DEAF LINGO: “Lingonberry”

REVIEW

Είδος: Garage/ Punk/ Lo-Fi
Δισκογραφική: Lövely Records
Ημ. Κυκλοφορίας: 29 Απριλίου 2022

Το κουαρτέτο από την Ιταλία επιστρέφει με το δεύτερο full length του και εδώ είναι που οι Deaf Lingo δείχνουν πραγματικά τα δόντια τους, παίζοντας ηχητική μπάλα με πολλά στοιχεία, προτείνοντας ένα καθόλα έξυπνο κράμα, που κύριο συστατικό του είναι το garage στοιχείο.

Αν εξαιρέσεις τον ήχο που, επιτηδευμένα μοιάζει λες και βγαίνει από υπόγειο του 1974, το “Lingonberry” σφύζει από δυναμισμό και super cool ιδέες που με έξυπνο τρόπο αποφεύγουν τα στεγανά μιας απλής melodic punk μπάντας ή ενός garage rock group, δημιουργώντας ένα high energy αποτέλεσμα που συστήνεται σε λάτρεις ακουσμάτων που εκτείνονται από το απλό rock n’ roll, μέχρι το πειραματικό indie κι από το alternative μέχρι το Lo-Fi.

Ευδιάθετες συνθέσεις, με βρώμικη ‘70s διάθεση, αλλά κι όρεξη για περατζάδα σε rock στέκια των ‘90s, μιας και προσωπικά, μου θύμισαν σε πολλά σημεία τους αγαπημένους μου Supergrass, σε μία αρκετά λιγότερο εμπορική χροιά τους.

9 συνθέσεις + 1 intro, που στην πλειοψηφία τους γλεντάνε πολλές φτασμένες μπάντες εκεί έξω και επιβεβαιώνουν πως άμα αγαπάς αυτό που κάνεις και δεν περιορίζεσαι, μπορείς να βγάλεις διαμαντάκια.

Το “Lingonberry” συστήνεται ανεπιφύλακτα σε γκαραζόφιλους κι αλτερνατιβάδες παντός τύπου, ενώ δεν θα μου έκανε εντύπωση αν το όνομα των Deaf Lingo βρει στο μέλλον υψηλή θέση στη μαρκίζα.

https://www.facebook.com/deaflingo

64
About Στέφανος Στεφανόπουλος 1345 Articles
Γεννήθηκε την ίδια ακριβώς ημέρα με τα CD και μάλλον για αυτό ασχολείται τόσο πολύ με τη μουσική. Όταν δεν γράφει για αυτή, αγοράζει CD, και όταν δεν αγοράζει, θα τον βρείτε είτε να παριστάνει τον dj σε διάφορα μαγαζιά της Αθήνας, είτε να προσπαθεί να κατεβάσει κάποια ιδέα για διαφήμιση. Στο Rockway.gr εντάχθηκε το 2010 και κάπως, κάπου, κάποτε, βρέθηκε να κρατάει και τα κλειδιά του. Δεν συμπαθεί τους ψευτοκουλτουριάρηδες, τους ξερόλες και τη μουστάρδα. Δηλώνει εγωιστής, κυνικός και fan του Philip Dick.