GIOELI-CASTRONOVO: “Set the World on Fire”

25 χρόνια έχουν περάσει από την πρώτη συνύπαρξη των δύο μουσικών, στο ντεμπούτο άλμπουμ των Hardline, “Double Eclipse” του 1992. Με διαφορετικούς δρόμους από τότε, ο Gioeli συνέχισε να αποτελεί την κορυφή και τον άμεσο, φωνητικό εκφραστή της μουσικής των Hardline, με ένα αξιοσημείωτο πέρασμα από το μικρόφωνο του Axel Rudi Pell, ενώ ο Castronovo είχε μια διαδρομή δίπλα σε ονόματα-κολοσσούς, όπως ο Ozzy Osbourne και οι Journey, ενώ σήμερα η διπλή υπόσταση του ντράμερ/τραγουδιστή είναι παραπάνω από αισθητή στους Revolution Saints.

Η εταιρία που αρέσκεται, μάλλον κυριολεκτικά ηδονίζεται στις περίεργες χημείες των συνεργασιών, η Frontiers, τους έφερε και πάλι κοντά, και ο καρπός έχει τον τίτλο “Set The World On Fire”. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στην Ιταλία, με παραγωγό τον συνήθη ύποπτο Alessandro Del Vecchio που επιμελήθηκε και όλα τα Keyboards του δίσκου. Παρτενέρ του πρωταγωνιστικού διδύμου, ο κιθαρίστας Mario Percudani, και ο μπασίστας Nik Mazzucconi.

Δεν χρειάζεται περισσή φαντασία και ικανότητες ιχνηλάτη για να υποθέσεις τι σε περιμένει στα δώδεκα τραγούδια του “STWOF”. Οι δύο βετεράνοι μουσικοί μοιράστηκαν τις hard rock και AOR δοσολογίες τους με κάθε δυνατή συντεταγμένη, σμίλευσαν με τις φωνές τους επιθυμητές μελωδίες και έστησαν ευπρόσδεκτες παγίδες για τους φίλους του χώρου.

Φωνητικά, όσοι είναι εξοικειωμένοι με τις ικανότητές τους θα χαρούν να παρακολουθούν την πληρότητα των εναλλαγών δύο χαρισματικών για το είδος ερμηνευτών. Με την τεράστια εμπειρία τους και έχοντας τις χορδές τους ακόμα σε εξαιρετική ετοιμότητα, ρίχνουν το μεγάλο βάρος στο φωνητικό απόθεμα του δίσκου. 

Συνθετικά, όλα τα πετυχημένα μαντζούνια του ραδιοφωνικού hard συναρμολογούν ένα δίσκο που θα τον τιμήσει εύκολα ο φίλος αυτού του ήχου. Ιδιαίτερα, το δυναμικό ξεκίνημα του ομότιτλου, το εκπληκτικό, ατμοσφαιρικό single “Through”, και το “Fall Like An Angel” που μοιάζει να ξέφυγε από τα πρώτα άλμπουμ των Bon Jovi, μάλλον ανοίγουν την όρεξη για μεγάλα πράγματα. 

Αυτό που μάλλον αποδυναμώνει σχετικά τη ροή και την αποτελεσματικότητα του δίσκου είναι οι πολλές ακουστικές στιγμές στα πρότυπα των power ballads ή και πιο κοντά σε αμιγώς ακουστικές συνθέσεις όπως το φινάλε με το “Let Me Out”. Μετράς όμως, “Who I Am”, “It’s All About You”, “Mother” και “Walk With Me”, και είναι μάλλον πολλά και προκαλούν κορεσμό, και καταλήγεις να προτιμήσεις τη διασκευή του “I Need You Now” των Lady Antebellum, που είναι και η μόνη μεταγραφή υλικού.

Την ισορροπία φέρνει το πρωτοκλασάτο AOR single “Ride Of Your Life”, με ιδανικούς ρυθμούς και μελωδίες, και τα προτρεπτικά, ξεσηκωτικά “Run For Your Life” και “Remember Me”, που διαθέτουν και νεύρο να στηρίξουν τις μελωδίες των δύο μουσικών.

Συνολικά, η σύμπραξη αυτή, με μια γενναία δόση νοσταλγίας και φωνητική ποιότητα, θα τουμπάρει τους φίλους του είδους, και όσους αρέσκονται στην άμεση μελωδική ικανοποίηση, αλλά θα αφήσει τους πιο απαιτητικούς χωρίς καύσιμα στη μέση της διαδρομής.

Γιώργος Γεωργίου
About Γιώργος Γεωργίου 441 Articles
Συνηθίζουν να λένε, «δείξε μου τους φίλους σου να σου πω ποιος είσαι»… Αν μπορούσε λοιπόν να ιδρύσει το δικό του “Cabaret Voltaire”, στους τοίχους του θα είχε κορνίζες με φωτογραφίες του Τάκη Τλούπα και πίνακες των David Bomberg και Edward Hopper. Πάνω στο πατάρι θα είχε τις δύσκολες περιπτώσεις, αυτούς που αν τελικά μάλωναν μεταξύ τους, θα έπρεπε να γίνει σε απομόνωση. Σε ειδικό “triryche design” τραπεζάκι ο Tate με τον De Garmo, και ακριβώς απέναντι σε ευρύχωρο καναπέ ο Fish με τον Steve Hogarth. Μοναχικό τραπέζι με κηροπήγιο και θέα από μικρό παράθυρο στην ομίχλη της πίσω αυλής ο Simon Jones. Φθαρμένο ημίψηλο σκαμπό και μίνι μπαρ δίπλα του για τον Nick Cave. Σκαλιστή πολυθρόνα για τον Ronnie James Dio, και κάθισμα VIP από το Villa Park για τον μουστάκια άρχοντα των ριφ. Φουτουριστικό κουπέ για τρεις σεβάσμιους κυρίους από τον Καναδά, μην τον ρωτήσεις ποιους. Κάτω σε περίοπτη θέση στο μπαρ, τον μορφονιό Joakim Larsson, για να τραβά τις ωραίες γυναίκες, και δίπλα του τον Jim Matheos να τον συμμαζεύει με την ψυχραιμία του όταν χρειάζεται. Σε ένα μικρό τραπέζι στην πιο σκοτεινή γωνιά, η περίεργη παρέα του David Sylvian, του Neil Hannon και του Paddy McAloon. Όταν κάθονται στο μπαρ και οι νεότεροι Einar Solberg, Daniel Tompkins και Daniel Estrin, η χημεία είναι πια ιδανική. Καθόλου άσχημα κι απόψε…