ELVENKING: “Era”

Ειλικρινά, δεν τους το είχα… Οι προηγούμενες δουλειές των Elvenking βάδιζαν κάπου μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, χωρίς να απασχολήσουν ιδιαίτερα τους fan του μελωδικού folk power.

Το έβδομο πόνημά τους όμως, μάλλον κάνει τη διαφορά, μιας και το “Era” ίσως και να αποτελεί και την καλύτερη στιγμή των ιταλών! Τους πήρε πάνω από μια δεκαετία, αλλά τελικά κατάφεραν στη νέα τους δουλειά να ισορροπήσουν επιτέλους την power αισθητική τους με το folk χαρακτήρα τους.

Δυναμικό μπάσιμο με το “The Loser”, μια από τις πιο “πιασάρικες” στιγμές του δίσκου. Η συνέχει είναι εξίσου καλή με το “I Am the Monster”, όπου η γνώριμη φωνή τους Jon Oliva (ex-Savatage, Jon Oliva’s Pain, Trans-Siberian Orchestra) συνοδεύει αυτήν του Damna, σε ένα συνδυασμό καταδικασμένο να πετύχει.

Στην πορεία έχουμε το “Midnight Skies, Winter Sighs” και οι Elvenking κάνουν το τρία στα τρία, με ένα κομμάτι μελωδικού power, το οποίο διαδέχεται το “A Song For the People”, που δείχνει τις folk επιρροές του σχήματος και μοιάζει σα να βγήκε από το “Two Tragedy Poets (…And a Caravan of Weird Figures)” του 2008.

Συμπαθέστατο και το “We, Animals” που ακολουθεί, φτάνοντάς μας στα μισά του album με το “Through Wolf’s Eyes”, την πρώτη αδιάφορη στιγμή του “Era”. Οι Elvenking αποζημιώνουν αμέσως όμως  με το δυναμικό “Walking Dead” και τη μπαλάντα “Forget-Me-Not”, όπου συμμετέχει ξανά ο Jon Oliva και μια αύρα από Savatage κάνει την εμφάνισή της.

Το “Poor Little Baroness” ανεβάζει ξανά τις ταχύτητες, με το refrain να φέρει κάτι από Edguy, ενώ το “The Time of Your Life” μας προσγειώνει ξανά μέσω της καθόλα folk χροιάς του. Λίγο πριν το τέλος έχουμε το “Chronicle of A Frozen Era”, την πιο επική στιγμή του δίσκου, που δεν εντυπωσιάζει ιδιαίτερα. Ο δίσκος κλείνει με το folklore instrumental “Ophale”.

Οι καλές στιγμές λοιπόν είναι μοιρασμένες σε όλο το album και κατ’ επέκταση, το σύνολο του “Era” αποτελεί μια πρώτης τάξεως αφορμή για τους Elvenking, να γίνουν ευρύτερα γνωστοί και να αποκτήσουν και άλλους fan.

Μόνο μεμπτό το εξώφυλλο με το λύκο ντυμένο κοκκινοσκουφίτσα να αράζει με τον Casper και τα αδέρφια του…

Στέφανος Στεφανόπουλος
About Στέφανος Στεφανόπουλος 1314 Articles
Γεννήθηκε την ίδια ακριβώς ημέρα με τα CD και μάλλον για αυτό ασχολείται τόσο πολύ με τη μουσική. Όταν δεν γράφει για αυτή, αγοράζει CD, και όταν δεν αγοράζει, θα τον βρείτε είτε να παριστάνει τον dj σε διάφορα μαγαζιά της Αθήνας, είτε να προσπαθεί να κατεβάσει κάποια ιδέα για διαφήμιση. Στο Rockway.gr εντάχθηκε το 2010 και κάπως, κάπου, κάποτε, βρέθηκε να κρατάει και τα κλειδιά του. Δεν συμπαθεί τους ψευτοκουλτουριάρηδες, τους ξερόλες και τη μουστάρδα. Δηλώνει εγωιστής, κυνικός και fan του Philip Dick.