![](https://;/wp-content/uploads/oldrockway/photos/apopseis/parallel-words/2019/CRFxontzias/crf2019news.jpg)
“Μαζεύοντας τα κομμάτια μου” από τη χθεσινή “μαγική” βραδιά, ήρθε η ώρα για τη δεύτερη, κυρίως μέρα (τρίτη συνολικά) του Chania Rock festival. Μία μέρα, που θα μείνει χαραγμένη στο μυαλό όσων επέλεξαν να παρευρεθούν στο ιστορικό San Salvatore. Οι Demons & Wizards, θα βρίσκονταν για πρώτη φορά στην Ελλάδα, κάτι που άργησε περίπου 20 χρόνια. Το project των Hansi Kursch και Jon Schaffer, θα ήταν οι headliners της τελευταίας μέρας του festival, με support τους δικούς μας Rotting Christ, τους Σκωτσέζους Holocaust, τους Τυνήσιους Carthagods και τις επίσης δικές μας Diamond Signs.
Η ζέστη ήταν σε υποφερτά επίπεδα, σίγουρα πολύ καλύτερα από τη χθεσινή “λάβα”. Ξεκίνησα λοιπόν από νωρίς, έχοντας την περιέργεια για το τι θα ακούσω από τις χαριτωμένες Diamond Signs. Ο κόσμος δεν ήταν αρκετός, αλλά μάλλον δικαιολογείται λόγω της χθεσινής “πύρινης λαίλαπας”. Μπαίνοντας στο χώρο του festival, οι Αθηναίες metallers μόλις είχαν τελειώσει το “κούρδισμα”. Αρκετοί οι γνωστοί, πολλά τα πηγαδάκια, κάτι που έκανε την ώρα να περάσει ευχάριστα.
Κατά τις 17:30, χωρίς να χάσουν ούτε δευτερόλεπτο, οι Diamond Signs ανέβηκαν στη σκηνή. Αυτό που θα παρουσίαζαν, ήταν κάτι “άγνωστο” στο περισσότερο κοινό μεταξύ αυτών και εμού του ιδίου, οπότε η αγωνία ήταν “ζωγραφισμένη” στο πρόσωπο αρκετών παρευρισκόμενων. Αυτό που ήξερα μόνο, ήταν ότι πρόκειται για μία μπάντα που παίζει διασκευές κλασικών κομματιών. Με την πρώτη κιόλας νότα, αυτή η αγωνία “πήγε περίπατο”. “Fairies Wear Boots” των τρομερών Black Sabbath και τα επιφωνήματα πρέπει να ακούστηκαν σε όλα τα Χανιά. Από εκεί και έπειτα, πανικός! “Cold Sweat” των Thin Lizzy, “Enter Sandman” των Metallica (παρεπιπτόντως ένα από τα αγαπημένα μου), “The Tower” του Bruce Dickinson (ακόμα ένα αγαπημένο), “Holy Diver” του μεγάλου κοντού του heavy metal και κλείσιμο με το “Wrathchild” των Iron Maiden. Τρομερό παίξιμο, τρομερές ερμηνείες και απίστευτη κίνηση πάνω στη σκηνή για τις Αθηναίες, που κατάφεραν να πετύχουν το σκοπό τους μέσα στο καταμεσήμερο: να “ζεστάνουν” το πλήθος για τη συνέχεια. Από τις ωραίες στιγμές της εμφάνισής τους, η αφιέρωση του show τους στον αδικοχαμένο Γιάννη Σπάθα, κιθαρίστα των Socrates. Μπράβο στα κορίτσια, γιατί το αξίζουν!
Diamond Signs setlist :
Fairies Wear Boots (Black Sabbath cover)
Cold Sweat (Thin Lizzy cover)
Enter Sandman (Metallica cover)
The Tower (Bruce Dickinson cover)
Holy Diver (Dio cover)
Wrathchild (Iron Maiden cover)
Μόλις λίγα λεπτά μετά το τέλος του show των Diamond Signs, η σκηνή ήταν έτοιμη να υποδεχτεί τους Τυνήσιους Carthagods. Μία μπάντα, που ομολογώ ότι δεν την είχα ακουστά. Με heavy/power ήχο και αρκετή όρεξη, οι Τυνήσιοι metallers πάτησαν τη σκηνή του venue και μέσα σε περίπου 35 λεπτά έδειξαν κάποια στοιχεία του ταλέντου τους. Ξεκίνημα με το “The Devil’s Doll” και ήδη τα πρώτα κεφάλια άρχισαν να κουνιούνται. Η συνέχεια, ακόμα καλύτερη! “Whispers Of The Wicked” και “The Monster In Me”, ήρθαν σα “κεραμίδα” στα ανυποψίαστα κεφάλια των θεατών. Ο Panter-ικός τους ήχος, έκανε το πλήθος να “χτυπιέται” ασταμάτητα και να διασκεδάζει με αυτό που άκουγε. Αφού ευχαρίστησαν τους διοργανωτές, έκλεισαν το set τους με μία μπαλάντα, το “Memories Of Neverending Pains”. Ο frontman δε σταμάτησε λεπτό να “παίζει” με το κοινό, δείγμα της ικανότατης σκηνικής παρουσίας του group. Πολύ δεμένη μπάντα, με εξαιρετικό ηχητικό προσανατολισμό και μεστές ερμηνείες. Αξίζουν την προσοχή μας και με το παραπάνω.
