RISING: "To Solemn Ash"

Είναι ωραίο το να ξέρεις πως το metal σε όλες τις εκφάνσεις του, έχει μέλλον. Αυτό οφείλεται ουσιαστικά στις μπάντες που έχουν κάποιο μουσικό όραμα και δεν αναλώνονται στο να ανακυκλώνουν τα ίδια και τα ίδια. Άλλο χαρακτηριστικό είναι και το τσαγανό που διακρίνει μερικά σχήματα.

Άπαξ και διαθέτεις, λοιπόν, εξαιρετικές συνθέσεις και είσαι έτοιμος να διεκδικήσεις αυτό που σου αξίζει, τότε είναι δεδομένο πως θα ακουστεί το όνομά σου. Πάμε στους Rising λοιπόν, οι οποίοι ύστερα από το περσινό “Legacy of Wolves” EP, κάνουν ντου στη δισκογραφία με το πάρα πολύ καλό To Solemn Ash”. Οι ίδιοι αναφέρουν πολλά ονόματα στις επιρροές τους, αλλά αυτά που θα πρέπει να συγκρατήσετε είναι Mastodon, High On Fire και Kylesa, ενώ υπάρχουν στιγμές (όχι πολλές όμως) που τα φωνητικά θυμίζουν κάτι από Sentenced εποχής Taneli Jarva. Οι συνθέσεις είναι πομπώδεις και πολύπλευρες, έχοντας κατά κύριο λόγο μια sludgy προσέγγιση. Με μεγάλη ευκολία ξεχώρισα τα Mausoleum”, Sea of Basalt”, Through the Eyes of Catalysis”, Passage” και Heir to the Flames”, χωρίς αυτό να σημαίνει πως τα υπόλοιπα κομμάτια είναι άσχημα ή έστω μέτρια! Ολόκληρο το To Solemn Ash” αξίζει και αποδεικνύει πως με τη σωστή δουλειά, έχεις και τα ανάλογα αποτελέσματα. Γενικά το σχήμα αποπνέει μια σιγουριά για αυτό που κάνει και αυτό φαίνεται στα τραγούδια του album, κάτι που με κάνει να επανέλθω σε αυτό που έγραψα στην αρχή: Άπαξ και διαθέτεις εξαιρετικές συνθέσεις και είσαι έτοιμος να διεκδικήσεις αυτό που σου αξίζει, τότε είναι δεδομένο πως θα ακουστεί το όνομά σου! Οι Rising είναι μια από αυτές τις περιπτώσεις!


Στέφανος Στεφανόπουλος
About Στέφανος Στεφανόπουλος 1314 Articles
Γεννήθηκε την ίδια ακριβώς ημέρα με τα CD και μάλλον για αυτό ασχολείται τόσο πολύ με τη μουσική. Όταν δεν γράφει για αυτή, αγοράζει CD, και όταν δεν αγοράζει, θα τον βρείτε είτε να παριστάνει τον dj σε διάφορα μαγαζιά της Αθήνας, είτε να προσπαθεί να κατεβάσει κάποια ιδέα για διαφήμιση. Στο Rockway.gr εντάχθηκε το 2010 και κάπως, κάπου, κάποτε, βρέθηκε να κρατάει και τα κλειδιά του. Δεν συμπαθεί τους ψευτοκουλτουριάρηδες, τους ξερόλες και τη μουστάρδα. Δηλώνει εγωιστής, κυνικός και fan του Philip Dick.