VIKING: “Man of Straw”

REISSUE

Είδος: Thrash metal
Δισκογραφική: High Roller
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 30 Απριλίου 2021

Από τη στιγμή που επανακυκλοφορεί το “Do or Die”, η High Roller Records δεν υπήρχε περίπτωση να μην κάνει το ίδιο και για το δεύτερο album των Καλιφορνέζων, “Man of Straw”. Το “Man of Straw” κυκλοφόρησε το 1989 και δυστυχώς αποτέλεσε το τελευταίο δίσκο της μπάντας, μέχρι την επανασύνδεσή τους το 2015.

Μπορεί το «άγουρο» “Do or Die” να αποτελεί ένα απολαυστικό thrash «αιματοκύλισμα», αλλά οι Viking με το “Man of Straw” στέλνουν ένα ηχηρό μύνημα σε όλο το thrash κόσμο ότι είναι ικανοί για μεγάλες καταστροφές. Το “Man of Straw” είναι τουλάχιστον δύο επίπεδα πάνω από τον προκάτοχό του και είναι βελτιωμένο σε όλους τους τομείς. Είναι σαν να τους έκανες αναβάθμιση σε video-game και εκεί που πετσοκόβανε με μαχαίρια και τσεκούρια, τώρα χρησιμοποιούν πολυβόλα και πυραύλους. Αρχικά βελτιώθηκε η παραγωγή και ακούγονται όλα πεντακάθαρα. Οι Viking παίζουν εμφανώς πιο τεχνικά και τα τραγούδια έχουν γίνει πιο πολύπλοκα. Αυτό φαίνεται και στη διάρκεια των συνθέσεων, αφού στο “Do or Die” ο μέσος όρος ήταν τα τρία λεπτά, ενώ στο “Man of Straw” ανεβαίνει στα 5 λεπτά. Επίσης, ο τραγουδιστής Ron Eriksen είναι φανερά πιο κοντρολαρισμένος και πλέον έχει αφήσει στο παρελθόν τα όποια «φαλτσάκια». Φυσικά το συγκρότημα συνεχίζει να «κοπανάει» αλύπητα και να μην αφήνει τίποτα όρθιο. Τα κομμάτια πάλι όλα είναι ένα και ένα, με κορυφαίο το “They Raped the Land” και τη διασκευή στο “Hell is for Children” της Pat Benatar.

Δυστυχώς, μετά το “Man of Straw” οι Viking διαλύθηκαν και ο κόσμος έχασε μια νέα πολύ καλή thrash metal μπάντα. Και εδώ δεν έχουμε κάποιο bonus υλικό, αλλά ο δίσκος από μόνος του είναι «διαμάντι». Επανακυκλοφορία “must” για τη thrash σκηνή.

Facebook: https://www.facebook.com/vikingband

About Πελοπίδας Χελάς 265 Articles
Γεννημένος τη δεκαετία του 80 έφαγε την πετριά με την σκληρή μουσική όταν στη τρυφερή ηλικία των 10, ένας συμμαθητής του από το σχολείο του έγραψε δυο κασέτες που του άλλαξαν όλη τη ζωή. Στη μια κασέτα ήταν γραμμένο το “The Number of the Beast ” και στην άλλη το “Master of Reality ”. Έκτοτε, η μουσική μπήκε για τα καλά στη ζωή του και μπορεί να έχουν περάσει 30 χρόνια, αλλά η καψούρα του για το metal παραμένει αμείωτη. Επίσης λατρεύει το διάβασμα, παίζει μανιωδώς video games και δεν λέει ποτέ όχι για κανα μονάκι σε κάποιο γήπεδο μπάσκετ.