BLACK SHEEP WALL: “No Matter Where It Ends”

Κλείνω τα μάτια και φαντάζομαι ότι έχω στα χέρια μου ένα βιβλίο Stephen King, κάποιο με βαριά ατμόσφαιρα, καθισμένος σε μια κουνιστή πολυθρόνα με χαμηλό φωτισμό, έτσι ώστε το μουντό, γεμάτο ομίχλη, περιβάλλον που κοιτάζω από το παράθυρο είναι λες και αγκαλιάζει τους ήχους που βγάζει το στερεοφωνικό.

Οι τύποι αυτοί, σίγουρα δεν έχουν ανακαλύψει την Αμερική, από την οποία κατάγονται, αλλά είναι καθόλα τίμιοι στη δουλειά τους. Από τη φωτεινή Καλιφόρνια έρχονται οι σκοτεινοί BLACK SHEEP WALL. Ο τοίχος με τα μαύρα πρόβατα χτίστηκε το 2006 και τα υλικά-μέλη του συνεχώς άλλαζαν. Το ντεμπούτο τους “I Am God Songs” κυκλοφόρησε στην Ευρώπη το 2008 και σε λίγο καιρό η δεύτερη δουλειά τους, “No Matter Where It Ends”, θα κυκλοφορήσει από την Season of Mist.

Παραδοσιακό sludge που φέρνει καλές αναμνήσεις από δουλειές των EYEHATEGOD, ειδικά στις κιθάρες, με φωνητικά metalcore, της brutal ποικιλίας, από μουσικούς που φαίνεται πως έχουν ακούσει αρκετά Neurosis και αργό doom. Κόλλησα, λίγο, ομολογώ με το κομμάτι ονόματι “Black Church” και θέλησα να βιντεοσκοπήσω ένα βρώμικο video art και να το ντύσω με το ηχητικό απόσπασμα “Cognitive Dissonance”, το οποίο θα προτιμούσα να βρισκόταν στο τέλος του άλμπουμ, διότι επειδή δεν είναι τραγούδι, αλλά ένα συνονθύλευμα ηχητικών δεδομένων κόβει τη φόρα της μουσικής.

Εν κατακλείδι, είναι μια δουλειά που θα έπρεπε να ακούσουν με προσοχή οι φίλοι sludgάδες, που μάλλον θα το αγαπήσουν και να προσευχηθούν σε όλους τους θεούς να δοθεί λίγο έμπνευση παραπάνω στα παιδιά και να βγάλουν ένα ακόμα καλύτερο album στο μέλλον, που ίσως να έχει περισσότερες ρυθμικές εναλλαγές στα κομμάτια του. Οι υπόλοιποι ακούστε το από περιέργεια και κρίνετε και από μόνοι σας την πολιτιστική του αξία.


About Δημήτρης Μαρσέλος 1714 Articles
Δέσμιος της μουσικής, είλωτας των συναυλιών, εθισμένος στα σκληρά...riffs, διπολικός μεταξύ metal και hardcore punk, έχει κάνει χρόνια τώρα πολιτιστικό crossover και δεν αρνείται κανένα ιδίωμα της rock που του τη σηκώνει...την τρίχα.