Youth Valley, Messier 13 (08/10/22) six d.o.g.s.

Άλλο ένα απαλό Σαββατάκι, από αυτά που τρέχεις πανικόβλητος να προλάβεις τα όσα αμέλησες μες στην εβδομάδα – να δεις φίλους, να ακούσεις μουσική, να ξεκουραστείς, να φας κάτι ωραίο, να κοιμηθείς (πολύ), και φυσικά, να πας σε ένα καλό live.

Μη έχοντας προφανώς προλάβει ούτε τα μισά από όσα ανέφερα, όδευα προς αυτό που έχει πάντα τη δύναμη να με εξαϋλώνει και να με πληροί, περισσότερο από κάθε άλλο.

Φυσικά αναφέρομαι στις συναυλίες, οι οποίες έχουν μπει τόσο για τα καλά σε μια ροή από το Σεπτέμβρη, που τρέχουμε και δε φτάνουμε να τις προλάβουμε όλες. Συγκεκριμένα, όμως, αναφέρομαι στη συναυλία των Youth Valley, με Messier 13, που περίμενα με μεγάλη ανυπομονησία. Είναι αυτή η γλύκα των μικρών lives, αυτό το οικογενειακό, το cozy συναίσθημα που αποπνέουν, που πολλές φορές είναι υπεραρκετό για να σου φτιάξει τη διάθεση. Όταν, δε, μιλάμε για shoegaze και dream pop μελωδίες, η φάση απογειώνεται.

Έτσι μας ένταξαν στο ονειρικό κλίμα αυτής της βραδιάς οι Messier 13, ένα αρκετά φρέσκο shoegaze/noise συγκρότημα, στην πρώτη, μάλιστα, συναυλία τους ever. Γεμάτοι ενθουσιασμό και χαρά, σήμαναν το ξεκίνημα του set τους με το “Metaholic”, και οφείλω να πω πως εξεπλάγην ευχάριστα με αυτό που άκουγα, αλλά και το πώς αποδιδόταν ζωντανά. Ως λάτρης των noise λεπτομερειών – ειδικά στο shoegaze – και των κιθαριστικών παραμορφώσεων, με την μουσική των Messier 13 ένιωσα πλήρης.

Στον ήχο τους φαίνεται ξεκάθαρα η αγάπη για το shoegaze, όσο και η ανάγκη αναβίωσής του, αλλά και επικοινωνίας μέσω αυτού.

Επιπλέον, βλέποντας ζωντανά τους Messier 13, έβλεπα μια παρέα ατόμων τελείως διαφορετικών μεταξύ τους, όπου ο καθένας ζούσε με το δικό του τρόπο τη στιγμή που μοιραζόταν με τη σκηνή, πάντα με πλήρη αφοσίωση στη μουσική του, δημιουργώντας έτσι μια συλλογική δυναμική στο χαρακτήρα της πεντάδας, που μόνο αδιάφορη δε σου περνούσε. Όντας στα τελικά βήματα κυκλοφορίας του πρώτου τους δίσκου, έπαιξαν για εμάς κομμάτια κυρίως από εκεί, με εξαιρέσεις τα “Beach Khaos”, “Kevin” & “Metaholic”, με προέλευση από το demo EP τους αλλά και πρώτη μουσική επαφή τους με τον έξω κόσμο το 2020.

Με τους Messier 13 πια και επίσημα στην underground σκηνή, ένα πράγμα είναι σίγουρο. To shoegaze ΖΕΙ! Ο γεμάτος από κόσμο χώρος του six d.o.g.s. επιβεβαιώνει. Και στην τελική, τι άλλο θέλουμε; Εξαιρετική εμφάνιση, τίγκα στο χαβαλέ, επαφή με το κοινό, ό,τι έπρεπε για να ξεκινήσει όμορφα η βραδιά…

Setlist:
Metaholic
Kevin
Fandango
Beach Khaos
Thorn
Bridges
Deeply

… και να συνεχίσει εξίσου όμορφα, με τους Youth Valley να παίρνουν τα ηνία. Οι Youth Valley, παρ’ όλο που είναι μια μπάντα για τους οποίους δεν ξέρω πολλά και ούτε έχω ακούσει τόσο, έχουν καταφέρει να τρυπώσουν στη δική τους ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου, από ένα μόνο πράγμα:
Ήταν η πρώτη μπάντα που εμφανίστηκε φέτος στη σκηνή του Release, όπως και η πρώτη μπάντα που με καλωσόρισε με τις ηχηρές της μελωδίες, ένα τετράγωνο πριν εισέλθω στην Πλατεία Νερού, μετά από τρία χρόνια που είχα να παρευρεθώ σε αυτό το φεστιβάλ (όπως και όλοι οι υπόλοιποι). Πραγματική συγκίνηση.

Οι Youth Valley βλέπω πως έχουν μια σταθερή, ανοδική πορεία, με κοινό που όλο και μεγαλώνει με τον καιρό, αλλά και αρκετό hype γύρω από την πεντάδα, δικαιολογημένο αν με ρωτάς, μιας που πρόκειται για ένα σχήμα πραγματικά μοντέρνο, γεμάτο ζωντάνια, ευαισθησία, κάτι που ίσως και να μας λείπει λίγο.

