CRYSTAL WINDS: “Return to the Dark Age”

ALBUM

Είδος: Heavy metal
Δισκογραφική: Sleaszy Rider
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 9 Απριλίου 2021

Μπορεί το “Return to the Dark Age” να είναι το ντεμπούτο των Ελλήνων heavy metallers Crystal Winds, αλλά η ιστορία του συγκροτήματος ξεκινάει πολύ πιο παλιά. Η μπάντα ξεκίνησε το 1999 αλλά έγινε πιο ενεργή το 2003 και ηχογράφησε το πρώτο της demo “Scepters Of Eternity” το 2004. Μετά από λίγο όμως διαλύθηκαν και επαναδραστηροποιήθηκαν το 2013, κυκλοφορώντας από την Eat Metal Records το πρώτο τους EP με τον τίτλο “Crystal Winds”.

Επιστροφή στο Μεσαίωνα λοιπόν και πέρα από την προφανή αναφορά στην κ@λοκατάστση που ζούμε σήμερα, ο τίτλος του δίσκου είναι ένα κάλεσμα για επιστροφή στις εποχές που το metal ήταν πιο απλό και πιο παθιασμένο. Αυτό ακριβώς κάνουνε οι Crystal Winds και μάλιστα πολύ καλά, αφού παίζουν «αγνό» heavy metal χωρίς φιοριτούρες και φθηνούς εντυπωσιασμούς, επηρεασμένο από τις δεκαετίες του ’70 και του ’80. Iron Maiden, Saxon, Judas Priest, Manowar εμπνέουν τους Crystal Winds και τους βοηθούν να φτιάξουν ένα δίσκο που «ξεχειλίζει» από ενέργεια και πάθος για το heavy metal. Το “Return to the Dark Age” διακρίνεται επίσης για την πολυμορφία του υλικού του, αφού υπάρχουν κομμάτια με αρκετές hard rock αναφορές όπως τα “Mean Queen” και “Gods of Rock ‘n’ Roll”, καθαρά heavy metal τραγούδια όπως τα “We’ ve Got the Sound” και “The Dark Age” και συνθέσεις όπως τα “Still There” και “Your Time Has Come” σε πιο epic/power στυλ. Ακόμα υπάρχει το “Through the Stars”, ένα δυναμικό instrumental και το “Dream Queen” που μου θύμισε το “Dreamer Deceiver” των Priest.

Δεν θέλει πολύ ψάξιμο η «δουλειά», αν είσαι χεβιμεταλάς τότε το “Return to the Dark Age” είναι για σένα.

Facebook: https://www.facebook.com/profile.php?id=100063462916173

About Πελοπίδας Χελάς 267 Articles
Γεννημένος τη δεκαετία του 80 έφαγε την πετριά με την σκληρή μουσική όταν στη τρυφερή ηλικία των 10, ένας συμμαθητής του από το σχολείο του έγραψε δυο κασέτες που του άλλαξαν όλη τη ζωή. Στη μια κασέτα ήταν γραμμένο το “The Number of the Beast ” και στην άλλη το “Master of Reality ”. Έκτοτε, η μουσική μπήκε για τα καλά στη ζωή του και μπορεί να έχουν περάσει 30 χρόνια, αλλά η καψούρα του για το metal παραμένει αμείωτη. Επίσης λατρεύει το διάβασμα, παίζει μανιωδώς video games και δεν λέει ποτέ όχι για κανα μονάκι σε κάποιο γήπεδο μπάσκετ.