![](https://;/wp-content/uploads/oldrockway/photos/live/2016/Tuber/tuber-0394.jpg)
Αφού λύσαμε ένα μικρό ζητηματάκι με την είσοδο μας, χάρη στον αγαπητό κύριο Νέγρη, βρεθήκαμε κάτω από τη σκηνή του ΑΝ για να παρακολουθήσουμε την εμφάνιση του άκρως ψυχεδελικού κουαρτέτου από το ορεινό Αγρίνιο, που ακούει στο όνομα Hyypnotic Nausea.
Η μπάντα έχοντας ένα δίσκο στο δυναμικό της, έχει το ένα αυτί της στραμμένο στην καθαρή ψυχεδέλεια του ’70, ενώ το άλλο είναι ανοιχτό προς τον ηλεκτρονικό πειραματισμό, χωρίς να θίγεται η αναλογικότητα του ήχου τους. Τα κομμάτια είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος ορχηστρικά και σκηνική παρουσία τους ενισχύεται από ένα εκκεντρικό μπασίστα και διάφορα χίπικα αξεσουάρ.
Σειρά έχουν οι Αθηναίοι Bent By Sorrow, που αυτήν τη φορά έχουν περιορισμένο stage show σε σχέση με την εμφάνιση τους που έτυχε ο υπογράφων στο Κύτταρο. Σαφώς μειωμένο είναι και το επί σκηνής προσωπικό της μπάντας, καθώς η μπάντα έχει 4 σταθερά μέλη και δεν εναλλάσσει τραγουδιστές. Ο ήχος, για τους μη γνώστες, είναι εναλλακτικό rock προηγούμενων δεκαετιών. Η μπάντα είναι σίγουρα πιο δεμένη και σταθερή από την προηγούμενη φορά και δείχνει να έχει και πιο δυνατά τραγούδια.
Με χαρακτηριστική καθυστέρηση ως προς το προβλεπόμενο πρόγραμμα, οι Σερραίοι (διαμέσου Κρήτης) headliners ανεβαίνουν στη σκηνή περί τις 23:45 και ακούγονται οι πρώτες μπάσες νότες του σετ τους. Το ΑΝ έχει γεμίσει πλέον ασφυκτικά σε κάποια σημεία. Το πρώτο που παρατηρεί κανείς είναι ο εκπληκτικός ήχος της μπάντας, ιδίως στα drums και οι εύστοχες, χωρίς πολλά-πολλά ιδέες τους.
Το γενικότερο ύφος είναι μία απλοποιημένη ορχηστρική Sabbath-οειδής εκδοχή των Ozric και των Tool. Επίσης το κουαρτέτο δείχνει αρκετά ψυχωμένο επί σκηνής, τουλάχιστον το μισό, καθώς έχει ιδρώσει ήδη από τα πρώτα κομμάτια και το κοινό ανταποκρίνεται σε κάθε κίνηση του. Σταδιακά κατά τη διάρκεια ακούγονται κι άλλες πτυχές της μπάντας , που δεν είχα προσέξει στο προπέρσινο Fuzztastic, καθώς το σχήμα δεν ντρέπεται να καταφεύγει στη χρήση προγραμματισμού και προηχογραφημένων σημείων. Το μόνο πράγμα που ίσως κρατάει τους Tuber να απογειωθούν είναι η έλλειψη φωνητικών, η ύπαρξη των οποίων σίγουρα θα ήταν καταλυτική σε πολλά τραγούδια τους, και ίσως και η συχνότερη επικοινωνία με το κοινό, καθ’ ότι μιλάμε για ορχηστρική μουσική.
Οι Tuber πέρασαν και το test του ΑΝ.
photos: Χριστίνα Αλώση
![](https://rockway.gr/wp-content/plugins/dp-post-views/images/eyes.png)
Be the first to comment