MARTYR: “Fists of Iron”

EP

Είδος: Heavy Metal
Δισκογραφική: Gates Of Hell Records
Ημ. Κυκλοφορίας: 24 Ιουλίου 2020

Νέο συγκρότημα από τη Gates Of Hell Records, η οποία τον τελευταίο καιρό έχει βρει πολλά λαβράκια και μάλλον ούτε αυτή φορά δείχνει να έχει λαθέψει αφού το “Fists of Iron” είναι ένα αρκετά καλό δείγμα heavy metal. Οι Martyr, που εδρεύουν στη Γερμανία είναι ουσιαστικά one man project, με τον Nicolas Peter να είναι πίσω από όλα, μουσική και στίχους.

Το “Fists of Iron” είναι το δεύτερο EP και επίσης έχει κυκλοφορήσει στις αρχές του έτους άλλο ένα, το “Highway Warriors”. Η διάρκεια του είναι 25 λεπτά και περιέχει 5 συνθέσεις από τις οποίες η μία είναι instrumental. Τα τραγούδια αποδίδουν φόρο τιμής στο NWOBHM και ειδικότερα στην “αγία τριάδα” Iron Maiden, Judas Priest και Saxon. Τα κομμάτια χαρακτηρίζονται από ωριμότητα και είναι καλοφτιαγμένα. Έχει γίνει πολύ καλή δουλειά όσο αφορά τις κιθάρες ενώ και τα φωνητικά είναι ικανοποιητικά. Γενικά το δισκάκι βγάζει αρκετή όρεξη και ενέργεια με το “Fists of Iron” να σε τραβάει να το ακούσεις συνεχόμενα, Πολύ ωραίο τραγούδι το “Lightning Strikes”, ένας πραγματικός heavy metal δυναμίτης. Δυνατό επίσης το mid-tempo “Nothing But Metal”, που είναι ο Saxon ύμνος του δίσκου. Φυσικά μικρά ελαττώματα υπάρχουν όπως ο ήχος που θα τον προτιμούσα λίγο πιο καθαρό αλλά αυτά δεν επηρεάζουν το επίπεδο του “Fists of Iron”.

Από την σελίδα του συγκροτήματος στο bandcamp διάβασα ότι μέχρι τέλους της χρονιάς θα κυκλοφορήσει το πρώτο full length και μακάρι ο κύριος Nicolas Peter να βρει και άλλους συμπολεμιστές γιατί κακά τα ψέμματα όσο καλός και αν είσαι , είναι καλύτερο να είσαι σε ένα group. Μπορεί οι Martyr να μην καινοτομούν αλλά το “Fists of Iron” είναι τιμιότατο και αναμένω την επόμενη κυκλοφορία όποτε αυτή έρθει.

Πελοπίδας Χελάς
About Πελοπίδας Χελάς 167 Articles
Γεννημένος τη δεκαετία του 80 έφαγε την πετριά με την σκληρή μουσική όταν στη τρυφερή ηλικία των 10, ένας συμμαθητής του από το σχολείο του έγραψε δυο κασέτες που του άλλαξαν όλη τη ζωή. Στη μια κασέτα ήταν γραμμένο το “The Number of the Beast ” και στην άλλη το “Master of Reality ”. Έκτοτε, η μουσική μπήκε για τα καλά στη ζωή του και μπορεί να έχουν περάσει 30 χρόνια, αλλά η καψούρα του για το metal παραμένει αμείωτη. Επίσης λατρεύει το διάβασμα, παίζει μανιωδώς video games και δεν λέει ποτέ όχι για κανα μονάκι σε κάποιο γήπεδο μπάσκετ.