EASTERN FRONT: “Descent Into Genocide”

Οι πολεμοχαρείς Eastern Front επιστρέφουν και δημιουργούν απορίες…

Καταρχάς, τι χρειάζεται μια black metal κυκλοφορία για να χαρακτηριστεί καλή;

Να είναι καταιγιστική; Να συμπεριλαμβάνει και άλλες μουσικές επιρροές; Να έχει τσαμπουκά; Να παρουσιάζει ένα τρόπον τινά ενδιαφέρον concept; Αρκεί τέλος πάντων η καλή θέληση;

Σε γενικές γραμμές οι Eastern Front, από το ντεμπούτο τους κιόλας, δείχνουν πως έχουν τα φόντα να υπηρετήσουν τη νέα γενιά της black metal σκηνής. Διαθέτουν το απαραίτητο τσαγανό και δείχνουν να το πιστεύουν αυτό που κάνουν. Εκεί που τα χαλάνε είναι στο “δια ταύτα”, μιας και ακολουθώντας πιστά τα “must” του χώρου, καταφέρνουν, με έναν δικό τους τρόπο ομολογουμένως, να κουράζουν στο τέλος.

Ενώ δηλαδή δεν έχεις να προσάψεις κάτι ουσιαστικό, ή να απαριθμήσεις πολλά αρνητικά, και παρότι η όλη προσπάθεια είναι τίμια, δε θα βρεις κάτι που να μην έχεις ξανακούσει, με αποτέλεσμα να αναρωτιέσαι το κατά πόσο έχασες το χρόνο σου με δαύτους.

Στα θετικά η διάχυτη πολεμική ατμόσφαιρα, ελέω της ενασχόλησής τους με τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως και οι διάσπαρτες αναφορές σε μη-black ακούσματα.

Σίγουρα το “Descent Into Genocide” είναι καλύτερο από το “Blood On Snow”, αλλά αυτή η χρυσή μετριότητα που προσφέρει το κουαρτέτο από τη Βρετανία θα χαρίσει χαμόγελα μονάχα σε λάτρεις της generic χροιάς της black metal σκηνής.

About Στέφανος Στεφανόπουλος 1315 Articles
Γεννήθηκε την ίδια ακριβώς ημέρα με τα CD και μάλλον για αυτό ασχολείται τόσο πολύ με τη μουσική. Όταν δεν γράφει για αυτή, αγοράζει CD, και όταν δεν αγοράζει, θα τον βρείτε είτε να παριστάνει τον dj σε διάφορα μαγαζιά της Αθήνας, είτε να προσπαθεί να κατεβάσει κάποια ιδέα για διαφήμιση. Στο Rockway.gr εντάχθηκε το 2010 και κάπως, κάπου, κάποτε, βρέθηκε να κρατάει και τα κλειδιά του. Δεν συμπαθεί τους ψευτοκουλτουριάρηδες, τους ξερόλες και τη μουστάρδα. Δηλώνει εγωιστής, κυνικός και fan του Philip Dick.