IBRIDOMA: “Night Club”

Το υβρίδωμα στη βιοτεχνολογία αποτελεί το κύτταρο που δημιουργείται από την σύντηξη Λεμφοκυττάρου με ένα καρκινικό κύτταρο, το οποίο προσδίδει στο υβρίδωμα την ικανότητα της άπειρης διαίρεσης και της αθανασίας.

Τη σχέση του προαναφερόμενου ορισμού με τους Ιταλούς heavy/power metallers δεν έχω καταφέρει ως τώρα να την προσδιορίσω ούτε με το διάρκειας μόλις 32 λεπτών νέου τους album, οπότε θα αρκεστώ στο συμπέρασμα πως προφανώς αρέσκονται σε πομπώδεις τίτλους. 

Αντίθετα η μουσική τους είναι απλή και απέριττη και σε σημεία ανέμπνευστη και  πληκτική. Έχοντας στο ενεργητικό τους 2 ep και ένα ακόμη full length album σίγουρα δε μπορούν να θεωρηθούν άπειροι (πρωτοσχηματίστηκαν το 2001). Παρόλα αυτά, το “Night Club” άμεσα σου δίνει αυτή την εντύπωση με την ανωριμότητα των συνθέσεων.

Τα φωνητικά του Christian Bartollaci αποτελούν ένα αμφιλεγόμενο σημείο και είμαι βέβαιος πως θα διχάσουν όσους μπουν στο κόπο να ασχοληθούν μαζί τους. Καθαρά με ωραίους χρωματισμούς και δυνατότητες στα υψηλά από την μία, κουράζουν όμως με την επανάληψη στο ίδιο πληκτικό ύφος από την άλλη.

Η παραγωγή στέκεται κάτι παραπάνω από αξιοπρεπώς, κάτι που δε μπορώ να πω και για το πρώτο video της μπάντας για το ομότιτλο κομμάτι, “Night Club”. Η υπόλοιπη σύνθεση των Ibridoma αποτελείται από τους Alessadro Morroni (drums- “πατέρας” της μπάντας), Marco Vitali (lead guitar), Daniele Monaldi (rhythm guitar) και Leonardo Ciccarelli (bass).

Όντας καλομαθημένος από την Ιταλική heavy/power σκηνή τόσα χρόνια, βρήκα στην κυκλοφορία αυτή τον ορισμό της χλιαρότητας. Χωρίς να λείπουν και οι καλές στιγμές, σε κανένα σημείο δεν καταφέρνει να δώσει το συναίσθημα της πληρότητας στον ακροατή. Η καλή παραγωγή και κάποια διάσπαρτα δυνατά riff μπορούν να σας προσφέρουν κάποιες στιγμές απόλαυσης αλλά μέχρι εκεί. Ελπίζω να βάλουν μεγαλύτερη φαντασία στην επόμενή τους δουλειά και είμαι βέβαιος ότι θα ακούσουμε κάτι ενδιαφέρον.



Ιωάννης Φράγκος
About Ιωάννης Φράγκος 350 Articles
Όταν δεν κυνηγάει το crew του Rockway για τα deadline των άρθρων, θα τον βρεις να σπινάρει δίσκους από τους κλασικούς της συμφωνικής μουσικής στους κλασικούς του 80’s Us metal, από το goth rock στο prog rock και metal. Έχει ένα φετίχ να καταγράφει στην κάμερά του μουσικές ιστορίες κι όλο και κάποιο σχετικό project τον περιμένει για επεξεργασία στον υπολογιστή του. Λατρεύει το διάβασμα, τον πλαστικομοντελισμό, τα videogames και το vegan φαγητό.