ATTACK

Όπως λέμε “γιούρια”, “αέρα”, “επίθεση” και πολλές άλλες επικές φράσεις σε πολλές άλλες γλώσσες του κόσμου εκτός της Ελληνικής! Αν και στη προκειμένη περίπτωση πρέπει να φωνάξουμε “Angriff”, λόγο της Γερμανικής καταγωγής της επικής μπάντας του Ricky Van Helden..! Σχεδόν Γερμανικής, μιας και για αρκετά χρόνια και στα καλύτερα τους θα έλεγα, ήταν ένας Έλληνας στα ντραμς ονόματι Athanasios “Zacky” Tsoukas!!

Το θέμα με τους Attack, είναι πως γυρνώ 17 χρόνια πίσω, σε μια εποχή πιο ρομαντική λόγο ηλικίας και ψαξίματος, για μπάντες που δε γνώριζα, ιδιαίτερα στο χώρο του epic metal, αφού ήμουν και είμαι κατά βάση αθεράπευτα επικός! Και όπως πάντα (αφού η ιστορία αέναα στριφογυρνά), κανείς δε γνώριζε τη μπάντα τούτη, ούτε καν “ψαγμένοι” επικοί (τουλάχιστον από όσους γνώριζα εγώ) και πέρα από μια μονοσέλιδη αναφορά σε ένα περιοδικό, δεν υπήρξε τίποτα άλλο για αυτή τη μπάντα ever!

Μάλιστα λόγο του ότι το Internet ήταν στα σπάργανα τότε στην Ελλάδα, δεν υπήρχε η ταχύτατη και άμεση ενημέρωση του σήμερα, οπότε δεν ήξερα αν αυτή η μπάντα υπάρχει

ATTACK

ακόμη ή όχι! Επίσης δεν υπήρχε όλη η δισκογραφία τους στα καταστήματα και κανείς δεν ήξερε πολλά! Παρατηρώντας όμως πως με τη πάροδο του χρόνου, αρκετά δισκοπωλεία πα­ρου­σί­αζαν σε βυνίλιο κάποιες δου­λειές τους, κυρίως το “Destinies of War”, έτρεφα ελ­πί­δες!

Όμως.. όπως ο Κόναν μετά από εκατοντάδες χρόνια βρήκε το Ατλα­ντι­κό σπαθί του (μ’ αρέσω τώρα!), έτσι έμελε να φτάσει ο καιρός όπου θα μάθαινα περισσότερα και θα μιλούσα με τον ίδιο τον αρχηγό της μπάντας Ricky Van Helden, ο οποίος μου έδωσε την άδεια μετά από την επιβεβαίωση πως 12 χρόνια πριν έκανα tattoo το εσώφυλλο του “Destinies..”, να μάθω για το βιογραφικό της μπάντας, κάτι δηλαδή που ποθούσα σχεδόν δύο δεκαετίες!

Οι Attack λοιπόν, ξεκίνησαν το 1984 στο Ανόβερο της Γερμανίας και την ίδια χρονιά κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους Danger in the Air, ξεκινώντας έτσι να δίνουν και διάφορα live και μετά τη διαπίστωση ότι τα καταφέρνουν μια χαρά, συνέχισαν άμεσα τη δισκογραφική τους πορεία με το “Return of the Evil”. Παίρνοντας θετικές κριτικές, συνεχίζουν με το “Beastkiller” και στην Αυστραλία μάλιστα ψηφίζονται, ως το καλύτερο νέο υποσχόμενο metal συγκρότημα!

ATTACK

Μετά από ένα ευρωπαϊκό tour, διαλύουν, μα όχι για πολύ μιας και ο Ricky τους επαναφέρει άμεσα και δυναμικά, δίνοντας σε εμάς και στους Attack, το ηλεκτροσόκ ονόματι “Destinies of War”!

Τώρα τι να πω..; Αν και προκατειλημμένα θα μιλήσω, αφού με αυτό το άλμπουμ τους γνώρισα και στοιχειώθηκα, όποιος δεν έχει ακούσει τις κομματάρες “Blind Man” και Death Rider, χάνει τρομακτικές στιγμές, μουσικού metal έπους! Η εταιρία τους “ZYX-Mikulski”, δε τους υποστηρίζει όσο χρειάζεται και έτσι ιδρύουν τη δική τους δισκογραφική, “Iceland Records”, όπου και κυκλοφορούν το πέμπτο δίσκο τους, “Seven Years In The Past”, το οποίο φτάνει στη 16 θέση στα Ιαπωνικά charts.

Το “Revitalize” κυκλοφορεί μόλις το 1994 και λειτουργεί ως ένα μικρό best of κι αυτό συμβαίνει λόγο του ότι στην Ιαπωνία (μη λέμε μόνο για εμάς), δε βρίσκουν εύκολα τις παλαιότερες δουλειές της μπάντας! Εκεί να δεις και ν’ ακούσεις!! “Return of the Warrior, Heroes Die Young, “The Fighter”, όλα τα έπη μαζεμένα! Ακούστε τα και θα καταλάβετε, γιατί θεωρώ αυτή τη μπάντα σημαντική!

Το 1995 οι Attack κυκλοφορούν το κύκνειο άλμπουμ “The Secret Place” και μετά σωπαίνουν!

Και για να πούμε την αλήθεια, όλα αυτά τα χρόνια, η ύπαρξη τους ήταν δυστυχώς σιωπηλή και για λίγους, τουλάχιστον στην Ελλάδα, αν και θα έπρεπε τουλάχιστον στο κύκλο των επικών να είχαν μια κάποια αναγνώριση. Πραγματικά αν κάποιος μπορούσε να φτιάξει μια επιλογή από τα επικότερα κομμάτια στο χώρο του metal, αρκετά από αυτά θα μπορούσε να είναι των Attack!

ATTACK

Το τέλος όμως έφτασε; Απ’ ότι γνωρίζω όχι, μιας και 16 χρόνια μετά, το “Deadlocked” θα προσφέρει στους Attack μια δεύτερη ευκαιρία, ώστε να αποκτήσουν με το σπαθί τους ότι τους αναλογεί! Από τις πληροφορίες μου, το σχήμα παραμένει epic, όπως και αυτός ο νέος δίσκος τους, άρα καλά κι ευχαρίστα είναι τα νέα, για τους απανταχού επικούς! Εύχομαι μόνο τούτη τη φορά, να μας ταρακουνήσουν, να γίνουν περισσότερο γνωστοί και να τους δούμε και σε κανένα epic Liveάκι έτσι;

Όσον αφoρά την επιμονή και τη μαχητικότητα τους.. το μόνο που θα πω είναι πως.. “Heroes Die Young”!! Έτσι Ricky;!