IMMOLATION: “Atonement”

Μακρά κι αξιοπρεπής εν γένει η πορεία των αναποδοσταυροφόρων Νεοϋορκέζων deathsters Immolation, έχουν προσθέσει κι αυτοί το δικό τους λιθαράκι στην υπόθεση US brutal death metal, αν και πάντα στη σκιά των ηγεμόνων τους είδους Obituary και Morbid Angel.

Μια πορεία που δεν είχε ιδιαίτερα σκαμπανεβάσματα στη δισκογραφική ποιότητά της, από μια μπάντα που μάλλον δεν την ενδιαφέρει να ενσωματώσει στοιχεία για να κάνει τη μουσική της πιο προσιτή. Κάτι που εξακολουθεί να ισχύει και στο νέο “Atonement”, ένα album που συνεχίζει στο ίδιο συνθετικό μοτίβο.

Με σταθερό line up εδώ και μια δεκαετία, ένα από τα δεδομένα είναι η ομοιογένεια που παρουσιάζει η μπάντα. Τεχνικά riff από τους Vigna / Taylor, βαριές ρυθμικές δομές σε χαμηλές κυρίως ταχύτητες και η φωνή του μπασίστα Ross Dolan στα συνήθη βοθροειδή επίπεδα.

Το “Atonement” έχει κάποιες στιγμές που δείχνουν την εμπειρία των μελών, με “ασφαλείς” death metal φόρμουλες αλλά οι κλιμακώσεις στη ροή των τραγουδιών είναι μηδαμινές.

Υπάρχουν κάποια κομμάτια που είναι συμπαθητικά όπως τα “Rise The Heretics”, “Destructive Currents”, το ομότιτλο track και το “Above All” κι αυτό ίσως να είναι ενδεικτικό ανισότητας. Δεν είναι τόσο κακό, απλά δεν υπάρχουν πολλά σημεία που θα σε αρπάξουν από το σβέρκο και θα του σπάσουν τα άλατα. Μια γενικευμένη Obituary meets Morbid Angel κοπανολογία, μειωμένου μνημονεύσιμου πηλίκου και τελικώς συνθετικής μετριότητας.

Προσωπικά δεν με ενθουσίασε η νέα δουλειά των Immolation, αν και σίγουρα απευθύνεται στους προσηλωμένους φίλους της μπάντας. Θεωρώ ότι διάγει παράλληλο βίο με το τελευταίο album των Six Feet Under, αν και σίγουρα σε καλύτερα συνθετικά επίπεδα. Κι όπως ανέφερα και στο review του προαναφερόμενου πονήματος της παρέας του Chris Barnes, υπάρχουν πολύ καλύτερα και απείρως πιο ενδιαφέροντα album στο χώρο του death metal. Εξαρτάται και τι είδους ακροατής είσαι.

Οι της σχολής “ξύλο, πούτθα και καράτε” μάλλον θα το βρουν μέχρι κι άριστο, οι υπόλοιποι που ανήκουν σε μελωδικότερες τάσεις, μακριά. Τσεκ αυτοβούλως έκαστος ο ακροατής και τη ροπή της πλάστιγγας θα την ορίσει μόνο αυτός.

Ιορδάνης Κιουρτσίδης
About Ιορδάνης Κιουρτσίδης 891 Articles
Ανακατεμένος με το heavy metal εδώ και 3,5 δεκαετίες, retro computer fan, δεν αντέχει τον Μόρισον και τον Κομπέιν, πίνει διπλό γλυκύβραστο και λατρεύει τις mini σοκοφρέτες υγείας.