DOCKER'S GUILD: “The Mystic Technocracy (Season 1:The Age of Ignorance)”

Δεν θα μπορούσα να γράψω τίποτα για αυτό το άλμπουμ αν δεν στεκόμουν πρώτα για λίγο στον ιθύνοντα νου, τον γαλλοαμερικανικής καταγωγής Douglas R.Docker. Πραγματικά, ελάχιστα βιογραφικά εντυπωσιάζουν όσο του εν λόγω κυρίου.

Πιανίστας, πληκτράς, μουσικολόγος (πτυχιούχος εθνομουσικολογίας -έχει και ένα ντοκιμαντέρ στο ενεργητικό του), τραγουδοποιός, συνθέτης, ενορχηστρωτής, μουσικός παραγωγός (διπλωματούχος μηχανικός ήχου με υποτροφία), έχει ηχογραφήσει άλμπουμ σε ποικίλα ύφη, έχει παίξει ως session μουσικός με πολλές συνεργασίες στο ενεργητικό του, έχει συνθέσει soundtracks,έχει παίξει σε συμφωνικές ορχήστρες (τόσο ως δεύτερο βιολί όσο και ως πιανίστας) και η λίστα δείχνει να μην έχει τέλος.
 
Το “The Mystic Technocracy” αποτελεί την εισαγωγή σε μια πολυεπίπεδη όπερα επιστημονικής φαντασίας που ξετυλίγεται σε 5 περιόδους, με απαρχή το “The Age of Ignorance” για το οποίο ο λόγος. Το όλο project υπήρχε σε ανάπτυξη για αρκετά χρόνια και θεματολογικά η έμπνευσή του αποδίδεται στην παρατήρηση των δεινών που έχουν επιφέρει στον άνθρωπο, στο πέρασμα των χρόνων, οι τρεις μεγάλες μονοθεϊστικές θρησκείες που έχουν επικρατήσει στον πλανήτη (ο Χριστιανισμός, ο Ιουδαϊσμός και ο Μουσουλμανισμός). Ο Docker έχει επικεντρωθεί στην τρέλα που κυριεύει τον άνθρωπο όταν βρίσκεται υπό την επιρροή της φανατικής δογματικής πίστης και έχει δημιουργήσει το φανταστικό του σύμπαν στο οποίο η θρησκεία δεν είναι παρά δημιούργημα εξωγήινων όντων (που αποτελούν την Mystical technocracy) και σκοπό έχουν τον έλεγχο, την χειραγώγηση και τελικά την καταστροφή της ανθρώπινης φυλής.

Άκρως ενδιαφέρον στιχουργικά λοιπόν, πάμε να δούμε τι συμβαίνει μουσικά. Το πρώτο πράγμα που θα προσέξει κανείς μόλις πιάσει στα χέρια του το άλμπουμ είναι ο ποσοτικός (αλλά και ποιοτικός) όγκος των καλλιτεχνών που συμμετέχουν. Παραθέτω κάποιους να πάρετε μια γεύση: Tony Mills (Shy – TNT – Siam), Gregg Bissonette (David Lee Roth/Satriani), Magnus Jacobson (Miss Behavior), Tony Franklin (Blue Murder), Guthrie Govan (Asia), Jeff Watson (Night Ranger), John Payne (Asia), Goran Edman (ex Y.Malmsteen -Karmakanic), Amanda Somerville (Avantasia- Epica), και αρκετοί ακόμη μουσικοί.

Τα πολλά (και ανομοιογενή) υλικά, χρειάζονται και τον επίδοξο “μάγειρα” να τα ανακατέψει και να τα συνδυάσει και ο κ. Docker δείχνει να έχει περίσσευμα ταλέντου και ικανότητας. Το άλμπουμ είναι βασισμένο σε progressive rock πυλώνες , με εμφανέστατες επιρροές από Yes, ELP, Dream Theater, Genesis, Asia και Journey,αλλά και από σχήματα όπως οι Duran Duran, David Bowie, Jean Michel Jarre,ακόμη και από τους Γάλλους The Rockets. Η δομή των κομματιών είναι βασισμένη στα πλήκτρα και το όλο concept ξετυλίγεται με κινηματογραφικό τρόπο. Ακούμε ατμοσφαιρικές εισαγωγές, σημεία με απαγγελίες στην Σκανδιναβική (Norse Cosmogony), μηχανές από ένα άλλο σύμπαν, έναν D. Docker να ζωγραφίζει χρησιμοποιώντας μια μαγευτική παλέτα ήχων και ένα ανεξάντλητο μπουκέτο συνθέσεων. Οι φωνές που ακούγονται στο άλμπουμ είναι η μια καλύτερη από την άλλη, συνταιριασμένες όλες στο ευρύτερο πλάνο αρμονικά.

Μέσα στα 79 λεπτά που διαρκεί το “The Mystic Technocracy” τα διψασμένα μας αυτιά θα βρουν μια μουσική όαση. Εν έτει 2012 (15 Ιούνη είναι η επίσημη κυκλοφορία από την Lion Music) το progressive rock ζει και βασιλεύει. Δεν επιβιώνει απλά, εκσυγχρονίζεται, παίρνει θέσεις, δημιουργεί, είναι ζωντανό και μας αγγίζει όπως άλλοτε, αλλά με φρεσκάδα και έμπνευση. Απευθύνεται όμως σε όλους; Σαφώς όχι. Και για να γίνω πιο συγκεκριμένος θα αφήσω τον επίλογο στον ίδιο τον Docker που είπε σχετικά πως “αν σου αρέσουν τηλεοπτικές σειρές (αλλά και σήριαλ του 1930) όπως Babylon 5, Space 1999, Flash Gordon και Buck Roggers τότε αυτό το άλμπουμ είναι για εσένα. Αν σου αρέσουν progressive μπάντες όπως οι Yes,κλπ (σ.σ. Μιλάει για τις μπάντες που προαναφέραμε), τότε αυτό το άλμπουμ είναι επίσης για εσένα. Αν τρέφεις, όπως εγώ (σ.σ. Docker), συναισθήματα υγιούς απέχθειας προς τον φονταμενταλισμό και την τυφλή δογματική πίστη και περνάς πολύ χρόνο να αναρωτιέσαι γιατί τόσος πόνος και καταστροφή να απορρέει από τις θρησκείες που κύριος σκοπός τους υποτίθεται πως είναι η αγάπη και η συμπόνια, τότε σίγουρα αυτό το άλμπουμ είναι για εσένα”.

Ιωάννης Φράγκος
About Ιωάννης Φράγκος 345 Articles
Όταν δεν κυνηγάει το crew του Rockway για τα deadline των άρθρων, θα τον βρεις να σπινάρει δίσκους από τους κλασικούς της συμφωνικής μουσικής στους κλασικούς του 80’s Us metal, από το goth rock στο prog rock και metal. Έχει ένα φετίχ να καταγράφει στην κάμερά του μουσικές ιστορίες κι όλο και κάποιο σχετικό project τον περιμένει για επεξεργασία στον υπολογιστή του. Λατρεύει το διάβασμα, τον πλαστικομοντελισμό και το vegan φαγητό.