ABORYM: “Dirty”

Οι Ιταλοί παίζουν συμφωνικό black από το 1992 και φέτος κυκλοφορούν σε διπλό cd το 6ο τους album.

Ήδη σε προηγούμενες δουλειές τους είχαν κάνει έκδηλη την επιθυμία τους να ακολουθήσουν τον δρόμο που πήραν και οι Samael στην δεύτερη τους περίοδο.

Οι Aborym όμως στο “Dirty” καταφέρνουν να συνθέσουν μια ιδιαίτερα σκοτεινή ατμόσφαιρα που μετατρέπει την ακρόαση σε κινηματογραφική αφήγηση μιας χαοτικής ταινίας τρόμου. Για να το επιτύχουν αυτό έχουν διοχετεύσει στο black metal υλικό τους μεγάλες ποσότητες industrial και ηλεκτρονικών ήχων ανακατεύοντας συνεχώς με την διάθεση για πειραματισμό.

Κάποιες στιγμές ακούγονται σαν δαιμονισμένος Marilyn Manson που έπεσε στο λάκκο με τα blast beats, κάποιες άλλες σαν μίξη των Naal Nathrakh με The Kovenant και τους μεταγενέστερους Samael, ενώ το σκοτεινό βιομηχανικό ebm υποβόσκει σε όλη την έκταση του album. Λόγω του πειραματικού ύφους της δουλειάς δεν αποφεύγουν κάποιες κοιλιές εδώ κι εκεί, ενώ η παραγωγή έχει συντελέσει στο μέγιστο ώστε να αποδοθεί κατάλληλα αυτή ζοφερή ατμόσφαιρα που αποπνέει το “Dirty”.

Στο δεύτερο cd περιέχονται μεταξύ άλλων και τρεις διασκευές στο “Hallowed Be Thy Name” (Iron Maiden), “Comfortably Numb” (Pink Floyd) και στο “Hurt” (Nine Inch Nails) οι οποίες δεν είμαι βέβαιος για το σε πόσους θα αρέσουν, σίγουρα όμως φέρουν την προσωπική σφραγίδα των Aborym και δεν στερούνται φαντασίας και πειραματισμού κι αυτό είναι ίσως τελικά το κύριο χαρακτηριστικό της εν γένη προσπάθειας των Ιταλών. Λίγο πολύ έχετε καταλάβει ποιοι πρέπει να αποφύγετε τους Aborym και ποιοι θα τους δώσετε μια ευκαιρία στο στερεοφωνικό σας…

Ιωάννης Φράγκος
About Ιωάννης Φράγκος 342 Articles
Όταν δεν κυνηγάει το crew του Rockway για τα deadline των άρθρων, θα τον βρεις να σπινάρει δίσκους από τους κλασικούς της συμφωνικής μουσικής στους κλασικούς του 80’s Us metal, από το goth rock στο prog rock και metal. Έχει ένα φετίχ να καταγράφει στην κάμερά του μουσικές ιστορίες κι όλο και κάποιο σχετικό project τον περιμένει για επεξεργασία στον υπολογιστή του. Λατρεύει το διάβασμα, τον πλαστικομοντελισμό και το vegan φαγητό.