![](https://;/wp-content/uploads/oldrockway/photos/reviews/2016/sept-dekemv/NormaJean16.jpg)
Πριν ξεκινήσω με το review οφείλω να διευκρινίσω ότι η σχέση μου με τους Norma Jean έχει μείνει στις πρώτες κυκλοφορίες τους όταν ακόμα έπαιζαν με math/noise νοοτροπία κι είχαν πιο πολλά κοινά με Converge και Coalesce παρά με τα πιο metalcore μονοπάτια που ακολουθούν στα τελευταία άλμπουμ τους.
Όχι ότι με χαλάνε, απλά πλέον μεταφέρθηκαν ηχητικά σε μια σκηνή την οποία σέβομαι αλλά η σχέση μου μαζί της είναι περιστασιακή.
Έχοντας αυτό υπόψη, το “Polar Similar” χωρίς να με ενθουσιάσει με ικανοποίησε αρκετά. Όσοι παρακολουθούν το γκρουπ τα τελευταία χρόνια λίγο πολύ ξέρουν την συνταγή… groovy σκληρά riff, περιορισμένα χαοτικά σημεία, και με κάθε κυκλοφορία όλο και περισσότερα μελωδικά στοιχεία στην μουσική και τα φωνητικά. Χωρίς να λείπουν οι αναφορές και κάποια διακριτικά πισωγυρίσματα στο πιο μουσικά στριφνό παρελθόν τους όλο και περισσότερο αυξάνονται οι ομοιότητες με γκρουπ όπως οι In Flames και Soilwork, διατηρώντας όμως πάντα την πιο core αισθητική στον ήχο. Αυτό ενδεχομένως ίσως να ξενίζει κάποιους που προτιμούν την λιγότερο προσβάσιμη περίοδό τους αλλά οφείλουμε να παραδεχτούμε πως αυτό που κάνουν το κάνουν καλά.
Εμένα προσωπικά αυτό το άλμπουμ δεν μου αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον για την μπάντα αλλά αυτό δεν είναι τόσο ενδεικτικό της ποιότητας του όσο της χλιαρής σχέσης μου με την συγκεκριμένη μορφή του metalcore. Όσοι όμως γουστάρουν αυτή την (όχι και τόσο) νέα πορεία και μπάντες όπως Every Time I Die και Underoath καλά κάνουν να ακούσουν το “Polar Similar”. Μπορεί οι Norma Jean να άλλαξαν κατηγορία, εξακολουθούν όμως να είναι κορυφαίοι στο άθλημα.
![](https://rockway.gr/wp-content/plugins/dp-post-views/images/eyes.png)
Be the first to comment