silence"

“Female Fronted Metal”… μια φράση που σου δίνει την εντύπωση κλισέ, μονότονης γκοθίλας όταν πρόκειται για καινούριες μπάντες και ετοιμάζεσαι να ακούσεις τη δουλειά τους με σχετικά αρνητική προδιάθεση.

Είμαι πολύ αυστηρή σε αυτό το είδος. Για να απολαύσω ένα δίσκο με γυναικεία main vocals θέλω να έχει doom στοιχεία, folk μελωδίες, τρανταχτά brutal φωνητικά (αντρικά εννοώ, δεν θέλω μόνο μια γκόμενα να πετάει κορώνες), αξιοσέβαστες συνθέσεις με ισορροπία μεταξύ σκοτεινής, μελαγχολικής και battle ατμόσφαιρας (μη μου γράφετε κομμάτια γιατί σας παράτησε ο γκόμενος ΚΑΙ σε αυτό το είδος, please…), κάνα πιάνο της προκοπής και ΔΕΝ θέλω νιαουρίσματα! Ααα ναι, και καμιά καινοτομία στις ονομασίες, αν ανοίγεις το cd και βλέπεις 52 “…angel blah-blah” υπάρχει πρόβλημα.

Το “Words Of Silence” είναι το ντεμπούτο των Ουγγαρών Sorronia. Πολλά υποσχόμενο intro, νόμιζα ότι έκανα λάθος και έπαιζε επεισόδιο του Σπάρτακου. Δεύτερο κομμάτι “Fallen Angel” (να τα μας), το οποίο αποδείχθηκε τελείως ανάλατο, ασυγχρόνιστο και δεν βοήθησε και ο τύπος που προσπαθούσε να απαγγείλει στιλ Moonspell, είχε ωραία σημεία, αλλά μέχρι εκεί και όσο αφορά την φωνή της κοπέλας νομίζω πως τα δύο πρώτα επίθετα της πρότασης την χαρακτηρίζουν πλήρως. Δεν κάναμε καλή αρχή λοιπόν. Το επόμενο κομμάτι, “Enemy Of Yourself” είχε τον ίδιο αέρα απλά μου άρεσε περισσότερο μουσικά γιατί είχε μεγαλύτερη ποικιλία και ταίριαζε όμορφα στις φωνητικές ικανότητες της Anna. Μέχρι εδώ και κουράστηκα και απλά δεν περνούσε η ώρα. To “Serenade of Memories” το οποίο ακούστηκε τόσο “κλασσικό” που αποφάσισα να φτιάξω ένα τσάι… (καλό ήταν… το τσάι)! Το “Lost in Falling” ήταν ωραίο μέχρι που μπήκε η φωνή και μετά έφτιαξε πάλι από το τρίτο λεπτό και έπειτα. Το “Shattered” άρεσε μόνο στη γάτα. To “My Eternal Land” άρεσε και σε μένα και στη γάτα. To “Leave it Behind” ήταν το πιο υποφερτό κομμάτι του δίσκου μαζί με το αποτελειωτικό “This is The End”, ενέργεια και πάθος σε άλλο level βασικά.

Δεν ξέρω τι συμβαίνει, είναι λες και έχω ακούσει αυτά τα κομμάτια χίλιες φορές, ξεφύγετε πια από τα μοτίβα, άμα ήθελα να ακούσω Nightwish και Within Temptation θα άκουγα Nightwish και Within Temptation. Ok, σα μπάντα έχουν ικανότητες και μας τις έδειξαν με το debut album, όλα ωραία και ανθηρά, όμως σε κάποια φάση αυτές τις ικανότητες ΠΡΕΠΕΙ να τις χρησιμοποιούμε κιόλας, για όνομα του Όντιν δηλαδή…! Στο επόμενο (αν υπάρξει, να υπάρξει καλύτερα) ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΤΕ ρε γαμώτο…!

Adios amigos.