![](https://;/wp-content/uploads/oldrockway/photos/reviews/2014/ianoyarios-aprilios/BIONICORIGIN.jpg)
Και τι με νοιάζει αν είναι από την Πάτρα και που με το που ιδρύθηκαν άρχισαν να δουλεύουν πάνω σ’ αυτό εδώ το EP τεσσάρων κομματιών; Σοβαρά;
Κι αυτό το ύφος core/ χοποπηδηχτού death, τι είναι πάλι; Αυτό το κατασκεύασμα που συγκινεί μόνο όσους είναι γεννημένους από το 1990 και μετά; Και ποιοί νομίζουν ότι είναι τέλος πάντων που μου θέλουν και πρόσβαση σε ευρύτερο ακροατήριο;
Και δηλαδή το ότι γουστάρει κάποιος Machine Head και προσπαθεί να διοχετεύσει την καψούρα του ακουστικώς, θεωρείται τεκμήριο γούστου; Το να παίζει κανείς τεχνικά riff με την αύρα των August Burns Red και την μελωδία των solo των Threat Signal, δεν είναι καλλιτεχνικά αυτοκτονική τάση; Καλά τρελαθήκαμε τελείως; Ακούς εκεί, αυτός ο Αντώνης Αλεξανδρής κι αυτός ο Ανδρέας Τασιόπουλος να μην κοπιάρουν ασυστόλως Obituary-ικά riff και να παράγουν δικά τους, αυθεντικότατα μνημεία όγκου και σύμπτυξης, με Trivium άποψη…
Που πάμε ρε; Είναι πράγματα αυτά; Αμ το άλλο; Αντί να μου κοπανάς σαν τους Cannibal Corpse ρε Νικήτα Μάνδολα μου πας και μου drumίζεις σαν τα χταπόδια των The Black Dahlia Murder κι εσύ ρε Λουκάρη τον συνοδεύεις πυκνογραμμένος και συμπαγής; Κι εσύ ρε Παπαδόπουλε
Εγώ είμαι μεταλλάς και καυλοσυνθέσεις σαν αυτές που άκουσα στα “Bullet Of Silver”, “Grave Of Hope” και “Bionic State”, δεν τις θέλω για τις τρού ακροάσεις μου. Όσο δε για την piano soundtrack ψυχοανάτασή μου, αυτό το “Rise Of The Androids” το μίσησα, γιατί εγώ είμαι μάμ/ κακά/ και νάνι τύπος και είμαι καλά στον κόσμο μου και δεν με νοιάζουν τα σύννεφα που έρχονται. Άντε ρε από εκεί…
Ελληνικές μπάντες σου λέει. Μπλιάχ, κάλλιο να δώσω τα λεφτά μου και το άδειο μου κρανίο σε “καταξιωμένους”, “ονομαστούς” και “τρανούς” μουσικοέμπορους που μου υπέβαλλαν ως “αξίες” και μου τους παρουσιάζουν μετά Βαΐων και Κλάδων, ως σύγχρονους φωστήρες της Τέχνης. Και δεν θα σας στείλω πρόσκληση στο facebook για τις συγκεντρώσεις true heavy metalάδων. Τσού ρε.
(Δεν έχω να πω κάτι άλλο, απλά οι Bionic Origin, είναι κατεδαφιστικοί, πάρα πολύ μελετημένοι, εξαιρετικοί εκτελεστές και τα τέσσερα κομμάτια του “Bionic State” είναι ένα πανέμορφο σύνολο οργισμένης και intellectual μουσικής. Ένα άκρως ελπιδοφόρο ξεκίνημα, ένα πλήρως ευπρόσδεκτο ξεπαρθένιασμα. Πάρτε το και λιώστε το, ελπίζω σε ακόμη ανώτερα επίπεδα. Τα σέβη μου Κύριοι και Ελλάδα μου, έχεις ταλέντο, σκηνή όχι ακόμη, αλλά λέμε να σου φτιάξουμε μια…)
![](https://rockway.gr/wp-content/plugins/dp-post-views/images/eyes.png)
Be the first to comment