HOSTAGE OF FATE: “Blessed Light Blue”

ALBUM

Είδος: Extreme Metal
Εταιρεία: Ανεξάρτητη κυκλοφορία
Ημ. Κυκλοφορίας: 3 Οκτωβρίου 2022

To “Blessed Light Blue” είναι ο τρίτος full-length δίσκος των Hostage Of Fate από τη Ρόδο. Οι HOF παίζουν metal με στοιχεία από πολλά παρακλάδια του ακραίου ήχου και ταυτόχρονα κουβαλούν grind και crust/punk επιρροές που κάνουν την παρουσία τους πολύ διακριτικά αισθητή. Οι ίδιοι αποποιούνται τις ταμπέλες στη μουσική τους και όντως το καταφέρνουν και στην πράξη αυτό, καθώς δεν μπορείς να πεις ακριβώς τι παίζουν με έναν όρο.

Ειδικότερα για τη μουσική, υπάρχει ποικιλία και ποικιλομορφία στα κομμάτια του δίσκου, σταθερά όμως περασμένα από το πρίσμα του ακραίου metal ήχου. Οι επιρροές είναι πολλές και διάφορες, αλλά πρωταγωνιστικό ρόλο έχουν ιδιαιτέρως οι Death δεύτερης περιόδου (“Human” και μετά) και το τεχνικό thrash της δεκαετίας του ’90. Αυτά με οδηγούν να πω έπειτα ότι τεχνικά ο δίσκος είναι πολύ καλό επίπεδο, χωρίς όμως να γίνεται φλύαρος και ταυτόχρονα να διατηρεί έναν ωμό και in-your-face χαρακτήρα. Αυτό το μοτίβο ακολουθεί και η παραγωγή, που είναι πολύ καλή και διατηρεί ένα όμορφο DIY feeling, μια λεπτομέρεια που για εμένα λειτουργεί και κάνει τη μουσική τους πιο άμεση και προσβάσιμη στον ακροατή.

Είναι ολοφάνερο ότι πρόκειται για μια δουλεμένη κυκλοφορία, όπου έπεσε μπόλικη σκέψη και προσοχή στη λεπτομέρεια. Τα παιδιά είναι λάτρεις του ήχου και αυτό γίνεται ξεκάθαρα αντιληπτό. Θεωρώ πως αυτός είναι και ο βασικός λόγος που ο δίσκος είναι σε αυτό το καλό επίπεδο. Ελπίζω, με έναυσμα αυτή την πολύ καλή δουλειά, να ακουστούν περισσότερο στη σκηνή και να κάνουν πολλά ακόμα και σε μεγαλύτερο επίπεδο. Το αξίζουν.

Facebook: https://www.facebook.com/hostageoffate
Instagram: http://www.instagram.com/hostageoffate
Spotify: https://open.spotify.com/album/26WODncqTG6GjIy18PnD1z
Bandcamp: http://hostageoffate.bandcamp.com

185
About Δημήτρης Κωνσταντινίδης 12 Articles
Ερωτευμένος με το σκληρό metal από μικρή και ευαίσθητη ηλικία, όταν μια μοιραία στιγμή άκουσε το "Ride The Lightning" από παλιά κασέτα Maxell. Έπειτα ανακάλυψε τους Slayer και έπαθε πώρωση σε βαθμό μανίας. Μουρμουράει συνεχώς κάποιο riff και παίζει ρυθμούς drums με τα δάχτυλά του. Με ιδιαίτερη αδυναμία επίσης: στο black metal, σε οτιδήποτε obscure, στο d-beat, στον ζύθο, στις grim μέταλ πόζες, στον Stanley Kubrick, στον Dario Argento, στο DIY, στις ωραίες μυρωδιές. A metalhead to the punks, a punk to the metalheads.