Tardive Dyskinesia, Revenge Of the Giant Face (06/10/13) 7 Sins

Kυριακή βράδυ και λίγο πριν την αναχώρησή τους για το Euroblast οι progsters Tardive Dyskinesia ετοίμασαν μία βραδιά για τους αθηναίους φίλους τους στη σκηνή του 7 Sins.

Ήδη φτάνοντας λίγο μετά τις εννιά και μισή έξω από το χώρο υπήρχε κόσμος που περίμενε την έναρξη, αν μη τι άλλο καλός οιωνός για την εξέλιξη της βραδιάς. Μισή ώρα αργότερα οι Revenge Of the Giant Face ανεβαίνουν στο stage και μας πιάνουν εξ απήνης αφού από την αρχή έδειξαν τις άγριες διαθέσεις τους.

Αποκλειστικά σκληρός ήχος και φωνητικά, στον άξονα της hardcore σκηνής και τα στοιχήματα του frontman για τον πιο ακίνητο στο κοινό…

Στην τριανταπεντάλεπτη παραμονή τους επί σκηνής έδωσαν ψυχή και ιδρώτα και αφού ευχαρίστησαν πολλάκις (σε διαλείμματα κουρδισμάτων περισσότερο!) τους ιθύνοντες για τη συγκεκριμένη εμφάνιση ολοκλήρωσαν έχοντας κερδίσει θετικά σχόλια.

Μισή ώρα μεσολάβησε από τη λήξη της εμφάνισης της πρώτης μπάντας έως την άνοδο των Tardive Dyskinesia στο stage.

Οι καλύτερες προϋποθέσεις υπάρχουν ήδη αφού το κοινό που έχει έρθει να τους παρακολουθήσει ξέρει ακριβώς τι πρόκειται να ακούσει, αφού το progressive των “εξεζητημένων” ρυθμών σε συνδυασμό με τα brutal φωνητικά δεν είναι αυτό που θα χαρακτήριζε κανείς ως εύκολο άκουσμα.

Γι’ αυτούς που γουστάρουν αυτό το είδος, οι T.D. είναι ενδεχομένως ό, τι καλύτερο έχει να παρουσιάσει η εγχώρια σκηνή. Συνθετική δεινότητα και τεχνική αρτιότητα στις εκτελέσεις  σε συνδυασμό με την αμείωτη ενέργειά τους, συνθέτουν τα χαρακτηριστικά της εμφάνισής τους.

Με υλικό από τον τελευταίο δίσκο όσο και από τους δύο παλαιότερους συμπληρώνουν εβδομήντα λεπτά επί σκηνής, τα οποία δεν καταλάβαμε πότε πέρασαν. Σίγουρα μιλάμε για ένα σχήμα που απευθύνεται σε συγκεκριμένο κοινό και γι’ αυτό το κοινό σίγουρα το σχήμα είναι από αυτά που θα παρακολουθούμε σε όλη του την πορεία.

Καλή επιτυχία στο Euroblast!

Photos: Αναστασία Βερτεούρη

Φανή Τσουκαλά
About Φανή Τσουκαλά 170 Articles
Γεννήθηκε και μεγάλωσε [με γαλλικά και πιάνο(και μπαλέτο)] στη μαγευτική Αθήνα. Οι σχέσεις της με την rock και metal σκηνή ξεκίνησαν στο δημοτικό, με τη μία κασέτα που κυκλοφορούσε στο σχολείο, ηχογραφημένη από ραδιόφωνο, Λιωμένο Παγωτό από τη μία, Smells Like Teen Spirit από την άλλη. Η πρώτη κασέτα που αγόρασε παρόλ’ αυτά, ήταν Iron Maiden με Di Anno. ‘Έκτοτε έχει βρεθεί σε διαφορετικούς ρόλους, από τον πιο enthusiast θαυμαστή της νέας prog σκηνής, έως τον θιασώτη των Clutch. Σπανίως γράφει για πράγματα, εκτός αν θεωρεί ότι αξίζει να γραφτούν. Ονειρεύεται να βγει στη σύνταξη και να πάρει πτυχίο στην αστροφυσική, καθώς τα Ηumanities και τα Economics and Business που έχει ασχοληθεί μέχρι τώρα, τα βρίσκει βαρετά απέναντι στο αχανές σύμπαν. Επιλογές καριέρας: αιώνια φοιτήτρια.