BJØRN RIIS: “A Fleeting Glimpse” EP

EP

Είδος: Floydian rock
Εταιρεία: Karisma Records
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 30 Σεπτεμβρίου 2022

Δεύτερη δουλειά για φέτος από τον Bjørn Riis των Airbag, που λίγους μήνες νωρίτερα κυκλοφόρησε το τέταρτο solo album του “Everything to Everyone”. Τούτη τη φορά, πρόκειται για ένα EP ή mini album, αν προτιμάτε, διάρκειας μισής ώρας, με αποκλειστικό στόχο –τι πιο σύνηθες θα μου πείτε– ένα homage στους Pink Floyd. Καλά, ο τύπος πρέπει να έχει τρελό σκάλωμα!

Το “A Fleeting Glimpse” περιέχει τέσσερα tracks, που ξεπερνούν τα πέντε-έξι λεπτά, όλα τους τόσο εμμονικά φλοϋδικά, που φτάνουν στο σημείο να έχουν μέρη που παραπέμπουν ευθέως σε γνωστές συνθέσεις των Pink Floyd. Σαν άλλος φλοϋδικός stalker, ο Riis επιστρατεύει μέχρι και την Durga McBroom, η οποία έκανε δεύτερα φωνητικά στους Floyd από το 1987 έως το 1994.

Εκτός από τον Riis (φωνητικά, κιθάρα, μπάσο, πλήκτρα), που πρέπει να τον φανταστούμε στο studio σε ένα Γκιλμουρικό cosplay, στο EP ακούμε επίσης τους Arild και Øyvind Brøter, Per Øydir και Mimmi Tamba.

Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να προσθέσω κάτι παραπάνω σε αυτήν τη δισκοπαρουσίαση. Πρόκειται για ένα πολύ ιδιαίτερο album, που προορίζεται για πολύ συγκεκριμένο κοινό και που η ακρόασή του μπορεί να έχει πολύ ειδική επίδραση.

Αν μας διαβάζει κάποιο άτομο που εργάζεται σε προνοιακή δομή της Νορβηγίας, παρακαλείται όπως επέμβει πάραυτα. Οι συγγενείς και οι φίλοι του Riis καλούνται να του κάνουν ένα intervention εδώ και τώρα. Εσείς εκεί στην Karisma Records, που του κάνετε όλα τα χατίρια, χάρισμά σας. Εμείς δεν έχουμε παρά να προχωρήσουμε παρακάτω σαν τίποτα από όλα αυτά να μη συνέβη ποτέ. Να περάσει το επόμενο περιστατικό!

Official Site: https://www.bjornriis.com/
Facebook: https://www.facebook.com/BjornRiisArtistPage
Instagram: https://www.instagram.com/bjornriis/

65
About Πέτρος Μπεϊμανάβης 80 Articles
Ευαίσθητος, αυτοκαταστροφικός, ονειροπόλος, κυκλοθυμικός Ιχθύς, με ωροσκόπο Παρθένο, Σελήνη στον Υδροχόο, αλλά δεν πιστεύω στα ζώδια, αισθάνομαι ότι έχω γεννηθεί κάτω από το άστρο του 2112, με τεχνητές ωδίνες που προκάλεσε ο εναρκτήριος μπάσος ήχος του “Tom Sawyer”. Στον δρόμο, γυρνάω το κεφάλι μου αν πιάσει το αφτί μου κάτι από τα παρακάτω: Πέτρο, Images and Words, Warrel Dane, Morbid Angel, Bergman, Kundera, Chick Corea, Sarah Kane, σοκολάτα, “Μιλάμε για πολύ meta- φάσæ” και “Κατ’ αρχήν…”.