KARDASHEV: “Liminal Rite”

ALBUM

Είδος: Deathgaze
Εταιρεία: Metal Blade Records
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 10 Ιουνίου 2022

Λίγες μέρες πριν μου αναθέσει η αρχισυνταξία το review για το “Liminal Rite” των Kardashev, τυχαία είχε πέσει το μάτι μου σε ένα άρθρο αναφορικά με μια άγνωστη για εμένα μπάντα, με όνομα που προκαλεί τουλάχιστον μειδίαμα αν είσαι από τη Βόρεια Ελλάδα. Το άρθρο περιείχε και μια συνέντευξη με τον τραγουδιστή της μπάντας, τον Mark Garrett, ο οποίος είναι επίσης YouTuber που κάνει react videos για death και black metal φωνητικά και αναλύει την εκάστοτε τεχνική.

Αυτό, όμως, που μου κέντρισε το ενδιαφέρον είναι ότι το συγκρότημα αποκαλεί το μουσικό στιλ του “deathgaze”. Άλλο πάλι και τούτο, σκέφτηκα. Όταν, λοιπόν, πήρα στα χέρια μου το promo υλικό και άκουσα το album, κατάλαβα πως, όντως, τα καρντάσια από την Αριζόνα επιχειρούν μια σύζευξη death metal και shoegaze στη δεύτερη δουλειά τους.

Εντέλει, βέβαια, δεν πρόκειται για τίποτα πραγματικά ρηξικέλευθο. Αν πάρεις το blackgaze, όπως το έπαιξαν, φερ’ ειπείν, οι Deafheaven και αντικαταστήσεις τον μαυρομεταλλικό χαρακτήρα με πιο death metal συνθετικές φόρμες, τότε παίρνεις μια πολύ καλή ιδέα για τον ήχο των Kardashev. Εμένα, σε στιγμές, μου θύμισε λίγο και μερικές ιδέες που δοκίμασαν πολύ επιτυχώς οι Rivers of Nihil στο “Were Owls Know My Name”.

Στο “Liminal Rite”, ο κιθαρίστας Nico Mirolla εναλλάσσεται με ευκολία μεταξύ death metal riffing και μελαγχολικά μελωδικών leads και αρπισμάτων ή συνδυάζει όλα τα παραπάνω. Καίριο ρόλο επιτελεί και η φωνή του Mark Garrett, η οποία πράγματι εκτείνεται σε μια πολύ ευρεία γκάμα: βαθιά και ξερά death growls, black κραυγές, fry screams και ατμοσφαιρικά ή αρμονικά καθαρά φωνητικά, τόσο σε χαμηλές όσο και σε μεσαίες προς υψηλές οκτάβες. Ικανοποιητικότατη είναι, επίσης, η απόδοση των Alex Reith και Sean Lang στο μπάσο και στα τύμπανα αντίστοιχα, που συμπληρώνουν όμορφα το σύνολο.

Η παραγωγή είναι διαυγέστατη, πολύ προσεγμένη, με μοντέρνο στίγμα και συμβάλλει σημαντικά στην ανάδειξη της υφολογικής ποικιλίας που θέλουν να προκρίνουν οι Kardashev. Στο φροντισμένο αποτέλεσμα σμίγει αρμονικά η τυπική metal ενορχήστρωση με μερικά διακριτικά αλλά καλογραμμένα πλήκτρα, καθώς και με φορτισμένους ήχους σαξοφώνου, όπως συμβαίνει σε μια από τις καλύτερες συνθέσεις του δίσκου, το 12λεπτο “Beyond the Passage of Embers”.

Στα θετικά συγκαταλέγεται και ο τρόπος με τον οποίο οι Kardashev έχουν προσεγγίσει το ιδιαίτερο και ευαίσθητο concept του album. Χοντρικά, η θεματική αφορά τη σύγκρουση μεταξύ βιωμένης και αντικειμενικής πραγματικότητας υπό το πρίσμα ενός ανθρώπου με εκφυλισμένο εγκέφαλο. Τα κεφάλαια αυτής της ιστορίας ξεδιπλώνονται με οριακά κινηματογραφικό τρόπο, και είναι πολύ έξυπνο το τρικ των μονολόγων του drummer Sean Lang, που λειτουργούν ως αφηγηματικοί αρμοί.
Το “Liminal Rite” των Kardashev είναι ένα album που απευθύνεται σε πολύ ευρύ ακροατήριο. Θα μπορούσε να «μιλήσει» σε fans του progressive death metal, του melodeath, του atmodeath, του post-black και blackgaze, του post metal και του melodic dark metal. Δεν μπορώ να πω με σιγουριά πως θα ξεχωρίσει μέσα στο πλήθος των φετινών κυκλοφοριών ή ότι θα αντέξει στη δοκιμασία του χρόνου, όμως είναι αρκετά ενδιαφέρον άκουσμα και με κάθε αναπαραγωγή κερδίζει και λίγο ακόμα έδαφος μέσα σου. Δοκιμάστε το άφοβα.

Bandcamp: https://kardashev.bandcamp.com/album/liminal-rite 
Facebook: https://www.facebook.com/Kardashevband/ 
Instagram: https://www.instagram.com/kardashevband/ 

267
About Πέτρος Μπεϊμανάβης 67 Articles
Ευαίσθητος, αυτοκαταστροφικός, ονειροπόλος, κυκλοθυμικός Ιχθύς, με ωροσκόπο Παρθένο, Σελήνη στον Υδροχόο, αλλά δεν πιστεύω στα ζώδια, αισθάνομαι ότι έχω γεννηθεί κάτω από το άστρο του 2112, με τεχνητές ωδίνες που προκάλεσε ο εναρκτήριος μπάσος ήχος του “Tom Sawyer”. Στον δρόμο, γυρνάω το κεφάλι μου αν πιάσει το αφτί μου κάτι από τα παρακάτω: Πέτρο, Images and Words, Warrel Dane, Morbid Angel, Bergman, Kundera, Chick Corea, Sarah Kane, σοκολάτα, “Μιλάμε για πολύ meta- φάσæ” και “Κατ’ αρχήν…”.