ELUVEITIE, SKALMOLD, WIND ROSE (13/02/2015) Fuzz Club

Παρασκευή και 13 λοιπόν ήταν η βραδιά όπου έμελλε να στηθεί αυτό το πολυαναμενόμενο folk metal πάρτι με μπροστάρηδες τους γνωστούς και ιδιαίτερα αγαπητούς στο ελληνικό κοινό Eluveitie στα πλαίσια της περιοδείας τους για το εξαιρετικό περσινό “Origins”.

Και το γεγονός ότι  από τις τρείς μέχρι εκείνη τη στιγμή εμφανίσεις τους στη χώρα μας, είχα καταφέρει να τους δω μόνο την πρώτη (σαν support στους Kreator το 2009), έκανε την ανυπομονησία μου για εκείνο το βράδυ να χτυπάει κόκκινο.

Μπαίνοντας στο Fuzz μπορώ να πώ πως παραξενεύτηκα με τον λιγοστό κόσμο που βρισκόταν εκεί και βλέποντας επιπλέον πως ο εξώστης ήταν κλειστός κατάλαβα ότι είχα πέσει αρκετά έξω σχετικά με την προσέλευση που περίμενα.

Στις 20:00 ακριβώς την αυλαία ανοίγουν οι Ιταλοί Wind Rose. Μια πολύ καλοδουλεμένη μπάντα, αρκετά προβαρισμένη, με πολύ καλή σκηνική παρουσία και με πολύ όρεξη κατάφερε με το επικό power metal της να ζεστάνει το ολοένα και αυξανόμενο κοινό.

Ωραίες συνθέσεις από τις οποίες προσωπικά ξεχώρισα το καταπληκτικό “The Breed of Durin”, με όμορφα χορωδιακά refrain και με το setlist τους βασισμένο στην πρόσφατη κυκλοφορία τους “Wardens of the West Wind”. Οι Rhapsody και Blind Guardian επιρροές του σχήματος εμφανέστατες.  Aξιοπρεπέστατο σχήμα και ιδανικό opening act της βραδιάς. Οι φίλοι του συγκεκριμένου ήχου αξίζει πραγματικά να τσεκάρουν.

Επόμενοι του lineup από την μακρινή Ισλανδία οι Skalmold. Kαι δεν δυσκολεύτηκα να καταλάβω από τις πρώτες κιόλας νότες πως υπήρχαν πολλοί που περίμεναν να τους δούν ζωντανά. Ορεξάτοι και άκρως επικοινωνιακοί, με ποικιλία στα φωνητικά (όλα τα μέλη συμμετείχαν), ένα εξαιρετικό Viking/ folk metal να κάνει κάθε κομμάτι ξεχωριστό και sing along μελωδίες που σου καρφώνονται στο μυαλό από τα πλήκτρα μετέτρεψαν την εμφάνιση τους σε ένα Ισλανδικό ταξίδι.

Η μπάντα εκπροσωπεί στο έπακρο αυτό που λέμε folk metal και με σύμμαχο ένα εξαιρετικό ήχο κέρδισαν τον κόσμο ( και σίγουρα πολλούς νέους οπαδούς) κάτι που μαρτυρούσαν τα πρώτα mosh pits και wall of death. Kαι κάτι μου λέει πως δεν θα αργήσουμε να τους ξαναδούμε από τα μέρη μας.

Στις 22:30 ήρθε η ώρα των οχτώ Ελβετών να πάρουν την θέση τους στην σκηνή. Και το πανηγύρι άρχισε. Μια εξαιρετική πραγματικά εμφάνιση από τους folk/ melodic death metallers με τον Chrigel να τραβάει ομολογουμένως τα βλέμματα πιάνοντας πότε το μαντολίνο και πότε το φλάουτο και φυσικά δεν γινόταν να αγνοήσεις την Anna Murphy με την καταπληκτική φωνή της και το μαγευτικό της hurdy gurdy.

Επαγγελματισμός και δυναμισμός από κάθε μέλος της μπάντας στο έπακρο και ένα ικανοποιητικότατο setlist που κάλυψε ολόκληρη την δισκογραφία τους συμπλήρωσαν την εμφάνιση τους. Ο κόσμος το ευχαριστιόταν με την ψυχή του ενώ κακός χαμός επικράτησε σε κομμάτια όπως το “King” που άνοιξε το set τους, “From Darkness”, “Thousandfold”, “Sucellos”, “The Nameless”, “Inception” με το “Tegernako” να ενώνει το εκστασιασμένο κοινό κάνοντας τους να χορεύουν όλοι μαζί αγκαλιασμένοι.

Εντύπωση ωστόσο μου προκάλεσε το γεγονός πως έπαιξαν όλα τα… hitάκια τους “Alesia”, “A Rose For Epona”, “Quoth the Raven” ενώ η επιλογή του κοινού να παίξει η μπάντα το “The Call of the Mountains” στη μητρική τους γλώσσα αντί στα αγγλικά φαίνεται να εξέπληξε και την ίδια την Anna. Tα “Helvetios” και “Inis Mona” που ζητούσε επίμονα ο κόσμος, έκλεισαν την εμφάνιση τους και αποτέλειωσαν κάθε σπιθαμή ενέργειας που μας είχε απομείνει.

Eluveitie setlist: Origins (Intro), King, Nil, From Darkness, Thousandfold, AnDro, Sucellos, Omnos, The Call of the Mountains, The Nameless, Inception, Hope, Kingdom Come Undone, Alesia, The Silver Sister, Carry the Torch, A Rose For Epona, Quoth the Raven, Tegernako   Encore: Helvetios, Inis Mona

Μετά από μιάμιση και βάλε ώρα (!!!!!) οι Eluveitie μας αποχαιρέτησαν αποδεικνύοντας πως δεν έχουν φτάσει τυχαία στο επίπεδο που βρίσκονται σήμερα και σαν πραγματικοί επαγγελματίες δεν άφησαν κανέναν παραπονεμένο με ένα απολαυστικό και χορταστικότατο show. Όλοι λοιπόν εκεί στο επόμενο ραντεβού για να ξαναζήσουμε αυτήν την μαγευτική γιορτή γιατί όπως και να το κάνουμε… δεν τους χορταίνεις.

Photos: Βασιλική Παναγοπούλου