Και δε χαρακτηρίζω μοντέρνα την dream pop πεντάδα τυχαία, μιας που μας εισήγαγαν στη συναυλία τους με ένα spoken word ενός κορεάτη, το οποίο, όπως μας είπε και ο frontman, Joseph, ήταν από μια ομιλία Ted-x, που είχε αποτελέσει μεγάλη έμπνευση για τους μουσικούς. Φυσικά, με την άνθιση της κορεάτικης pop κουλτούρας τα τελευταία χρόνια, η εισαγωγή αυτή ήταν ιδιαίτερα καλοδεχούμενη από το κοινό, και δημιούργησε πράγματι ένα πολύ όμορφο κλίμα.

Ακούμε τις πρώτες νότες του “Untouched”, και οι Youth Valley μας επιβεβαιώνουν για δεύτερη φορά πως ξέρουν καλά τον ήχο τους, αφού τα πάντα ακουγόντουσαν κρύσταλλο, χωρίς κανένα ψεγάδι, ηθελημένο, άλλωστε, και από τους ίδιους τους μουσικούς. Αν με ρωτάς, αυτό που κάνει την dream pop πεντάδα να ξεχωρίζει θα σου πω χωρίς δεύτερη σκέψη πως είναι ο επαγγελματισμός τους. Τι εννοώ με αυτό: Σαν μουσικοί και συνθέτες, ξέρουν ακριβώς πού βρίσκονται, γνωρίζουν τι θέλουν να κάνουν, αλλά και πώς να το κάνουν. Και πραγματικά, δεν τους λείπει απολύτως τίποτα για να συναγωνίζονται με μπάντες πολύ μεγαλύτερου βεληνεκούς.

Συνεχίζοντας δυναμικά, έπαιξαν για εμάς κομμάτια “Jean Moreas”, “Promising Young Man”, “Veronica”, ανάμεσα στα οποία πολλές φορές γινόντουσαν παύσεις, με τον Joseph να μας εξιστορεί τo background των κομματιών. Και φυσικά, τι είναι ένα live χωρίς διασκευή από τους υπεραγαπημένους μας The Cure; Θα σου πω εγώ τι είναι, τίποτα δεν είναι! Γι’ αυτό και τα παιδιά μεριμνήσανε στο να ανεβάσουν ακόμη περισσότερο το κέφι, με μια εξαιρετική εκτέλεση του “Pictures of Youth”, κάτι το οποίο για μένα, αποτέλεσε ξεκάθαρο highlight της βραδιάς.

Το κοινό είχε ήδη ζεσταθεί για τα καλά, και συνέχισε να χορεύει σαν τρελό με τα “Father Forgets”, “He Left”, “February”, “Sunday oh Monday”, που ακολούθησαν. Για την απογείωση της βραδιάς λοιπόν, στο κλείσιμο της συναυλίας, οι Youth Valley φώναξαν στη σκηνή μέλη από τους Messier 13 για να παίξουν παρέα το αγαπημένο χιττάκι τους “Young Sad Lovers”. Και ήταν όμορφο, παρεΐστικο, αστείο αν αναλογιστείς τις διαστάσεις της σκηνής του six d.o.g.s. με οχτώ άτομα πάνω, αλλά κυρίως κάτι που μας υπενθυμίζει το λόγο για τον οποίο έχουμε τις τέχνες στη ζωή μας. Ή τέλος πάντων, έναν από τους βασικούς λόγους, που φυσικά είναι για να επικοινωνούμε, με ό,τι επάγεται αυτό, μιας που πολλοί από εμάς, δε μπορούμε να επικοινωνήσουμε πολλές φορές με καλύτερο τρόπο, παρά μέσα από τις τέχνες που αγαπάμε και μας συντροφεύουν.

Setlist:
Intro (Wrong Side Of the Wall)
Untouched
Jean Moreas
Promising Young Man
Veronica
Pictures Of Youth (The Cure cover)
Father Forgets
He Left
February
Sunday oh Moday
Young Sad Lovers (w/ Messier 13)

244
About Άννα Βασιλικοπούλου 20 Articles
Η μουσική διπολικότητα επικρατεί από μικρή στην καρδιά της Άννας, καθώς από μικρό παιδί οι πρώτες επαφές με αυτήν και λατρείες της ήταν η Britney Spears, οι Muse, οι Archive και οι Evanescence. Πλέον είναι fangirl των Leprous και σκοπός της ζωής της είναι να μεταλαμπαδεύσει αυτήν την αγάπη της σε κάθε λάτρη της (καλής, please) μουσικής. Όσο πιο πολλά μουσικά είδη ακούει ταυτόχρονα, τόσο το καλύτερο. Έχει σοβαρή αλλεργία στους Iron Maiden. Άντε να αγαπάει τόσο δα και τον Κινηματογράφο, όμως ο λόγος που επέλεξε να σπουδάσει γύρω από αυτόν κατά βάθος ήταν για να κρύψει το πραγματικό weeb που είναι.