OCTOBER FILE: “The Application of Loneliness, Ignorance, Misery, Love and Despair- An Introspective of the Human Condition”

Οι Λονδρέζοι τούτοι επικαλούνται θεούς και δαίμονες στο συνοδευτικό κείμενο αυτού του δίσκου, που έχει τόσο επιτηδευμένα αντισυμβατικό τίτλο.

Όταν έλαβα από τον αγαπητό Στεφανόπουλο το εν λόγω πόνημα έτριβα τα χέρια μου, γιατί διάβαζα κάτι για επιρροές από Killing Joke, Amebix, Godflesh και Gang of Four και κάτι για περιοδείες με τους (ω ρε μάνα μου dream team, σχεδόν…) Fear Factory, Prong, Ministry και φυσικά τους ίδιους τους Killing Joke. Άσε που τα άτομα έχουν συνεργαστεί και με τον Jaz Coleman (ναι ναι, των Killing Joke βρε άτεχνοι…) και με τον Justin Broadrick (Godflesh ρε αχαΐρευτοι…)…

Δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως τα περίμενα, αγαπητέ αναγνώστη, για τους October File, που είναι πλέον βετεράνοι, με μία δεκαετία στην πλάτη και κάμποσες κυκλοφορίες από τη δημιουργία τους, το 2004. Το προϊόν θα έλεγα ότι βγήκε σκάρτο, καθώς τα αγόρια αναπαράγουν πιστά των ήχο των Joke και των Amebix, τουλάχιστον στους πιο πρόσφατους δίσκους τους, χωρίς όμως να τον έχουν δουλέψει διεξοδικά, αν και βέβαια ακατέργαστο δε σημαίνει de facto κακό. Η φωνή του Ben Hollyer ακολουθεί με ευλάβεια το δρόμο που χάραξαν οι Coleman και Rob Miller, αλλά δεν κάνει τίποτα παραπάνω, όπως έκανε, ας πούμε, ο αξιοπρεπέστατος επίγονος  Burton C. Bell. Από την άλλη οι συνθέσεις είναι ξερά κιθαριστικές χωρίς ίχνος χορευτικών στοιχείων και άνευ λόγου μακροσκελείς σε σημείο να γίνονται μονότονες (11:33 το ίδιο riff, τι διάολο είναι, οι Sleep;). Σκεφτείτε ότι εκ του αποτελέσματος ακούγεται σαν πολύ αργό και βαρύ μεταλλοειδές crust, που οι λέξεις crust και αργό δεν συνυπάρχουν στο δικό μου λεξικό. Άσε που εν μέσω όλου αυτού του βορβόρου τρως στη μάπα και ένα αψυχολόγητο ακουστικό “Upon Reflection” βγαλμένο κατευθείαν από την όμορφη βρετανική ύπαιθρο. Εν κατακλείδι, παρόλο που το πακέτο ακούγεται άκρως ελκυστικό, εν τέλει δεν είναι, για τους προαναφερθέντες λόγους και έχοντας μόνο ένα εναρκτήριο track (το έξυπνα τιτλοφορημένο “I Fuck The Day”) να κάνει δουλίτσα και όλα τα υπόλοιπα να ιδρώνουν στην κατηφόρα,  δε σε σώζει ούτε το πολιτικό σου μένος ούτε οι φίλοι στα υψηλά κλιμάκια.

Επίσης γιατί το link του site τους με βγάζει σε site παιδικού σταθμού;;; Δε θέλω να ξέρω… Absolute Dissent ρε νιαμού και τα μυαλά μου πονάνε… Άντε γεια…