Black Label Society, Potergeist (24/07/2015) Terra Vibe, Μαλακάσα

Η φάση με την εμφάνιση των Black Label Society στην Μαλακάσα την Παρασκευή 24/7 εξελίχθηκε τελικά σε οικογενειακή κατάσταση και μην πάει το μυαλό σας στο κακό…

Κατακαλόκαιρο, μόνιμα άσχημο οικονομικό κλίμα, περιορισμοί κεφαλαίων, χιλιομετρική απόσταση από την Αθήνα, ε δεν χρειαζόταν να είσαι και ο Κάλχας για να προβλέψεις πως η προσέλευση του κοινού στο Terra Vibe δεν θα ήταν μεγάλη. Η ερώτηση όμως που πρέπει να τεθεί είναι αν αυτοί που τελικά τα κατάφεραν πέρασαν καλά και εδώ δεν χωρά αμφιβολία πως ο Zakk ως μεταλλικός Νέρων, άναψε μια μικρή φωτιά στο μέρος, από αυτές που δεν θες να σβήσουν ποτέ.

Εκτός όμως από τους headliners, πυρομανείς αποδείχθηκαν και οι Έλληνες supporter τους, Potergeist. Ό,τι είχα ακούσει από δαύτους μου άρεσε, είχα μάθει και διαβάσει από φίλους καλά λόγια και για τις εμφανίσεις τους, αλλά δεν είχε τύχει μέχρι εκείνο το απόγευμα να τους πετύχω κάπου. Γουστάρουν stoner, έχουν αρκετά πειστικά το στοιχείο του αμερικανικού νότου στον ήχο τους, είναι φορμαρισμένοι, ασυμπλεγματικοί (αλλά όχι θρασείς) και αυτό δημιουργεί ένα πολύ καλό σύνολο.

Γενικά η βραδιά αποτελούσε soundtrack στην μπυροποσία (κι ας μην πίνω) και φυσικά σε αυτό συνετέλεσε και το πολύ καλό δέσιμο στον ήχο των supporters και headliners. Τα τρία τέταρτα που τους είχαν στην διάθεσή τους να ζεστάνουν το κοινό τα εκμεταλλεύτηκαν με το παραπάνω, ξεπερνώντας κάποια μικροπροβληματάκια επί σκηνής, παίζοντας κυρίως το πιο πρόσφατο υλικό τους με δύναμη και αυτοπεποίθηση, κερδίζοντας σχεδόν άμεσα την εκτίμηση και την συμμετοχή όσων είχαν ήδη καταφθάσει στο Terra Vibe. Είχαν και την συμμετοχή της Mighty N στο “The Preacher And The Witch”, ίσως η μοναδική στιγμή της εμφάνισης που έδειξε το σύνολο πιο ερασιτεχνικό από ότι πραγματικά είναι, με την τραγουδίστρια φωνάρα κατά την ουσία, αλλά εμφανώς τρακαρισμένη και τον frontman να αγνοεί τις όποιες προσπάθειες της να “στηριχτεί” επάνω του.

Το σχήμα του πρώην κιθαρίστα του Ozzy, Zakk Wylde δεν πήρε άμεσα θέση στην σκηνή μετά το τέλος του set των Potergeist. Μεσολάβησε ένα σεβαστό χρονικό διάστημα (μέσα στο χρονοδιάγραμμα που είχε ανακοινώσει η διοργάνωση) να γίνουν οι απαραίτητες προετοιμασίες από το συνεργείο των Black Label Society.

Ένα τεράστιο πανό με τη νεκροκεφαλή – σήμα κατατεθέν της μπάντας κάλυψε την σκηνή στην οποία τοποθετήθηκαν μια ντουζίνα λαμπάτοι ενισχυτές γνωστής εταιρείας, δημιουργώντας μια ιδιαίτερη εικόνα ως φόντο. Λίγα λεπτά μετά τις 10 ακούγεται από τα ηχεία το γνωστό medley από Led Zeppelin και Black Sabbath που ανοίγει τα live των BLS και ήδη τα 1500 περίπου άτομα που περιμένουν από κάτω εκδηλώνονται συμμετέχοντας ακραιφνώς ενθουσιασμένοι.

Aπό το “The Beginning… At Last” κιόλας, θαυμάσαμε τον συμπαγή ήχο που έβγαινε από τις συστοιχίες επί κι εκατέρωθεν της σκηνής. Με διεκπαιρεωτικές διαδικασίες οι BLS έδειχναν να περνούν από το “Funeral Bell” στο “Bleed For Me” και από το “Heart Of Darkness” στο “Suicide Messiah”. Με ελάχιστες παύσεις και χωρίς απολύτως κανένα σχόλιο (τουλάχιστον μέχρι εκείνο το σημείο) φτάσαμε στο “My Dying Time” και όλοι έδειχναν να περνούν περίφημα με το ρυθμό της εμφάνισης να είναι υποδειγματικός.

