No Clear Mind: “Makena”

Tο νεοσύστατο εγχείρημα των No Clear Mind, “Makena”, αποτελείται από απλές, σε καμία περίπτωση απλοϊκές, μελωδίες στις οποίες δομείται όλο το album, μέσω εξαιρετικών ενορχηστρώσεων, αφήνοντας μια γλυκιά και ταξιδιάρικη αίσθηση σ’ ένα αργόσυρτο ψυχεδελικό παραλήρημα, με μικρές δόσεις νοσταλγίας και με προοπτική στο μέλλον.

Οι No Clear Mind δεν είναι σε καμία περίπτωση χθεσινοί. Πρόκειται για ένα μουσικό σύνολο αξιόλογων μουσικών, οι οποίοι έκαναν αίσθηση σ’ Ελλάδα κι εξωτερικό με τα πρώτα τους album “Dream is Destiny” (2012, Somehow Ecstatic Records) και το εξαιρετικό “Mets” (2013, Inner Ear Records).

Το “Makena”, έπειτα από 4 χρόνια είναι το επιστέγασμα, αλλά παράλληλα ένα εφαλτήριο για νέους πειραματισμούς κι ηχητικούς δρόμους που ευοδώθηκαν και αποδόθηκαν με τον καλύτερο τρόπο σ’ αυτή τη δουλειά.

Το εν λόγω πόνημα ξεχωρίζει πέρα από τις ήπιες και καθηλωτικές μελωδίες του, για τον καλά δουλεμένο στίχο του. Δεν υπάρχει πλέον instrumental θέμα σ’ αντίθεση με τις προηγούμενες δουλειές τους.

Πρόσεξα τα πολυσύνθετα ρυθμικά μέρη που παρά τις ακατάπαυστες εναλλαγές τους δημιουργούν ένα άρτιο κι ενιαίο αποτέλεσμα, τους εξαιρετικούς πειραματισμούς στα τύμπανα (ηλεκτρονικά ή μη), τα σαγηνευτικά vocals, που ενίοτε συνταιριάζουν με άψογες δεύτερες και τέλος τις ατμοσφαιρικότατες synthi γέφυρες.

Με μια πρώτη – επιδερμική ακρόαση, η αίσθηση που δημιουργείται είναι ότι οι τύποι λατρεύουν τους Radiohead (ειδικότερα στο “In June” και στο “Lulu”), ως απόρροια των ακουστικών κιθαριστικών rhythm sections. Όμως, όσο προσπαθείς να  εντρυφήσεις στον ήχο τους σε διαπερνούν στοιχεία από “Divine Comedy”, αλλά περισσότερο της πρότερης εποχής του Dave Wilson στους “Porcupine Tree” (“No man is a land”, “Way out”), εντούτοις οι Floyd έχουν βάλει τη σφραγίδα τους σ’ όλη την αισθητική τους (“Makena”). Αναμφισβήτητα, η πιο «εξωστρεφής», ώριμη κι εμπνευσμένη παραγωγή τους ως σήμερα.

Πειραματισμός, ψυχεδελική διάθεση και μια υποτονικότητα παντρεμένη μ’ έναν underground λιτό, απαλλαγμένο από υπερβολές, δυναμισμό, συνθέτουν ένα space rock τοπίο, που όχι μόνο δε μπορεί να περάσει απαρατήρητο, αλλά καθηλώνει, εξημερώνει την αισθητική μας και δημιουργεί μια προσμονή ν’ απολαύσουμε ζωντανά, το άρτιο αυτό σχήμα πραγματικών καλλιτεχνών και τις εξαιρετικές συνθέσεις που προσέφεραν στο τελευταίο album τους.

About Παναγιώτης Σπυρόπουλος 220 Articles
Γεννήθηκε στα τέλη του 70 στα Δυτικά της Αθήνας, πιο αργά ή πολύ νωρίτερα από ότι θα ήθελε - δεν έχε καταλήξει ακόμα! Ακροβατώντας ανάμεσα σε οικονομετρικά μοντέλα, φιλοσοφικούς αναστοχασμούς, πολιτικούς προβληματισμούς, κοινωνικές και διατροφολογικές ανησυχίες, η μουσική αναζήτηση είναι το δίχτυ ασφαλείας στο matrix της καθημερινότητας. Fan του σκληρού ήχου, λάτρης της κλασικής μουσικής, παθιασμένος με τα blues. Αναζητά την αιτία ζωής του, πριν κάποιοι άλλοι διαγνώσουν την αιτία θανάτου του• είναι σε καλό δρόμο για το δεύτερο.