APOSENTO: “Bleed to Death”

Οι Aposento είναι μια από τις πάμπολλες μπάντες του ακραίου ήχου, που ξεκίνησαν πιτσιρικάδες τη φάση τους, κινήθηκαν σε underground μονοπάτια και σχετικά σύντομα εξαφανίστηκαν…

Έδρασαν για μια επταετία περίπου, με εκκίνηση το 1990, κατά τη διάρκεια της οποίας έβγαλαν δυο demo κι ένα EP. 15 χρόνια όμως μετά τη διάλυσή τους, το σχήμα επανέρχεται το 2012 με ένα ακόμη EP, ενώ δυο χρόνια μετά κυκλοφορεί και το ομώνυμο ντεμπούτο.

Με αρκετές αλλαγές στο line up και με μοναδικό ιδρυτικό μέλος τον Manolo Saez (κιθάρα), οι Aposento παρουσιάζουν το “Bleed to Death”, δείχνοντας πως αυτήν τη φορά δε θα το βάλουν κάτω.

Ο νέος “βόθρος” πίσω από το μικρόφωνο είναι ο Mark Berserk και παίρνει φαλάγγι τον ακροατή με τις καφρο-ερμηνείες του, οι οποίες ταιριάζουν γάντι με το ηχητικό ποιόν του group. Επίσης, αποφεύχθηκε η εκτενής χρήση των ισπανικών και καθιερώθηκαν τα αγγλικά, αν και μεταξύ μας, δε νομίζω πως θα καταλάβαιναν πολλοί τη διαφορά, για ευνόητους λόγους…

Οι Aposento καταφέρνουν με ευκολία να συνδυάσουν τους Morbid Angel με τους Vomitory, δείχνοντας με κάθε τρόπο τη λατρεία τους για την old school death metal σκηνή. Δεν το κάνουν πρωτότυπα, ούτε επαναπροσδιορίζουν το είδος. Το κάνουν τίμια όμως κι αυτό φαίνεται σε ολόκληρο το “Bleed to Death”, το οποίο είναι αρκετά καλοδουλεμένο, κυρίως στον κιθαριστικό τομέα.

Συνθέσεις όπως τα “Bleeding Flesh”, “Portrait of a Killer”, “Maleficarvm”, “Slaughtered”, “The Divine Art of Torture” και “Revenge Against God”, θα ευχαριστήσουν τους λάτρεις του ήχου και θα σε κάνουν να κουνήσεις το πάνω κεφαλάκι…

Στέφανος Στεφανόπουλος
About Στέφανος Στεφανόπουλος 1314 Articles
Γεννήθηκε την ίδια ακριβώς ημέρα με τα CD και μάλλον για αυτό ασχολείται τόσο πολύ με τη μουσική. Όταν δεν γράφει για αυτή, αγοράζει CD, και όταν δεν αγοράζει, θα τον βρείτε είτε να παριστάνει τον dj σε διάφορα μαγαζιά της Αθήνας, είτε να προσπαθεί να κατεβάσει κάποια ιδέα για διαφήμιση. Στο Rockway.gr εντάχθηκε το 2010 και κάπως, κάπου, κάποτε, βρέθηκε να κρατάει και τα κλειδιά του. Δεν συμπαθεί τους ψευτοκουλτουριάρηδες, τους ξερόλες και τη μουστάρδα. Δηλώνει εγωιστής, κυνικός και fan του Philip Dick.