WHYZDOM: “Symphony For A Hopeless God”

Άλλη μια symphonic metal μπάντα με θηλυκό λαρύγγι πίσω από το μικρόφωνο.

Ο λόγος για τους Γάλλους Whyzdom, οι οποίοι αν μη τι άλλο με το “Symphony For A Hopeless God” (τρίτο full length για την μπάντα, με ισάριθμες αλλαγές στα φωνητικά) παρουσιάζουν υλικό που ως ένα βαθμό ακούγεται πολύ φιλόδοξο, προσεγγίζοντας τη σινεφίλ soundtrackική πτυχή του ύφους αυτού, σε έναν βαθμό να διαφοροποιείται αρκετά σε σχέση με τις Nightwishικές τάσεις που απαντώνται εδώ και χρόνια στο female fronted μουσικό στερέωμα.

Στο επίκεντρο φυσικά τίθεται αυτομάτως η Marie Rouyer, μια μουν…. εεεε, μια αρκετά καλή τραγουδίστρια, με αδυναμίες θα ‘λεγα στην προφορά, αλλά εντούτοις με αρκετές αρετές και συμβάλλει με τον τρόπο της στις αρκετά progressiveίζουσες συνθέσεις της μπάντας που την πλαισιώνει.

Τα οπερατικά στοιχεία κατέχουν πρωταγωνιστικό ρόλο, όπως και τα keyboards του Mark Rhulmann ενώ highlight μπορεί να θεωρηθεί η απόδοση του Nico Chaumeaux στα drums. Αρτιότατο το παίξιμο, όλοι τους καλοί μουσικοί, αλλά εκεί που πάσχει το album είναι οι συνθέσεις. Η παραγωγή είναι πολύ καλή, από τις “ακριβές”, με φουτουριστικές αναφορές και space tripping αντιμετώπιση.

Τα “Let’s Play With Fire”, “Don’t Try to Blind Me” και το ομώνυμο, είναι αξιόλογα τραγούδια και το “The Mask” είναι έξτρα συμπαθητικό, αλλά συνολικά το album δεν έχει το κομμάτι “hit”, που θα σου κινήσει το ενδιαφέρον για πολύ. Καλοπαιγμένο, δε λέω, αλλά πολυφορτωμένο τόσο που να μην έχει την ικανότητα να είναι αξιομνημόνευτο. Προσπαθεί να γειτνιάσει τα τελευταία εγχειρήματα του Devin Townsend με την conceptική ροή του, αλλά αυτό φυσικά δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο.

Για τους πιστούς ακόλουθους της συμφωνικότητας, ίσως έχει πράγματα να δώσει αλλά αν το  συγκρίνεις με άλλες ανάλογες δουλειές (από τις πάμπολλες που έχουν κυκλοφορήσει), μάλλον υστερεί. Για παράδειγμα, αν το θέσεις απέναντι στο “Rejected Gods” των δικών μας Enemy Of Reality, η διαφορά δυναμικότητας του “Symphony For A Hopeless God” είναι κάτι παραπάνω από εμφανής. Καλούλι, αλλά έχουν ακουστεί πολλά και σίγουρα θαυμαστότερα στη φάση αυτή.

Ιορδάνης Κιουρτσίδης
About Ιορδάνης Κιουρτσίδης 872 Articles
Ανακατεμένος με το heavy metal εδώ και 3,5 δεκαετίες, retro computer fan, δεν αντέχει τον Μόρισον και τον Κομπέιν, πίνει διπλό γλυκύβραστο και λατρεύει τις mini σοκοφρέτες υγείας.