Carthagods setlist :
The Devil’s Doll
Whispers Of The Wicked
The Monster In Me
Memories Of Neverending Pains
Οι Σκωτσέζοι Holocaust, ήταν από τα groups που ήθελα να παρακολουθήσω. Με περίπου 40 χρόνια παρουσίας στο NWOBHM, δε θα μπορούσαν να περάσουν απαρατήρητοι από αυτή τη γιορτή του heavy metal. Μία μπάντα που ξέρει τι θέλει και πως να το αποδώσει επί σκηνής, και ένα κοινό που γουστάρει το NWOBHM, δημιούργησαν το κατάλληλο “πακέτο” για περίπου 50 λεπτά. Από την αρχή του show, με το “Smokin’ Valves”, οι Σκωτσέζοι metallers μπήκαν φουριόζοι και δε σταμάτησαν ούτε έκοψαν, πάρα μόνο για το απαραίτητο κούρδισμα. “Expander” για τη συνέχεια, και αμέσως μετά ένας χαμός με το “Death Or Glory”. Ήταν κάτι παραπάνω από ενθαρρυντικό, να βλέπεις μικρά παιδιά να δίνουν το παρών και να διασκεδάζουν σε ένα τέτοιο festival. Τα “The Small Hours” και “Iron Will” έδωσαν αρκετή “δύναμη” στο show, ενώ τα κλασσικά πλέον “The Nightcomers” και “Heavy Metal Mania”, μετέτρεψαν σε αρένα το μέρος που στεκόντουσαν οι θεατές. Δύο κομμάτια-μύθοι του heavy metal, που αποδόθηκαν όπως τους αρμόζει και με το κοινό να ανταποκρίνεται δυναμικά. Μία από τις δυνατές στιγμές του festival, και σίγουρα από αυτές που σου θυμίζουν τα εφηβικά σου χρόνια όταν πρωτοσυνάντησες αυτήν τη μουσική. Μία άκρως επαγγελματική εμφάνιση, από μία μπάντα που γουστάρει αυτό που κάνει. Hail Holocaust!
Holocaust setlist :
Smokin’ Valves
Expander
Death Or Glory
The Small Hours
Iron Will
The Nightcomers
Heavy Metal Mania
Αφού ο κόσμος είχε γεμίσει πλέον τον Προμαχώνα San Salvatore, οι εκρηκτικοί Rotting Christ ήταν έτοιμοι να “καταλάβουν” τη σκηνή. Με αλλαγές στο line-up, αλλά με τεράστια ενέργεια και πάθος γι’ αυτό που κάνουν, οι Έλληνες blacksters μπήκαν φουριόζοι δείχνοντας με το “καλημέρα” ότι δεν ήρθαν για… διακοπές, αλλά για να μετρήσουν “σκαλπ”. Ξεκίνημα με το “Hallowed Be Thy Name” και το πλήθος άρχισε να συγκεντρώνεται στο κέντρο του venue όπου θα στηνόταν το moshpit της “μάχης”. Με το άκουσμα του “Κατά Το Δαίμονα Εαυτού”, φλόγες πετάχτηκαν από το stage και το moshpit άρχισε να γεμίζει από “αφηνιασμένους” οπαδούς. Τα δύο νέα μέλη, ήταν σα να έπαιζαν χρόνια στο group, αφού κόλλησαν από την αρχή φέρνοντας μία “φρεσκάδα” και περισσότερη ενέργεια στη σκηνή. Ο Σάκης δε, ήταν σε τρομερή κατάσταση, αεικίνητος και με πάθος να ξεχειλίζει σα “νέου” καλλιτέχνη που θέλει να εδραιωθεί. Το “Fire God And Fear” από το νέο δίσκο, έσπειρε τον πανικό στις τάξεις των θεατών, ενώ το “Ελθέ Κύριε” με το “σπαρακτικό” ρεφρέν, ήρθε να “αποτελειώσει” τους παρευρισκόμενους.
