![](https://;/wp-content/uploads/oldrockway/photos/reviews/2017/01Jan-March/Dusius.jpg)
Πρώτη full length δουλειά για αυτήν την επταμελή ιταλική μπάντα κι όπως ακούω, η παράδοση αυτοκτονικών τάσεων καλά κρατεί.
Και εξηγούμαι.
Ωραίες folk ατμόσφαιρες στο intro, όμορφα riff και πλουραλιστικό ρυθμικό δίδυμο στην εκκίνηση του opening track “Slainte” από πίσω, μια χαρά λέω, όλα καλά. Τι το ήθελα; Δεν δάγκωνα τη γλώσσα μου; Πριν αλέκτωρ λαλίσει τρις, το πνεύμα του Τσομπανάκου της ΕΡΤ ενεφανίσθη πάλι. Και μαζί του… η φλογέρα!
Θα το ξαναπώ. Δεν ξέρω τι πάθος διακατέχει τους ιταλούς που κινούνται σε folk χώρους και χρησιμοποιούν synth φλογέρα μετά μανίας ευνουχίζοντας σε στιγμές την ίδια την μουσική τους απονευρώνοντάς την. Είναι ξεκάρφωτη ως ρόλος στο εικαστικό περιβάλλον για τη μουσική που διαπραγματεύεται η μπάντα, η οποία συνθετικά ακούγεται πολύ φιλότιμη και προσπαθεί να σε βάλει στο πολεμικό πνεύμα της.
Οι Dusius είναι αρκετά καλή μπάντα, ένα προσεγγιστικό διπλότυπο των Bal Sagoth, των Skyclad ή των συμπατριωτών τους (και θεών) Elvenking με τη διαφορά (προς το χειρότερο) να καθορίζεται από το βουκολικό τέλμα του οργάνου που ανέφερα. Πολύ καλά, χαρακτηριστικά φωνητικά από τον Manuel Greco ο οποίος μετακινείται με άνεση από τα υμνικά καθαρά στα growls με χαρακτηριστική άνεση και καλή riffολογική άποψη, τυπική μεν αλλά δομημένη με οικείες μελωδίες. Επίσης, αν εξαιρέσουμε το κάλεσμα των αμνών, ο πληκτροφόρος ορίζοντας του Alessandro Vecchio εμφανίζεται διακριτικός σε βαθμό αριστείας, σταθερά σε δεύτερο ρόλο προς χάριν του μεταλλικού χαρακτήρα του album αυτού.
Αρκετά καλά τα “The Rage of Gods”, “Desecrate”, τα δυο intro / outro μέρη του “ Funeral March” και γενικά, το επίπεδο των κομματιών των Dusius είναι αξιοπρόσεκτο συνθετικά. Ισομοιρασμένες ταχύτητες και γενικά η άποψή τους πάνω στο “εμπλουτισμένο” folk melodic black / death δεν είναι καθόλου αδιάφορη. Θα αρέσει σε πολλούς που τους αρέσουν τα ηχητικά παραμύθια αλλοτινών, ρομαντικών εποχών. Προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα, αλλά αν είχα το κουμάντο, θα επαναηχογραφούσα το “Memory Of A Man”, κρατώντας μόνο τα φυσικά metal όργανα. Ίσως και να έβγαινε αριστούργημα. Ιταλοί είστε, βρείτε ένα θεσπέσιο κώλο και χώστε τη φλογέρα, για το Θεό δηλαδή επιτέλους!
https://www.facebook.com/viking.metal.dusius/
![](https://rockway.gr/wp-content/plugins/dp-post-views/images/eyes.png)
Be the first to comment