![](https://;/wp-content/uploads/oldrockway/photos/reviews/2013/ianouarios-aprilios/Orchid13.jpg)
Λίγο καιρό πριν, είχε κυκλοφορήσει το ΕΡ τους, “Wizards of war” και ο συνάδελφος, Γιώργος Τσιούρης κατέθεσε, μία εμπεριστατωμένη άποψη για το ύφος το οποίο οι Καλιφορνέζοι Orchid υπηρετούν.
Αν και συμφωνώ στο ότι πλέον τίποτα στην μουσική δεν είναι παρθενογένεση και το ότι είναι δύσκολο να κάνεις κάτι το καινοτόμο, πρέπει να ακροαστώ το δεύτερο τους full length ξέροντας ήδη τι θέλουν να κάνουν οι μουσικοί και να κρίνω το αν το πέτυχαν σε ικανοποιητικό βαθμό.
Τη στιγμή που πολλοί rockers κοιτούν λοξά πίσω προς τις σκοτεινές δεκαετίες του ‘60 και του ‘70, είναι δύσκολο πλέον να κάνεις το μπαμ, τη στιγμή που έχουν εμφανιστεί ονόματα όπως οι Witchcraft, Graveyard, Ghost, Kadavar κτλ.
Δεν σημαίνει όμως, πως αποτυγχάνει όταν αποφασίζεις να πατήσεις στα ήδη τοποθετημένα χνάρια των μεγάλων του παρελθόντος χωρίς να προσπαθείς να φτιάξεις κάτι το μοναδικό.
Κάνοντας απλά καλά τη δουλειά σου και έχοντας όμορφες ιδέες και πιασάρικα ρεφρέν, κρατάς στον ακροατή πολύ καλή παρέα, κάνοντας τον ευτυχισμένο.
Αυτό κάνουν οι Orchid στο δεύτερο ολοκληρωμένο τους album, “Mouths of madness”, όπου ξεκινούν δυνατά με το ομώνυμο κομμάτι που σε εισάγει αμέσως στο θέμα. Έχοντας ως κύρια επιρροή την Ozzy εποχή των Sabbath ανοίγουν τα στόματα της τρέλας και μας λένε τη δική τους φανταστική ιστορία.
Με βήμα στρατιωτικό μπαίνει το “Marching dogs of war” που επιβεβαιώνει μεν τα λεγόμενα (αυτολεξεί κιόλας) του Γιώργου, αλλά παραμένει κάτι ιδιαίτερα αξιοπρεπές και μια πολύ καλή αντιγραφή του Σαμπαθισμού.
Σε παραγωγή καλύτερο από τον προκάτοχο του, “Capricorn”, πηγαίνοντας παράλληλα ένα βήμα παραπάνω τη συνθετική ομάδα των Σανφρασισκανών retro-doomsters και εύχομαι να το πάνε ακόμα παραπέρα στην επόμενη δουλειά τους και να βρουν και ένα τρόπο να βάλουν τη σφραγίδα τους.
Μέχρι τότε θα περάσετε καλά ακούγοντας το εκπληκτικό 7λεπτο “Silent One”, το χιτάκι “Nomad” και τα εξαιρετικά “Leaving it all behind”, “See you on the other side” και “Wizards of War”.
Θα δυσκολευτεί ιδιαίτερα να με πείσει να το βάλω στην 20αδα, αλλά θα είναι από εκείνα που θα θυμάμαι ότι άκουσα και διασκέδασα. Νομίζω πως είναι ο καλύτερος Προφήτης για το επερχόμενο νέο Black Sabbath.
![](https://rockway.gr/wp-content/plugins/dp-post-views/images/eyes.png)
Be the first to comment