Witch Mountain, Aeon Aphelion, Reversed Nature (19/06/14) Six Dogs

Τους πήραμε και συνέντευξη και αποφασίσαμε να πάμε και να τους δούμε από κοντά, παρέα με δύο εγχώρια συγκροτήματα που δεν έχουμε ξαναδεί στο παρελθόν.

Η ημέρα αυτή δεν ήταν κατάλληλη για συναυλίες, μιας που λόγω της επίσκεψης του Κινέζου πρωθυπουργού, που ξεσήκωσε πορείες-αντιδράσεις, υπήρχε και το ποδοσφαιρικό παιχνίδι της Εθνικής Ελλάδος κόντρα στην Ιαπωνία στη 1 τα ξημερώματα.

Ο κόσμος δεν ήταν παρά μια χούφτα άνθρωποι, όταν οι Reversed Nature βγήκαν στη σκηνή με μια καθυστέρηση περίπου μιας ώρας.

Στήθηκαν στη σκηνή, με τη συμπαθέστατη τραγουδίστρια τους να βγάζει τα παπούτσια και να ξεκινάει τη συναυλία στα γόνατα.

Μουδιασμένοι στην αρχή, αλλά μετά το πρώτο τους τραγούδι ήταν πιο σίγουρη και το πάθος των φωνητικών έδειχνε να βγαίνει αβίαστα πια.

Μικρό το set όμως, λόγω της αργοπορίας ενδεχομένως και δεν αφήνει χώρο για εκτενή αναφορά στις δυνατότητες της μπάντας, η οποία έχει τώρα και νέο υλικό

(http://reversednatureband.bandcamp.com/).

Επόμενοι  στη σκηνή οι Aeon Aphelion.

Αν οι Cathedral έπαιζαν παρέα με τους Pentagram (των οποίων το “The Ghoul” διασκεύασαν) και τον Quorthon, κάπως έτσι θα ακούγονταν. Σίγουροι και άνετοι πάνω στη σκηνή, έφεραν το doom πιο δυνατά στην ατμόσφαιρα και προσωπικά εμένα με ικανοποίησαν τόσο, που τσίμπησα και το δισκάκι που πουλούσαν στον πάγκο. Όλα καλά αν εξαιρέσεις, τον κατά διαστήματα, εκνευριστικό μικροφωνισμό!

Η ώρα όμως, περνούσε και εγώ θέλοντας να προλάβω το μετρό, φοβόμουν πως δε θα δω ποτέ τους Witch Mountain. Εκείνοι, αφού χρειάστηκε να αναδομήσουν τη σκηνή, βγήκαν στις 11.40 και μόλις που πρόλαβα να ακούσω τα τρία πρώτα τους κομμάτια και ευτυχώς, μέσα σε αυτά και το αγαπημένα μου, “The Ballad of Linky Rae”.

O μπασίστας εύθυμος από το αλκοόλ θέλησε να πει ένα αστειάκι (“How many bassists does it take to ake a joke… Fuck it! Hahaha!”) και γρήγορα γρήγορα εμφανίστηκε και η καλλίφωνη Uta Plotkin.

Η φωνητικές τις ικανότητες είναι πάρα πολλές και αν και κουμπωμένη στην αρχή γινόταν κάθε λίγο και καλύτερη και είμαι σίγουρος πως εξέπληξε όσους έκατσαν ως το τέλος.

Υ.Γ. Αγαπητοί διοργανωτές, και δεν απευθύνομαι μόνο στην Krisis Production (σας ευχαριστώ για την άψογη συνεργασία),  προσπαθήστε λίγο με τις ώρες γιατί “den eko autokinito, kardia moy” κάποιοι από εμάς, και τα live οικονομικά στο τέλος είναι σαν εκκαθαριστικά της εφορίας. ΑΒΑΣΤΑΧΤΑ! Για να μην γκρινιάζετε πως δεν στηρίζουμε τα live.

photos: Αναστασία Βερτεούρη

Δημήτρης Μαρσέλος
About Δημήτρης Μαρσέλος 1669 Articles
Δέσμιος της μουσικής, είλωτας των συναυλιών, εθισμένος στα σκληρά...riffs, διπολικός μεταξύ metal και hardcore punk, έχει κάνει χρόνια τώρα πολιτιστικό crossover και δεν αρνείται κανένα ιδίωμα της rock που του τη σηκώνει...την τρίχα.