Οι οπαδοί, έψαχναν εναγωνίως για ένα ίχνος δροσιάς, όμως οι Έλληνες black metallers είχαν άλλα σχέδια. Τα “Apage Satana” και “Dies Irae”, ανέβασαν κατακόρυφα τη θερμοκρασία δημιουργώντας συνθήκες “επίγειας κόλασης”, έτοιμης να κάψει τα πάντα στο διάβα της. Τα εφέ με τις φλόγες συνεχίστηκαν, και το “The Sign Of Evil Existence” έφερε νέο “κύμα” moshpit και headbanging. Οι Rotting Christ, όντας μία πραγματική “μηχανή” στα lives, συνέχισαν με το “The Forest Of N’ Gai” και σκόρπισαν “τρόμο” με το “Societas Satanas”, όπου το ξύλο “έπεφτε βροχή”. Οι Αθηναίοι blacksters, ανεβάζοντας κι άλλο ταχύτητα, έπαιξαν τα “King Of A Stellar War” και “In Yumen Xibalba”, όπου έγινε πραγματική “μάχη” στο μεγάλο moshpit στο κέντρο του Προμαχώνα San Salvatore. Το show πλησίαζε στο τέλος του και μετά τις ευχαριστίες του group για την πρόσκληση και φυσικά για το κοινό που παρευρέθηκε, έγινε ο χαμός! “Grandis Spiritus Diavolos” και το έπος “Non Serviam”, έφεραν το πλήθος σε κατάσταση έκστασης και απέδειξαν τις ικανότητες της μπάντας επί σκηνής. Με το άκουσμα του outro, μπορούσες να καταλάβεις τις κραυγές ανακούφισης των οπαδών μετά την “ισοπεδωτική” εμφάνιση των black metal θρύλων.
Ό,τι και να πει κανείς για τους Rotting Christ, νομίζω δε φτάνει να δείξει τις τρομερές ικανότητες της μπάντας επί σκηνής. Είναι φανταστικοί, είναι ισοπεδωτικοί, είναι απλά οι Rotting Christ! Εμφάνιση βγαλμένη από την “κόλαση” και όσοι την παρακολούθησαν “τσέκαραν το εισιτήριό τους” για εκεί! Μία από τις μεγαλύτερες Ελληνικές μπάντες, σε μία από τις καλύτερες βραδιές της. Hail Rotting Christ!
Rotting Christ setlist :
Intro
Hallowed Be Thy Name
Kata Ton Daimona Eaftou
Fire God And Fear
Elthe Kyrie
Apage Satana
Dies Irae
The Sign Of Evil Existence
The Forest Of N’ Gai
Societas Satanas
King Of A Stellar War
In Yumen Xibalba
Grandis Spiritus Diavolos
Non Serviam
Outro
Η ώρα που όλοι περιμέναμε είχε φτάσει. Η αγωνία και η προσμονή για την πρώτη εμφάνιση των Demons & Wizards στη χώρα μας σε λίγα λεπτά θα ήταν παρελθόν, αφού η μπάντα ήταν έτοιμη να πατήσει τη σκηνή του Chania Rock festival. Οι τελευταίες λεπτομέρειες ρυθμίστηκαν, τα φώτα χαμήλωσαν και υπό τους ήχους του εισαγωγικού “Chant”, οι Αμερικάνο/Γερμανοί power metallers εμφανίστηκαν στη σκηνή. Τα “Rites Of Passage” και “Heaven Denies”, έφεραν τα πρώτα επιφωνήματα του κόσμου και τα πρώτα κουνήματα του κεφαλιού μας. Η μπάντα ήταν “υπερηχητική”, με τρομερή ενέργεια και τη χαρά του “πρωτάρη” ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους. Ο Hansi Kursch, έδωσε ρεσιτάλ ερμηνείας στο “Poor Man’s Crusade” και στο “Crimson King” δε σταμάτησε να τρέχει πάνω στη σκηνή.
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο έτερος θρύλος Jon Schaffer, που “κεντούσε” τα riffs στην κιθάρα του. Άξιοι παραστάτες και τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας, που παρέδιδαν μαθήματα live εκτελέσεων. Το “Love’s Tragedy Asunder”, σήμανε το τέλος του πρώτου μέρους της Demons & Wizards εποχής και την μεταφορά μας στα κύρια groups των ιδρυτών του project, τους Iced Earth και τους Blind Guardian. Τα “Burning Times” και “Welcome To Dying”, ήταν το έναυσμα για ασταμάτητο headbanging και sing along, με το πλήθος να μην πιστεύει σε αυτό που βλέπει. Οι ερμηνείες δε του Hansi, ήταν “από άλλο πλανήτη”! Οι δύο φίλοι, έδειχναν να απολαμβάνουν αυτή την αγάπη των οπαδών και ανταπέδιδαν με το εξαιρετικό χιούμορ του frontman τους. Το κοινό όμως είχε έρθει για Demons & Wizards και η μπάντα τους χάριζε απλόχερα όλες τις επιτυχίες της. “Beneath These Waves” για τη συνέχεια και μετά η δυάδα “The Gunslinger” και “Terror Train” χωρίς ανάσα, έκανε τους παρευρισκόμενους να τα χάσουν με τη δυναμική που έχουν τα τραγούδια σε live εκτέλεση.
