OCCULTATION: “Silence in the Ancestral House”

Μαντέψτε τι παίζουν οι Occultation.

Δεν είναι και τόσο δύσκολο, κάντε μια προσπάθεια… Το βρήκατε! Occult themed/ doom rock/ metal με γυναικεία φωνητικά! Έχει σχεδόν καταντήσει κακόγουστο αστείο όλο αυτό το ρεύμα, οι ανάλογες δουλειές καταφτάνουν η μια μετά την άλλη στο inbox μου και συνεχίζω να διερωτώμαι: αγάπησαν ξαφνικά όλοι τόσο πολύ αυτόν τον ήχο που δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς ή απλά βρήκαν την εύκολη και “ψαγμένη” λύση; Η πίτα του occult rock δεν είναι ζεστή και φρέσκια, δεν είναι καν χλιαρή πλέον. Έχει αρχίζει να μπαγιατεύει, όμως παρόλα αυτά κάποιοι συνεχίζουν σταθερά να μας τη σερβίρουν σαν το special πιάτο της ημέρας.

Οι Occultation (ούτε ένα λίγο πιο ιδιαίτερο όνομα δεν μπήκαν στον κόπο να διαλέξουν, έλεος δηλαδή!) στο “Silence in the Ancestral House” δεν παίζουν άσχημα, ακριβώς όπως και οι περισσότερες μπάντες του είδους. Έχουν, λίγο-πολύ, τις ίδιες επιρροές με τους υπόλοιπους της πιάτσας (συν μια πρέζα από πρόσφατους In Solitude), προσπαθούν να δημιουργήσουν την ίδια στοιχειωμένη ατμόσφαιρα κι -εν μέρη- τα καταφέρνουν καλύτερα από αρκετούς, αφού όχι μόνο είναι αρκετά καλοί παίχτες, αλλά έχουν και τον έμπειρο Kurt Balou (Converge, Beastmilk) στην παραγωγή να τους βοηθάει, όπως επίσης και ένα πολύ όμορφο εξώφυλλο που θα τραβήξει τα βλέμματα.

Το πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι ούτε στην παραγωγή, ούτε στην απόδοση του σχήματος, αν και σίγουρα η φωνή της δεσποινίδος Viveca Butler (η οποία είναι και η drummer του σχήματος) είναι απ’ τις πιο αδιάφορες του χώρου. Για ακόμη μια φορά το πρόβλημα είναι στο γαμημένο deja-vu που κατά τη διάρκεια των ακροάσεων κάνει την εμφάνισή του πολύ συχνότερα απ’ όσο θα ήθελα. Ανά πάσα στιγμή θα ακούσετε riff και ρυθμούς που έχετε ξανακούσει αμέτρητες άλλες φορές και θα έρθετε αντιμέτωποι με όλα τα κλισέ που αγαπάτε ή σιχαίνεστε στο συγκεκριμένο ιδίωμα. Παρόλα αυτά,  μέσα από συνθέσεις όπως τα “Forever Hereafter” και “Silence in the Ancestral House”, οι Occultation δείχνουν πως αν λιώσουν στη δουλειά ίσως καταφέρουν να μείνουν στην επιφάνεια όταν όλη αυτή η οκαλτίλα έχει καταλαγιάσει και το 90% των συγκροτημάτων θα έχουν περάσει για πάντα στη λήθη. Neeext!