BORIS & IAN ASTBURY: "BXI"

Οι Boris είναι πειραματικό rock συγκρότημα από την Ιαπωνία, και το “BXI” είναι η πιο πρόσφατη δουλειά τους, στην οποία συμμετέχει ο Ian Astbury (τραγουδιστής των The Cult). Το EP αποτελείται από τέσσερα τραγούδια. Τρία νέα τραγούδια των Boris και μια διασκευή.

Το EP ανοίγει το “Teeth And Claws”, ένα κατά βάση αργόσυρτο κομμάτι με αρκετά απλές κιθάρες και τύμπανα, που παρόλα αυτά όμως ακούγεται παραπάνω από ευχάριστα. Στη συνέχεια τα πράγματα ‘αγριεύουν’ λίγο, με το “We Are Witches” να αποτελεί την πιο rock στιγμή του EP, με τους ρυθμούς να έχουν ανέβει και με αρκετή παραμόρφωση στις κιθάρες. Κατά τη γνώμη μου, το συγκεκριμένο κομμάτι θα μπορούσε άνετα να βρίσκεται στον τελευταίο δίσκο των The Cult “Born Into This”, αρκεί βέβαια οι κιθάρες να είχαν περάσει από τον Billy Duffy.

Το τέταρτο κομμάτι του EP “Magickal Child” είναι εξίσου ενδιαφέρον αν και σε τελείως διαφορετικό μουσικό ύφος. Φανταστείτε κάτι στο στιλ του “Brother Wolf Sister Moon” και θα είστε αρκετά κοντά.

Παρόλο που και τα τρία αυτά κομμάτια ως συνθέσεις δεν αποτελούν κάτι το ιδιαίτερο, αυτό που κάνει τη διαφορά είναι, φυσικά, η συμμετοχή του Astbury σε αυτά. Πραγματικά ο τρόπος με τον οποίο τραγουδά μεταμορφώνει τα κομμάτια από συνθέσεις που, υπό άλλες συνθήκες, πιθανά να περνούσαν απαρατήρητες, σε τραγούδια που, αν μη τι άλλο, παρουσιάζουν ενδιαφέρον.

Το καλύτερο τραγούδι του EP είναι και το μοναδικό στο οποίο ναι μεν δε συμμετέχει ο Astbury, αλλά είναι εν μέρει δικό του. Μπερδευτήκατε; Δεν υπάρχει λόγος. Η διασκευή, για την οποία μιλήσαμε παραπάνω, δεν είναι άλλη από το “Rain” από το δίσκο “Love” των The Cult. Εδώ οι Boris δε μένουν σε μια στείρα επανεκτέλεση. Με πιο ψυχεδελικές κιθάρες, το παραμορφωμένο μπάσο, τα γυναικεία (ή καλύτερα κοριτσίστικα φωνητικά, που μάλλον θα ήθελαν να μοιάζουν με αυτά των Cranes –για όσους ξέρουν- αλλά δεν το καταφέρνουν), οι Boris δείχνουν ότι δε φοβούνται να αλλάξουν αρκετά ένα κομμάτι, προσαρμόζοντας το στο δικό τους στυλ.

Δε γνωρίζω πως θα φανεί αυτό το EP στους οπαδούς των Boris. Φαντάζομαι όμως ότι όσοι ακούν The Cult (και κυρίως σε όσους αρέσουν δίσκοι όπως το “Born Into This” ή ακόμα και το “The Cult”), έχουν πολλές πιθανότητες να βρουν εδώ κάτι το ενδιαφέρον.

Δημήτρης Καρβούνης