REVERSED NATURE: “Into the limbo”

Το όνομα Αντίστροφη Φύση (Reversed Nature) εμφανιζόταν τακτικά μπροστά μου στις επί του διαδικτύου εργασίες μου, αλλά δεν είχα ποτέ την ευκαιρία να τους ακούσω/ παρακολουθήσω, αν και το όνομα είναι αυτό που λέω εγώ “ύποπτο”.

Μέσω του Bandcamp (http://reversednatureband.bandcamp.com/) έφτασε ως την επιφάνεια εργασίας μου το νέο τους album “Into the Limbo”, το οποίο κινείται παράλληλα με την ιστορία της βαριάς ψυχεδέλειας, περνώντας από χωράφια space/kraut, doom/stoner και post-metal αποτελώντας ένα απεγνωσμένο jamming.

H φωνή βγαίνει από τα βάθη κάποιας μαύρης τρύπας και οι μελωδίες στο πρώτο ομώνυμο κομμάτι, είναι κάτι μεταξύ Universe217 και πιο μονολιθικού καταθλιπτικού doom (βλ. Omega Monolith για να μιλάμε με εγχώριους προσδιορισμούς), ενώ στο επόμενο “Out of the Limbo” μπαίνουν σε τροχιά διαστημική θυμίζοντας συγκροτήματα του τύπου Causa Sui και με γυναικεία φωνητικά να μπαίνουν στο κόλπο.

“Mother Mary and the chicken snakes” ονομάζεται το τρίτο κομμάτι, που συνεχίζει να σε ματουρώνει και να σε ηρεμεί, παραδίδοντάς σε στο τελευταίο και μικρότερο σε διάρκεια από όλα, “Understudio Jamming Session” (4.30).

Μουσική άκρως ενδιαφέρουσα, που πιθανόν να είναι ακόμα πιο όμορφη ζωντανά και με τη βοήθεια αλκοόλης και μαντζουνιών ακόμη πιο απολαυστική.

Το γεγονός ότι κυκλοφορεί σε βινύλιο από την Cosmic Eye Records, κάνει το “Into the Limbo” ακόμα πιο ελκυστικό, αφού συνήθως οι φίλοι αυτών των ήχων είναι παλαιάς κοπής (τιμή και δόξα στο πικάπ).

Εάν δεν σε πειράζει η μουσική καταχνιά και “απαισιοδοξία” και τα μεγάλα κομμάτια, τότε μη διστάσεις να δοκιμάσεις μιαν ακρόαση ενός album που αν και περικλείει διάφορες ηχητικές διαδρομές υπό το ψυχεδελικό πρίσμα, το οποίο περιτέχνως τις κρατάει στην ίδια κατεύθυνση.

Η παραγωγή είναι τόσο καλή όσο χρειάζεται για να μην σε κάνει να ασχοληθείς μαζί της και πιστεύω πως την επόμενη φορά τα πράγματα θα είναι ακόμη πιο ενδιαφέροντα.

Δημήτρης Μαρσέλος
About Δημήτρης Μαρσέλος 1672 Articles
Δέσμιος της μουσικής, είλωτας των συναυλιών, εθισμένος στα σκληρά...riffs, διπολικός μεταξύ metal και hardcore punk, έχει κάνει χρόνια τώρα πολιτιστικό crossover και δεν αρνείται κανένα ιδίωμα της rock που του τη σηκώνει...την τρίχα.