![](https://;/wp-content/uploads/oldrockway/photos/reviews/2014/septemvrios-dekemvrios/AshesofMoon.jpg)
To “The Darkness Where The Past Lay Sleeping”, είναι το δεύτερο album ενός, αυστριακής καταγωγής, κουαρτέτου, μελωδικού (και ειδικότερα καθαρά σκανδιναβικού) death metal, των Ashes of Moon.
Με το ενάμισι πόδι στους Insomnium (“Black Coffin”, “The Dark He Invoked” και θα τους νιώσεις παντού), στους Agalloch (“Never Behind”, “The Secret”) και με το υπόλοιπο μισό στους τεράστιους Edge of Sanity (ειδικά η τελευταία τριάδα των “In the End”, “Farewell”, “Wind”, φέρνει άμεσα στο νου τα έπη “Crimson I & II”), τους σπουδαίους neoheroes Omniun Gatherum (κυρίως φωνητικώς, μέσω του deep growl λαρυγγιού του μπασίστα Matthias Fibrich, απολύτως ταιριαστά στο κλίμα του “The Darkness…”, αλλά και στο “The Moon’s Curse”, καθαρός φόρος τιμής, σπουδαίο τραγούδι) και στο post rock (“Broken Mirror”) στις ατμόσφαιρες, οι Ashes of Moon, δείχνουν πρώτα απ’ όλα ότι είναι αφοσιωμένοι και μελετηροί οπαδοί αυτών των μονοπατιών και το παρουσιάζουν έκδηλα.
Το αρνητικό του album είναι η έλλειψη πρωτοτυπίας, αλλά παραμερίζοντας αυτό το γεγονός (δεν είναι δα και κανένα έγκλημα πλέον), οι τέσσερις αυτοί μουσικοί έφτιαξαν ένα μάτσο από πολύ όμορφα και μελαγχολικά τραγούδια, με στιχουργική θεματολογία τα συνήθη ανθρώπινα συναισθήματα μέσω αλληγοριών και μεταφορών, εξεφρασμένα με άρτιο τεχνικά τρόπο, καθιστώντας την ακρόαση του δίσκου, εντέλει πάρα πολύ ευχάριστη.
Τα εξαιρετικά riff και καθηλωτικά post αρπίσματα από τους Michael Sagmuller και Mario Scheiber και η άψογη δουλειά από τον drummer Helmut Winter, εγγυώνται την εκτελεστική ευρρωστία του album ενώ και ο ήχος είναι πάρα πολύ καλός, “γεμάτος” και πολύ γλυκός, αλλά ταυτόχρονα βαρύς και ογκώδης όπως αρμόζει σε έναν καλό ατμοσφαιρικό, αργών ταχυτήτων, doom/ death metal δίσκο. Γιατί αυτό είναι το “The Darkness Where The Past Lay Sleeping”. Ένα αξιοπρεπέστατο σύνολο, που παραείναι ευσεβές στις επιρροές του.
Υποθέτω ότι με τον καιρό και σχηματοποιώντας το προσωπικό τους στυλ, οι Ashes of Moon, θα μπουν στο στόμα αρκετών θαμώνων του ύφους. Προς το παρόν, τον υπογράφοντα, ο οποίος δεν δίνει και πολύ σημασία σε μεγέθη πέρα από την μουσική ευχαρίστηση κατά την ακρόαση μιας κυκλοφορίας, τον κέρδισαν με χαρακτηριστική άνεση. Στο συγκεκριμένο μουσικό σύμπαν, είναι σίγουρα στα προκριματικά για champions league.
![](https://rockway.gr/wp-content/plugins/dp-post-views/images/eyes.png)