Έντονο groove feeling και τόσο ζεστή ατμόσφαιρα που με έβαλε σε σκέψεις για το πόσα ταμεία θα έσπαγε μια εμφάνιση της παρέας του Zakk σε κλειστό club. Αλλά αυτά δεν είναι της στιγμής. Μετά και από την εκτέλεση του “Damn The Flood” το live ξεκίνησε να μπαίνει σε μια άλλη τροχιά, λίγο πιο ράθυμη καθώς το tempo ξεκίνησε να παίρνει την κατηφόρα.
Από την βραδιά δεν (???) μπορούσε να λείψει ένα κιθαριστικό σόλο για να ικανοποιήσει τους φίλους της guitar hero υπόστασης του Wylde. Προσωπικά άδραξα την ευκαιρία να φάω το παστέλι μου, ενώ οι περισσότεροι έδειξαν να ενθουσιάζονται, να φωτογραφίζουν και να επευφημούν.

Λίγα γκάζια με το “Godspeed Hellbound”, εδώ το groove βάρεσε κόκκινα με τα κεφάλια να θυμίζουν αποθήκη με κουκλάκια (από αυτά που έχουν στις κονσόλες τα αυτοκίνητα με τα κινούμενα κεφαλάκια) σε ώρα σεισμού. Τα φώτα και οι ρυθμοί ξαναπέφτουν και προφανώς είχε έρθει η ώρα για την μπαλάντα “Angel Of Mercy” και το In This River”, στο οποίο ο Zakk πήρε θέση πίσω από το stage piano.

Στο τελευταίο δε, ξετυλίχθηκαν πανό με τον Dimebag Darell, φίλου του Zakk, υποδηλώνοντας ξεκάθαρα που είναι αφιερωμένη η στιγμή, δίνοντας έτσι μια ελαφριά φόρτιση στην ατμόσφαιρα. Χωρίς encore και άλλα περιτυλίγματα έπαιξαν “The Blessed Hellride”, “Concrete Jungle” και “Stillborn” το οποίο αναμενόμενα υπήρξε και το highlight από συμμετοχή της πλατείας, σε μια βραδιά που θύμισε παλιό καλό ελληνικό Metal κοινό.

Το setlist μπορεί να μην ήταν ιδανικό, ποιος μπορεί άλλωστε να το κρίνει αυτό αντικειμενικά, αλλά με εξαίρεση την κοιλιά μετά την μέση της εμφάνισης, όλα κύλησαν με ρυθμό και ένταση. Η διάρκεια ήταν δεν ήταν 80 λεπτά, αλλά έχουμε ακούσει και χειρότερα για τις εμφανίσεις του Zakk. Όταν παρουσίασε κάποια στιγμή την μπάντα του είπε και κάποια άλλα πράγματα από τα οποία να είμαι ειλικρινής δεν κατάλαβα τίποτα λόγω της έντονης προφοράς του. Δεν ξέρω πότε θα τους ξαναδούμε από τα μέρη μας, φαντάζομαι όμως πως θα αργήσουμε αρκετά. Οπότε μπορεί να μην είναι από τις εμφανίσεις που θα σημαδέψει κάποιον, αλλά αν το ζητούμενο ήταν η διασκέδαση, ο στόχος επετεύχθη 100%.

Black Label Society setlist
The Beginning… At Last
Funeral Bell
Bleed For Me
Heart Of Darkness
Suicide Messiah
My Dying Time
Damn The Flood
(Zakk’s guitar solo)
Godspeed Hellbound
Angel Of Mercy
In This River
The Blessed Hellride
Concrete Jungle
Stillborn

Photos: Χριστίνα Αλώση

Ιωάννης Φράγκος
About Ιωάννης Φράγκος 345 Articles
Όταν δεν κυνηγάει το crew του Rockway για τα deadline των άρθρων, θα τον βρεις να σπινάρει δίσκους από τους κλασικούς της συμφωνικής μουσικής στους κλασικούς του 80’s Us metal, από το goth rock στο prog rock και metal. Έχει ένα φετίχ να καταγράφει στην κάμερά του μουσικές ιστορίες κι όλο και κάποιο σχετικό project τον περιμένει για επεξεργασία στον υπολογιστή του. Λατρεύει το διάβασμα, τον πλαστικομοντελισμό και το vegan φαγητό.