ΒLOOD EAGLE : “To Ride in Blood & Bathe in Greed III” EP


Τί είναι αυτό που ξαναφέρνει τους Napalm death και τους Bolt Thrower στη σκέψη μας; Φυσικά το τρίτο και τελευταίο μέρος της τριλογίας των Δανών Blood Eagle, σε μορφή EP.

Με σαφή grindgore metal προσανατολισμό και αισθητική που φέρνει στο νου old school death metal, παρουσιάζουν το τρίτο και τελευταίο μέρος της τριλογίας, “To Ride in blood and Bathe in Greed”. Μια τριλογία με αντιαυταρχικό χαρακτήρα, που ηχεί στ’ αυτιά του ακροατή σαν πρόσκληση ενάντια στα δεινά που μας διακατέχουν και την κάθε μορφή τυραννίας.

Το πρώτο κομμάτι “A Life that Rots Away”, ξεσπάει με δυνατά τύμπανα και blast στ’ αυτιά μας. Στοιχείο που εκπλήσσει στο κομμάτι είναι η γέφυρα με μελωδικές κιθάρες, δημιουργώντας έτσι το έδαφος για ένα πιο ιδιαίτερο κλείσιμο.

Στο “Worship the Wolf”, τα δυναμικά riffs συναντιούνται με τύμπανα που ηχούν σαν κάλεσμα, σαν πολεμική ιαχή. Στις γέφυρες με μελωδικές κιθάρες, τα φωνητικά του Olsson παρομοιάζουν σε αισθητική με το άλμπουμ “Demigod” των Behemoth. Έτσι, προετοιμάζουν κατάλληλα τον ακροατή για το, τελετουργικού ύφους, κλείσιμο του κομματιού.

Τέλος, στο “Wall of Hate”, όπου το μπάσο ξεκινά δυναμικά το κομμάτι, παρατηρούμε τα riffs σταδιακά να εκρήγνυνται. Έτσι, παρασύρουν τον ακροατή σαν μια γροθιά στο στομάχι. Τα γεμάτα οργή και έξαρση φωνητικά του Olsson, συμπληρώνουν την εικόνα του κομματιού αρμονικά.

Συνολικά, ένα EP με έντονα συναισθήματα… Μίσος, θυμός που σε καλεί να εξοστρακίσεις οποιαδήποτε μορφής τυραννία, οργή και δίψα για εκδίκηση, είναι όσα σε κερδίζουν.

Παρά την έλλειψη μελωδικών γυρισμάτων στις κιθάρες, όπως συναντούμε στο κλασσικό του είδους “Fear, Emptiness, Despair” των Napalm Death, παραμένει ένα υλικό με έντονο και δυναμικό χαρακτήρα…

Ένα τείχος γεμάτο μίσος ενάντια στους τυράννους και τους υποκριτές.

www.bloodeagle.red

www.facebook.com/bloodeagle.dk

www.instagram.com/bloodeagle_dk

www.nuclearblast.de/bloodeagle

BLOOD EAGLE – Doctrine of Death

Ειρήνη Νόση
About Ειρήνη Νόση 15 Articles
Γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου και σπούδασε. Πρωτάκουσε heavy metal και έκανε τα πρώτα της head banging, ήδη από το δημοτικό, χάρη στα μεγαλύτερα αδέλφια της. Αργότερα, στο πανεπιστήμιο, όπως όλοι αναζητούμε τρόπους έκφρασης, ασχολήθηκε με τη jazz και τη rhythm’n’blues… αλλά το μικρόβιο της metal σκηνής ήταν αυτό που τελικά την κέρδισε.