Και κάπου εδώ, η μπάντα προανήγγειλε ακόμα ένα encore με κομμάτια των αγαπημένων groups του Ελληνικού κοινού, Iced Earth και Blind Guardian. O Hansi, κατάφερε μία εξαιρετική ερμηνεία στο “I Died For You”, ενώ το “Valhalla” “έκλεψε” και πάλι την παράσταση, με το a capela ρεφρέν του κόσμου, που το διέκοψε ο Hansi λέγοντας ότι είμαστε “fucking crazy people”. Η μπάντα είχε μείνει “άφωνη” από το venue, κάτι που ανέφερε συνέχεια ο Hansi Kursch, ενώ το πλήθος έδινε ρεσιτάλ αγάπης στο group, το οποίο ανταπέδωσε με “τριάδα-φωτιά”. “Tear Down The Wall”, “Gallows Pole” και “My Last Sunrise” “με μια ανάσα”, δείχνοντας ότι οι Demons & Wizards δεν αστειεύονται. Οι επευφημίες του κοινού και η παρότρυνση των διοργανωτών, μας έδωσε ένα εξαιρετικό encore δύο τραγουδιών που είναι στα καλύτερα της μπάντας. Τα “Blood On My Hands” και η θρυλική μπαλάντα “Fiddler On The Green”, έκλεισαν θριαμβευτικά την πρώτη εμφάνιση των Demons & Wizards στη χώρα μας και στο Chania Rock festival.
Μέσα στις ευχαριστίες, στις φωτογραφίες-ενθύμια και τις ιαχές του κόσμου για ακόμη περισσότερους Demons & Wizards, μπορούσες να ξεχωρίσεις την αγάπη του κοινού για τους δύο αυτούς ηγέτες του group. Μπορούσες να ξεχωρίσεις, το δέσιμο των δύο αυτών ηγετών με τη χώρα μας και τους οπαδούς της. Μπορούσες να ξεχωρίσεις, γιατί αυτή η ανεπανάληπτη εμφάνιση της μπάντας, θα μείνει χαραγμένη στο μυαλό όλων αυτών που την παρακολούθησαν. Οι Demons & Wizards ήταν απολαυστικοί, ήταν εξαιρετικοί, ήταν φανταστικοί! Ήταν η μία από τις 5 καλύτερες συναυλίες που έχω παρακολουθήσει και σίγουρα στο καλύτερο μέρος που θα μπορούσε να συμβεί. Οι Demons & Wizards, απλά δίδαξαν πως παίζεται ένα τέλειο live. Ξαναφέρτε τους, χθες!!
Demons & Wizards setlist :
Chant
Rites Of Passage
Heaven Denies
Poor Man’s Crusade
Crimson King
Love’s Tragedy Asunder
Burning Times (Iced Earth cover)
Welcome To Dying (Blind Guardian cover)
Beneath These Waves
The Gunslinger
Terror Train
I Died For You (Iced Earth cover)
Valhalla (Blind Guardian cover)
Tear Down The Wall
Gallows Pole
My Last Sunrise
Encore
Blood On My Hands
Fiddler On The Green
Τελειώνοντας το show, έμεινα για λίγο πιο πίσω μήπως και συνειδητοποιήσω τί ακριβώς έζησα τη σημερινή ημέρα. Χαμογελαστά πρόσωπα, οικογένειες, ανθρώπους που αγαπούν όσο τίποτα αυτήν τη μουσική, μπάντες που γουστάρουν αυτό που κάνουν, όμορφο μέρος, διοργανωτές-οπαδούς που έκαναν σα μικρά παιδιά. Πολλά πράγματα, που με κάνουν να πιστεύω ότι το heavy metal “ζει και βασιλεύει” και θα συνεχίσει να ζει όσο υπάρχουν όλα τα παραπάνω. Το Chania Rock festival, είναι ένα μοναδικό festival που συγκεντρώνει όλα τα παραπάνω. Επισκεφθείτε το, έστω μία φορά, και θα σας “κερδίσει”. Όσο για μένα, 363 μέρες μακριά είναι. Πού θα πάει, θα περάσουν…
![](https://rockway.gr/wp-content/plugins/dp-post-views/images/eyes.png)
Be the first to comment