The Beauty of Gemina, Drama Queen (01/11/2014) Death Disco

Η πρώτη του Νοέμβρη θα έσβηνε σε μια νύχτα που οι φίλοι του dark wave και εναλλακτικού ροκ ήχου περίμεναν καιρό.

Οι Ελβετοί The Beauty Of Gemina επισκέφθηκαν την χώρα μας για πρώτη φορά έπειτα από το ντεμπούτο “Diary Of A Lost” (2006) και ακόμη 5 άλμπουμ που κυκλοφόρησαν έκτοτε, με το πιο πρόσφατο από αυτά, το φρεσκότατο “Ghost Prayers” (2014), να καταγράφει την αλματώδη και αδιάκοπτη ανέλιξή τους στην σκηνή.

Την βραδιά άνοιξαν οι Έλληνες Drama Queen σε μια εμφάνιση χαμηλών τόνων που είμαι βέβαιος πως απόλαυσαν όσοι παρευρέθησαν από νωρίς. Οι ήχοι από το σκοτεινό γοτθικό τους ροκ πλημμύρισαν το χώρο του Death Disco και το κοινό κατανυκτικά έδειξε να παραδίδεται στα πεντάγραμμά τους. Χωρίς να έχω ουσιαστική επαφή με το υλικό τους πριν την εμφάνιση αυτή, πραγματικά με αιφνιδίασαν σε ότι αφορά τις στοιχειωμένες μελωδίες που διατρέχουν τα τραγούδια τους, αλλά με εξαίρεση των εξαιρετική frontwoman, η κάπως μαγκωμένη σκηνική τους παρουσία μετρίασε ελαφρά την συνολική τελική εντύπωση. Τα παιδιά έχουν δουλέψει ώστε να δημιουργήσουν ήδη ένα άλμπουμ με τίτλο “Artificial Galaxy” (2013) το οποίο υπήρχε σε ψηφιακή διανομή και πρόσφατα έδωσαν στους φίλους τους την δυνατότητα να το αποκτήσουν και σε φυσική μορφή.

Drama Queen setlist
Cassini
Regrets
Nuclear Winter
This Narrow Place
Going Nowhere
Stories Of Fog
My Rain
Questions To Be Answered
Humans
Echoes

Μια ώρα πριν τα μεσάνυχτα είχε φτάσει η στιγμή για την οποία τραβήξαμε όλοι το δρόμο που βγάζει στην Ωγύγου και Λεπενιώτου, σε αυτή μικρή μουσική όαση που δυστυχώς δεν προσέλκυσε το αναμενόμενο για το event κοινό. Το ζέσταμα είχε ξεκινήσει από το απόγευμα για όσους δεν παρέλειψαν να ακούσουν την συνέντευξη που έδωσαν στο Darkwaveradio.net, χαρίζοντας μας στο τέλος και ένα άρωμα από unplugged live.

Η όψη του Michael Sele θα μπορούσε αφηρημένα να παραπέμψει σε μια σύγχρονη ενσάρκωση του αντιήρωα του Michael Moorcock, τον Elric, μοιραία τελευταίου αυτοκράτορα του μυθικού Μελνιμπονέ. Κι αν αυτός ο παραλληλισμός ακούγεται απόκοσμος, τι να πει κανείς για την φωνή του ανθρώπου, ένα κράμα Nick Cave και David Bowie! Το gothic rock των TBOG φλερτάρει έντονα, άλλοτε με southern φόρμες ενώ συχνότερα ροκάρουν ισορροπώντας επάνω στον ηλεκτρονικό τους ηχητικό ιστό.

Την αρχοντική φιγούρα του Sele πλαισίωσαν οι Marco Gassner (κιθάρα), Mac Vinzens (τύμπανα) και Dave Meier (μπάσο), τους οποίους μας παρουσίασε ο ίδιος λίγο πριν την εκτέλεση του “I Wish You Could Die”. Αναφέρθηκε επίσης στο μεγάλο ταξίδι που έκαναν και αυτό που τους περιμένει, καθώς και στο ότι ο εξοπλισμός που έφερναν μαζί τους ήταν περιορισμένος συγκρινόμενος με τις εμφανίσεις που κάνουν “εντός έδρας”. Δεν παρέλειψε να σχολιάσει τις φήμες που προηγούνται του Ελληνικού κοινού για τον ενθουσιασμό που δείχνει στα live, με το ίδιο να τις καταρρίπτει στην πράξη με μια χλιαρή συμμετοχή χωρίς κάποιο άξιο σχετικής μνείας vibe, τουλάχιστον μέχρι και την εκτέλεση του “Fight Song” στο οποίο αρκετοί φάνηκαν να αρχίζουν να ζεσταίνονται.

Τα ανάμικτα όσο και ετερόκλητα συναισθήματα μελαγχολίας και θλίψης, αλλά και η ιδιαίτερη ατμόσφαιρα που δημιουργεί η μουσική των TBOG ήταν έντονη σε όλη την έκταση του set. Ακούστηκε υλικό από ολόκληρη την δισκογραφία των Ελβετών, με αριθμητική υπεροχή του ντεμπούτου αλλά και του φετινού άλμπουμ, από τα οποία εκτέλεσαν από 4 κομμάτια, από 3 κομμάτια είχαν επιλέξει μέσα από τα “At The End Of The Sea” και “Iscariot Blues”, ενώ από το “A Stranger To Tears” ακούστηκαν 2 τραγούδια.

Παράπλευρα στην σκηνή υπήρχε merchandise της μπάντας στην μισή μάλιστα τιμή από ότι στην επίσημη ιστοσελίδα τους, γεγονός που αποτέλεσε μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να συμπληρώσουν οι Έλληνες φίλοι τους την δισκογραφία τους με χαμηλό κόστος. Ίσως τα πολλά πάνω κάτω στην σκηνή για τα encore να μην ταίριαζαν στο ύφος τους, παρόλα αυτά το κοινό τους αναζήτησε με επίμονο χειροκρότημα (και παρά τους “μαρτυριάρηδες” μπροστά που ανακοίνωναν πόσα κομμάτια υπολείπονταν στα ανηρτημένα στα monitor των μουσικών, setlist).

Η παρθενική αυτή εμφάνιση μας αποζημίωσε για τα 8 και βάλε χρόνια αναμονής και μας άνοιξε ήδη την όρεξη για την επόμενη επίσκεψή τους, στην οποία ελπίζω επιτέλους να βρεθούν μπροστά στο κοινό που τους αξίζει. Να ευχαριστήσω το Death Disco και το Λεωνίδα Σκιαδά για την φιλοξενία.

The Beauty Of Gemina setlist
Intro / Run Run Run
This Time
Haddon Hall
Kings Men Come
I Wish You Could Die
Kingdoms Of Cancer
Fight Song
Suicide Landscape
Last Night Home
Dark Rain
Marrianah
Rumours
Seven Day Wonder
Victims Of Love
The Lonesome Death Of A Goth DJ
One Million Stars

About Ιωάννης Φράγκος 351 Articles
Όταν δεν κυνηγάει το crew του Rockway για τα deadline των άρθρων, θα τον βρεις να σπινάρει δίσκους από τους κλασικούς της συμφωνικής μουσικής στους κλασικούς του 80’s Us metal, από το goth rock στο prog rock και metal. Έχει ένα φετίχ να καταγράφει στην κάμερά του μουσικές ιστορίες κι όλο και κάποιο σχετικό project τον περιμένει για επεξεργασία στον υπολογιστή του. Λατρεύει το διάβασμα, τον πλαστικομοντελισμό, τα videogames και το vegan φαγητό.